«خواب» در پردیس ملت؛ حیدری: سینما همیشه سرگرمی نیست آیینه مردم است

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ نشست رسانه‌ای فیلم «خواب» با حضور مانی مقدم نویسنده و کارگردان و امیرحسین حیدری تهیه‌کننده اثر، امروز ۱۹ بهمن ماه ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ملت برگزار شد. 

اجرای این نشست برعهده وحید رونقی بود.

در ابتدای این نشست امیرحسین حیدری، تهیه‌کننده فیلم سخنانش را از روی کاغذ خواند و گفت: امروز حرف زدن درباره فیلم، سینما و جشنواره کار ساده‌ای نیست. امروز همه عزاداریم، سینما همیشه سرگرمی نبود، بلکه آیینه مردم است. ما امروز در کنار شما هستیم، کنار خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست دادند. ما در جمعی هستیم که باور داریم، هنوز هم باید از هر روزنه حرف خود را بیان کنیم.

وی ادامه داد: نه جدا از واقعیت و نه بی‌تفاوت به جامعه در این رویداد شرکت کردیم. ما تلاش کردیم صادق باشیم. شاید سینما جایی باشد که هنوز هم بتوانیم کنار هم باشیم، به امید روز‌هایی که در سینما شاهد نمایش آثار خوب و امیدبخش باشیم.

پس از آن مانی مقدم، کارگردان درخصوص موضوع فیلم «خواب» توضیح داد: این اتفاق در دو سه روز برای من افتاد و این خواب را می‌دیدم، پس با پژمان تیمورتاش نویسنده آن را در میان گذاشتم. زمانی در این مملکت می‌شد به جایی برسیم، اما امروز همان رویا است.

وی با اشاره به دوگانگی خواب و بیداری عنوان کرد: در فیلم شاهد دوگانگی هستیم، نماد غرب را در خواب و ایرانیزه شدن را در زندگی داریم، این‌که کدام درست است، دیوانگی می‌آورد. در فیلم مسئله به شکل روان‌شناسی و داستانی دیده شده است.

مقدم در پاسخ به پرسشی درباره دلیل انتخاب رضا عطاران برای این فیلم، گفت: از نگاه من هیچ شخصی به‌جز رضا عطاران نمی‌توانست این نقش را بازی کند، آن چیزی که برای فیلم در نظر داشتم، او به شکل صددرصد اجرا کرد.

او ادامه داد: عطاران به من جز لطف چیزی نداشت و با اینکه ۳۵ سال در این حوزه تجربه دارد، حتی درباره یک پلان یک کامنت به من نداد. جای او خالی است و انتخاب او که نبودن اینجاست به نظر خودش صددرصد درست است.

این کارگردان با اعلام اینکه عطاران همیشه شرط ثابت دارد، افزود: آن شرط فیلم‌نامه خوب است و بعد از خواندن فیلم‌نامه قرار گذاشتیم.

مقدم در پاسخ به این سوال که فیلم «خواب»چقدر تحت تاثیر سینمای دیوید لینچ به خصوص «جاده مالهالند» بود، توضیح داد: همه انسان‌ها ناخودآگاه داریم و این در ذهن ما شکل گرفته است. هرچه خواندیم و دیدیم می‌تواند در ساخت آثار ما تاثیرگذاشته باشد. این فیلم، تحت تاثیر «جاده مالهالند» به کارگردانی دیوید لینچ، «فایت کلاب» به کارگردانی دیوید فینچر، «هامون» به کارگردانی داریوش مهرجویی و حتی فیلم‌خای دیگری است که تا به امروز تماشا کردم.

کارگردان فیلم «خواب» درباره تصویر این فیلم از جامعه مذهبی و توهین به آن توضیح داد: کارکرد مذهبی بودن در این فیلم به دلیل استفاده آن در ایجاد دوگانگی است، به نظر من ایرانی‌ها انسان‌هایی مذهبی هستند و غریزه برای هر فرد وجود دارد. مذهب و قانون هنجار ایجاد می‌کند و نمی‌خواهیم از چیزی فرار کنیم.

مقدم درباره چرایی رفتار زن در این فیلم، گفت: ترس از دست دادن باعث می‌شود زن رویاهای مجتبی هم رفتاری متفاوت داشته باشند. همسر مرد هم بعد از دیدن دور شدن او آرام می‌شود.

او ادامه داد: خواب هم واقعیتی است، از چهل سال زندگی چقدر خاطره داریم؟ خواب هم گاهی زندگی را می‌سازد.

حیدری  در پایان درخصوص نبود نام آهنگساز در تیتراژ فیلم بیان کرد: موسیقی فیلم «خواب» به جشنواره نرسید و برای همین امکان جابجایی نداشتیم. چیزی که در اکران جشنواره پخش شد، موسیقی انتخابی است و در زمان اکران عمومی، فیلم با موسیقی حامد ثابت نمایش داده خواهد شد.

انتهای پیام/