امینی: «سقف» از دل جنگ و همدلی بیرون آمده است
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ نشست رسانهای فیلم «سقف» با حضور ابراهیم امینی کارگردان، سعید خانی تهیهکننده و محمد حسامفر نویسنده این اثر؛ امروز ۱۹ بهمن ماه ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
اجرای این نشست برعهده وحید رونقی بود.
در ابتدای این نشست سعید خانی ضمن عرض تسلیت به هموطنان و خانواده جواد گنجی گفت: به سهم خودم به همه کسانی که در این یک ماه اخیر از واقعه آسیب دیدند تسلیت میگویم. از دوستانی که در سالن شماره یک فیلم را دیدند عذرخواهی میکنم، چون کیفیت صدا و موسیقی خوب نبود. صدای موسیقی گوشخراش بود و دیالوگها مشخص نمیشد.
در ادامه محمد حسامفر، نویسنده فیلم بیان کرد: معمولا این روزها همه هنرمندان اتفاقاتی را که رخ داده بررسی میکنند. ماجراها چندان طبیعی نیست نه اقتصاد، نه خشونت، این مشروعیتزدایی از نهادها اصلا طبیعی نیست مخصوصا جشنواره.
وی افزود: با روبوسی مشکلات و دودستگی حل نمیشود امیدوارم کمک کنیم یک ایده جمعی خلق شود و از این شرایط بیرون برویم و فردایی داشته باشیم که در آن تحقیر کمتری رخ دهد.
امینی درخصوص انتقاد از فیلمنامه اثر توضیح داد: به قضاوتها احترام میگذاریم. ما در انتظار و خلا یک پروژه را تولید میکنیم بعد از آن خلا بیرون میآییم و به اشتراک میگذاریم. این اولین اشتراکگذاری کار است طول میکشد به برآیندی از آرا برسیم.
این کارگردان درباره ساخت فیلم گفت: پیش از اینکه فراخوانی از سمت فارابی منتشر شود در روزهایی که در جنگ بودیم، دغدغه داشتم جنگ را ثبت کنم و این فیلم برایم ثبت واقعه بود. فکر میکردم در بازه مهمی به سر میبریم. پس از جنگ احساس همدلی و وحدت داشتیم و حس کردیم یک ملت هستیم احساس میکردم بعد از سالها یک ملت هستیم و دوست داشتم آن را ثبت کنم. بعد فراخوان فارابی از راه رسید و در پیچینگ حاضر شدیم و سپس به سعید خانی تهیهکننده متصل شدیم و پروسه فیلم به شکل حرفهای پیش رفت.
امینی درباره تفاوت فصل جنگ با آنچه در فیلم اتفاق افتاده است؛ گفت: در ابتدای نوشتن سعی ما این بود که خرداد را بازسازی کنیم ولی وقتی کار پیش رفت دیدیم، نمیشود با طبیعت در افتاد، چون پاییز فرا رسیده بود به همین دلیل از واقعگرایی دوری کردیم و میزان اخبار روزانه را در فیلمنامه کم کردیم تا وضعیت عمومیتر و قابل تعمیم باشد.
وی درباره ایده متفاوت این اثر با «چشم بادومی» توضیح داد: این ایده از خودمان شکل گرفت بعد وارد پروسه جذب سرمایه شد و سفارش از بیرون نبود. ممکن است به لحاظ شمایل و ژانر دو فیلم من متفاوت باشند. «چشم بادومی» بیشتر مناسب جشنوارهها بود و «سقف» به جریان سینمای بدنه نزدیک است و مخاطبان بیشتری خواهد داشت، اما هر دو یک خط مشترک دارند مثلا مسئله خانواده در هر دو فیلم محوریت دارد. مسئله هویت هم در هر دو فیلم مشهود است.
حسامفر درباره کیفیت پایین فیلمنامه گفت: ما چنین تصوری نداریم. این فیلم فیلمنامه جمع و جورتری نسبت به «چشم بادومی» دارد، اما موضوع «چشم بادومی» شاید جسورانهتر بود.
وی درباره حیوان آزاری گفت: صحنهای نیست که حیوان را اذیت کرده باشیم، چون نه قصدش را داشتیم نه مربی او میگذاشت.
امینی درباره توجه به نسل زد در هر دو اثرش بیان کرد: من دغدغه نوجوانان و جوانان را دارم با آنها معاشرت میکنم و سعی میکنم دنیای آنها را بفهمم. فکر میکنم فاصلهای بین ما و دهه هشتاد افتاده و دوست دارم این فاصله را پر کنم. آنچه درباره این بچهها متوجه شدم این است که کانسپت ذهنی آنها متفاوت است و هیچ زبان مشترکی با آنها نداریم.
این کارگردان مطرح کرد: احساس خوب با هم بودن و همدلی در دوران جنگ باعث شد این فیلم را بسازم. چیزی که الان شبیه به یک رویاست.
امینی اظهار کرد: ما سعی نداشتیم یک فیلم نمادگرا داشته باشیم، اما نمیشود جلوی این را که کسی فکر کند فیلم نمادگرایانه است، گرفت. ما سعی کردیم فیلمی بسازیم که حال مخاطب را خوب کند.
امینی گفت: من نمیخواستم به طور مستقیم فیلمی درباره جنگ بسازم، چون ممکن بود اتمسفری شکل بگیرد که بخشی از مخاطبان را از فیلم دور کند.
وی گفت: تحقیر تم فیلم ماست و احساسی است که در طول زندگی روزمره تجربه میکنیم. از روابط فردی گرفته تا روابط سیاسی و اجتماعی. مسئله تحقیر پر تکرار است سعی کردیم بد آموزی نداشته باشیم، چون فیلم را برای خانوادهها ساختیم.
حسامفر در پایان بیان کرد: امیدوارم مخاطبان پس از دیدن فیلم احساس همدلی کنند. از هر جناح سیاسی که هستید بنشینید فکر کنید چه زمانی چند هزار تا کشته برای ما عادی و طبیعی شد؟ این طبیعی نیست! باید فکر کنیم و از این چرخه تاریخی خارج شویم.
انتهای پیام/


