زاویه دید

برناردی نباید زیر سایه ولاسکو بماند
بی تردید خولیو ولاسکو عملکرد فوق‌العاده‌ای با تیم ملی ایران داشت و به همین خاطر یک مربی بزرگ و قابل احترام است. او که با والیبال ما به خوبی اخت شده بود، کمک کرد تا والیبال ایران به دنیا معرفی شود و از طرفی ولاسکو فراموش شده هم دوباره در دنیا نامی برای خودش دست و پا کرد. البته نباید فراموش کرد که تیم ملی با ولاسکو بازی‌های فوق‌العاده‌ای انجام داد ولی نتایج عجیب و غریبی نگرفت. پنجم شدن در گروه 6 تیمی لیگ جهانی، نتیجه خاصی نیست. ولاسکو با زیرکی خاصی احساس کرد که سقف والیبال ایران همین قدر است و در واقع شرایط فعلی والیبال را یک توقف برای خودش می‌دانست. او تصمیم گرفت از این فضا دور شود و به عنوان یک اسطوره از ایران برود اما امسال، موقع نتیجه گرفتن والیبال ایران بود. همه انتظار داشتند ایران جزو 8 تیم برتر مسابقات قهرمانی جهان در لهستان شود و سهمیه المپیک برزیل را به دست آورد که ولاسکو تیم را تنها گذاشت. او با حرفه‌ای‌گری و در بدترین زمان ممکن، تیم ملی را رها کرد و پل‌های پشت سرش را خراب نکرد. از زحماتی که ولاسکو برای والیبال ایران کشید نمی‌توان و نباید چشم‌پوشی کرد ولی او می‌توانست تا المپیک 2016 صبر کند و با این بهانه‌ها از ایران نرود. متاسفانه فدراسیون هم فرصت تصمیم‌گیری را به ولاسکو داد. در این حال، مربی بعدی تیم ملی کار سختی پیش‌رو دارد. لورنزو برناردی، بازیکن قرن بیستم انتخاب شده و مربیگری را از سال 2010 آغاز کرده است. او جوان و باهوش است و می‌تواند به والیبال ما کمک کند. انتخاب فدراسیون خوب بوده است. والیبال ما باید به همین شکل از سایه ولاسکو خارج شود. داورزنی نباید اجازه دهد برناردی زیر سایه ولاسکو باقی بماند. 
بهروز عطایی-کارشناس والیبال