قاب روز

منزوی و آرام. مردی که هرگز محبوب قلب ها نشد. حتی به رغم آمار خیره کننده و دستاوردهای بی نظیرش. او اساسا برای ستاره گی ساخته نشده بود. یک فوتبالیست درجه اول و البته فوق العاده باثبات که هرگز به اندازه موفقیت ها و دستاوردهایش تمجید نشد و مورد ستایش و توجه قرار نگرفت. وقتی در سال 2002 برای اولین بار در کره و ژاپن توجهات را به خود جلب کرد، سریع بود اما هیچ نشانه ای وجود نداشت که این مهاجم معمولی و بلند قامت به طور قابل توجهی به مدت 12 سال رهبری خط حمله آلمانها را بر عهده خواهد داشت. یکی از اولین مربیان او در بایرن مونیخ او را این طور توصیف می کند: «کوتاه و چاق»! او زیاد حرکت نمی کرد، مگر اینکه احساس کند گلی قرار است به ثمر برسد، با این حال، رکوردهای او با هیچ منطقی سازگار نبود. او 13 سال باور نکردنی و 137 بازی ملی به همراه آلمان را با بالابردن جام جهانی به پایان رساند. دستاوردهای او حیرت انگیزند. برترین گلزن تاریخ ادوار جام جهانی با گل خود در مقابل برزیل در نیمه نهایی جام جهانی که نشان دهنده طول دوران حرفه ای او بود، رکورد رونالدو را در گلزنی در جام جهانی پشت سر گذاشت. کلوزه به رکورد بالاترین گل زده برای تیم ملی آلمان در تمام زمانها دست یافت. اما کار بزرگ دیگری که او موفق به انجام آن شد گلزنی در چهار جام جهانی است. او یکی از تنها سه بازیکنی است که در چهار جام جهانی موفق به گل زنی شده است. دیگرانی که این کار را انجام داده اند اووه زیلز و پله هستند. او یادگاری فوتبال آلمان پیش از دورانی است که بر روی یک سیستم برتر متکی بر بازیکنان جوان با کلاس جهانی به شکوفایی برسد؛ او متعلق به دوره ای است که بازیکنان آن یکی پس از دیگری در دهه گذشته از مسابقات خارج شده اند. بازیکنان پست های دیگر، یکی پس از دیگری، تغییر کردند اما کلوزه همچنان مهاجم اصلی ژرمن باقی ماند؛ گل زد و درخشید. او تنها مهاجمی است که توانسته است چهار گل و یا بیشتر در سه جام جهانی مختلف به ثمر برساند، آلمان هرگز مسابقه ای را که او در آن گلی به ثمر رسانده است نباخت و او بخشی جدایی ناپذیر از داستان موفقیت تیم آلمان در جام جهانی برزیل در تابستان امسال بود. او برای مدت طولانی تری در اوج قرار داشت و همان طور که آمار- از جمله رکورد گلزنی در جام جهانی- نشان می دهد او رکوردها را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت. وداع با او، وداع با آخرین نسل از مهاجمان تمام عیار است. مهاجمانی که اگرچه تکنیک و یا ظرافت فوق العاده ای ندارند و شمای یک ستاره را روی دوش آنها نیست اما چارچوب دروازه خوب می شناسند. وداع با یک ستاره آنتی سانتامانتالیسم.