سنتز نانوجاذبی جدید برای استخراج گزینشی داروها توسط محققان ایرانی

به گزارش سرویس اجتماعی برنا، طیبه مدرکیان، استاد تمام دانشگاه بوعلی سینا و محقق این طرح هدف این تحقیقات را معرفی و سنتز یک جاذب برای استخراج گزینشی داروها و استفاده از داروی ناپروکسن به عنوان مدل با استفاده از فناوری نانو بیان کرد و افزود: در این پروژه یک جاذب مغناطیسی در ابعاد نانو سنتز شد. سطح جاذب سنتز شده برای استخراج گزینشی داروی ناپروکسن در حضور سایر متابولیت‌های آن با یک پلیمر قالب مولکولی جدید پوشش داده شد.

به نوشته سایت نانو، وی افزود: به منظور دستیابی به شرایط بهینه تمامی پارامتر‌های موثر بر فرایند جذب سطحی و واجذب به‌ وسیله‌ی روش «یک پارامتر در زمان» بهینه شد. نتایج حاصله نشان داد که به‌ وسیله‌ی این جاذب می‌توان مقادیر بسیار ناچیز این دارو را بعد از انجام عمل پیش تغلیظ، به‌ وسیله‌ی دستگاه اسپکتروفلوریمتر اندازه‌گیری کرد.

محقق این طرح تصریح کرد: همچنین به منظور ارزیابی کارایی روش پیشنهادی در آنالیز نمونه‌های بیولوژیکی، میزان داروی ناپروکسن موجود در ادرار افراد داوطلب که با تجویز پزشک از دارو مصرف کرده بودند، با موفقیت اندازه‌گیری شد.

وی تصریح کرد: به این منظور ابتدا نانولوله‌های کربنی اصلاح شده با نانوذرات مغناطیسی سنتز شد و نانولوله‌های کربنی مغناطیسی شده با یک پلیمر سنتزی جدید پوشش داده شد. مشخصه‌یابی جامع و کامل نانوذرات سنتزی و انجام آزمایشات بهینه‌سازی نیز در ادامه کار انجام شد و توانایی جاذب سنتزی در استخراج داروی ناپروکسن موجود در نمونه‌های بیولوژیکی مورد ارزیابی قرار گرفت.

مدرکیان با اشاره به ویژگی‌های این پروژه خاطرنشان کرد: نانولوله‌های کربنی به‌ وسیله‌ی اصلاح با نانوذرات مغناطیسی خاصیت مغناطیسی پیدا کرده و به راحتی از محلول کار به‌ وسیله‌ی یک آهن ربای معمولی قابل جداسازی است. مونومر مورد استفاده نیز برای ساخت پلیمر قالب مولکولی داروی ناپروکسن به کارگرفته شد. با تلفیق روش استخراج فاز جامد، فناوری نانو، پلیمر‌های قالب مولکولی و دستگاه اسپکتروفلوریمتر در نهایت یک روش ساده اما در عین حال بسیار حساس و گزینشی برای استخراج و تعیین غلظت داروی ناپروکسن معرفی شد.

محقق طرح تصریح کرد: به طور مستقیم می‌توان از این جاذب برای تشخیص مصرف دارو در صنایع پزشکی استفاده کرد و همچنین به‌ صورت غیر مستقیم می‌توان به‌ وسیله‌ی روش پیشنهادی انواع جاذب‌های گزینشی برای انواع دارو‌ها و مواد مخدر را تهیه و از آن در تشخیص‌های پزشکی یا پلیسی استفاده کرد.

وی افزود: همچنین در نبود دستگاه‌های دقیق اما گران قیمتی مانند HPLC این روش می‌تواند کاندیدای مناسب و کارآمدی برای تعیین مقادیر بسیار ناچیز داروی ناپروکسن باشد و نیازی به استفاده از حلال‌های گرانقیمت و سمی برای اندازه‌گیری دارو نیست.

نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر طیبه مدرکیان، دکتر عباس افخمی عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا، مظاهر احمدی دانشجوی دکتری رشته شیمی تجزیه و محمد سلیمانی دانشجوی دکتری رشته شیمی تجزیه از دانشگاه بوعلی سینا صورت گرفته، در مجله The Analyst منتشر شده است.