در سودای زندگی
«گوربه گور» را می شود اثری متفاوت حتی متفاوت تر از «خشم و هیاهو» اثر ویلیام فاکنر دانست. این کتاب که از آمادگی خانواده ی باندرن برای مرگ مادرشان می نویسد، قصد دارد کشش های شخصیتی افراد را به تصویر بکشد. بچه ها هر کدام در حال کاری برای مرگ مادر هستند و مادر تکاپوی آن ها را می بیند. یکی از پسرها در حال درست کردن تابوت برای مادر است و دیگران هم منتظرند مادر را به آرام گاه ببرند.
داستان گور به گور حول و حوش مرگ پیچ و تاب می خورد. زنی در تابوتی خوابیده است، برای ابد. وصیت می کند که مرا در سرزمین مادری ام به خاک بسپارید. و حالا کجا؟ می دانید تا آنجا چقدر راه است؟ آنهم برای خانواده پرجمعیت باندرن که آه ندارد با ناله سودا کند. جسد بو گرفته و مرگ هایی که در پی این وصیت مصیبت بار پیش می آید تراژدی داستان را پر ملات می کند. اما...
اما در داستان های فاکنر زندگی موج می زند و ما با هر کلمه خواندن می فهمیم که زندگی می گذرد چه ما باشیم و نباشیم و البته تلخ و شیرینش را هم به پای ما نوشته اند. خواندن رمان های فاکنر گرچه کمی سخت است ولی ما را با تجربیاتی غنی آشنا می سازد تا زندگی را به مفهوم اصلی اش بشناسیم.مثل فیلم های تارکوفسکی!
می فهمیم که زندگی هر انسان تجریه ای منحصر به فرد است و تکرار نشدنی. بدانیم که ما هم یکی از این وقایع بدیع هستیم. پس به جای اینکه از وقایع تلخ و شیرین زندگی متعجب یا مایوس یا سرمست شویم زندگی مان را دست کم نگیریم و از زندگی لذت ببریم . خبرگزاری برنا شما را به خواندن این کتاب با ترجمه نجف دریابندری دعوت می کند.
گزیدهای از کتاب:انسی با دستهای آویزون همون جا وایساده بود. گفت: پونزده ساله یک دندون تو دهنم نیست. خدا خودش میدونه. همین نعمتی که خودش به آدمیزاد داده که بخوره جونش قوت بگیره پونزده ساله از گلوی من پایین نرفته. از اینجا و اونجا زدهام که خونوادهام سختی نکشند، بلکی یک دست دندون بخرم که بتونم نعمت خدا رو بخورم. این پول رو دادم گفتم اگه من بتونم از خورد و خوراکم بگذرم، پسرهام هم میتونند از اسب سواریشون بگذرند. خدا خودش شاهده.
