چاقی در کودکان؛ بحرانی خاموش در کمین نسل آینده
به گزارش خبرگزاری برنا، بررسیها نشان میدهد تغییر الگوی زندگی خانوادهها مهمترین عامل افزایش چاقی در کودکان است. کاهش فعالیتهای بدنی، آپارتماننشینی، استفاده گسترده از تلفن همراه و بازیهای رایانهای، تحرک روزانه کودکان را به شکل محسوسی کاهش داده است.
در کنار این مسئله، مصرف غذاهای آماده، تنقلات پرکالری و نوشیدنیهای شیرین افزایش یافته؛ خوراکیهایی که کالری بالایی دارند، اما ارزش غذایی آنها پایین است. نتیجه این چرخه، دریافت انرژی بیش از نیاز بدن و در نهایت افزایش وزن است.
نقش خانواده پررنگتر از همیشه
کارشناسان تغذیه معتقدند الگوی رفتاری والدین نقش تعیینکنندهای در شکلگیری عادات غذایی کودکان دارد. کودکانی که در خانوادههایی با وعدههای غذایی منظم، مصرف سبزیجات و تحرک کافی رشد میکنند، کمتر در معرض اضافهوزن قرار میگیرند.
از سوی دیگر، فشارهای روانی، اضطرابهای تحصیلی و کمبود تحرک اجتماعی نیز میتواند به پرخوری هیجانی در برخی کودکان منجر شود؛ موضوعی که کمتر مورد توجه قرار میگیرد، اما تأثیر قابلتوجهی دارد.
پیامدهایی فراتر از اضافهوزن
چاقی در کودکی صرفاً یک مسئله ظاهری نیست. پزشکان هشدار میدهند ابتلا به دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، اختلالات چربی خون و مشکلات مفصلی در کودکان دارای اضافهوزن رو به افزایش است. علاوه بر این، کاهش اعتمادبهنفس و مشکلات روحی از دیگر تبعات این پدیده به شمار میرود.
نگرانی اصلی، اما تداوم این وضعیت در بزرگسالی است؛ بسیاری از کودکانی که دچار چاقی هستند، در سالهای بعد نیز با این چالش دستوپنجه نرم میکنند.
راهکارهای جلوگیری از چاقی
متخصصان تأکید میکنند مقابله با چاقی کودکان نیازمند رویکردی تدریجی و خانوادهمحور است، نه رژیمهای سخت و کوتاهمدت.
از جمله راهکارهای پیشنهادی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
افزایش مصرف میوه، سبزیجات و غذاهای خانگی
کاهش مصرف نوشیدنیهای قندی و تنقلات صنعتی
اختصاص حداقل یک ساعت فعالیت بدنی روزانه
محدود کردن زمان استفاده از وسایل دیجیتال
تقویت حمایت عاطفی و پرهیز از سرزنش کودک
در نتیجه، چاقی در کودکان امروز به یکی از دغدغههای جدی حوزه سلامت تبدیل شده است؛ مسئلهای که ریشه در سبک زندگی دارد و راهحل آن نیز از دل خانواده آغاز میشود. اگرچه تغییر عادات غذایی و رفتاری ساده نیست، اما بیتوجهی به این روند میتواند پیامدهایی بهمراتب پرهزینهتر در آینده به همراه داشته باشد.
به نظر میرسد اکنون زمان آن رسیده که خانوادهها، مدارس و سیاستگذاران حوزه سلامت، این هشدار را جدیتر از همیشه دنبال کنند.
انتهای پیام/



