انقلاب بزرگ در فوتبال ایران؛ آیا صداوسیما دست از انحصار برمیدارد؟
به گزارش خبرنگار برنا-اصفهان، روز یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۴، نمایندگان مجلس شورای اسلامی با تصویب ماده ۱۷ لایحه نظام جامع باشگاهداری، تحولی بزرگ در اقتصاد فوتبال کشور رقم زدند. این ماده قانونی باشگاهها را مالک اصلی کلیه حقوق ناشی از برگزاری مسابقات و رویداد های رسمی باشگاهی از جمله حق پخش تلویزیونی، رادیویی، حقوق چندرسانهای و بهره برداری از نشانها (آرمها) معرفی میکند. طبق این مصوبه، هرگونه بهره برداری از این حقوق باید تنها با توافق باشگاه ها انجام شود و سازمان صداوسیما ملزم به پرداخت حق پخش تلویزیونی به آنها است.
براساس تبصره اول این قانون، سازمان برنامه و بودجه موظف شده است اعتبارات لازم برای پرداخت حق پخش تلویزیونی و حقوق چندرسانهای را مطابق با آییننامهای که توسط صداوسیما، وزارت ورزش و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تهیه و به تصویب هیئت وزیران میرسد، تأمین و تخصیص دهد. همچنین تبصره دوم وزارت ورزش و وزارت ارشاد مکلف شدهاند ظرف سه ماه پس از لازم الاجرا شدن قانون، آیین نامهای شفاف درباره چگونگی تسهیم منافع مالی و معنوی حق پخش و بهره برداریهای مرتبط تنظیم کنند.
این مصوبه پایان یک دهه کشمکش در خصوص سهم حق پخش فوتبال بود که پیش تر عمدتاً در انحصار سازمان صداوسیما قرار داشت و باشگاهها سهم ناچیزی از درآمدهای این بخش دریافت میکردند. این تغییر قانونی، منابع بزرگی را به مالکین حقیقی حق پخش یعنی باشگاهها اختصاص میدهد و میتواند سکوی پرتابی برای توسعه حرفهای تر فوتبال ایران باشد. باشگاهها از طریق فروش حقوق پخش میتوانند منابع مالی بیشتری کسب کنند و این به تقویت زیر ساختها، جذب بازیکنان بهتر و توسعه فوتبال پایه کمک خواهد کرد.
تجربه جهانی حق پخش تلویزیونی در فوتبال
؛
مقایسه این تحول با وضعیت جهانی نشان میدهد که در لیگهای برتر اروپایی مانند لیگ برتر انگلستان، لا لیگا و سری آ، بخش عمده بودجه باشگاه ها از حق پخش تلویزیونی تأمین میشود و درآمدهای آنها به میلیاردها دلار میرسد. همچنین در فوتبال برخی کشورهای آسیایی مانند کره جنوبی و ژاپن، حق پخش تلویزیونی نقش مهمی در رشد اقتصادی فوتبال ایفا میکند و به تدریج به استانداردهای بینالمللی نزدیک میشود.
اهمیت اجرای دقیق قانون جدید در ایران؛
اجرای موفق این قانون در ایران مستلزم همکاری موثر نهادهای ذیربط، تصویب سریع آییننامهها و نظارت دقیق بر کیفیت و کمیت پخش است. انتظار میرود با تحقق این موارد، فوتبال ایران وارد مرحله نوینی از توسعه مالی، فنی و سازمانی شود که به نفع باشگاهها، هواداران و کل جامعه ورزش کشور خواهد بود.
در نهایت، این مصوبه میتواند چارچوبی منسجم و قانونی برای رفع مشکلات قدیمی حق پخش در فوتبال ایران باشد و فرصت عظیمی برای رشد و پیشرفت فوتبال کشور فراهم آورد.
این قانون در روز ۱۶ شهریور ۱۴۰۴ به تصویب نهایی مجلس رسیده و در حال حاضر منتظر تدوین آیین نامههای اجرایی است تا درآمدهای حق پخش رسماً به باشگاهها منتقل شود.
انتهای پیام
