صدای وطن در کلمات هنرمندان؛ از زخم تا امید
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ در روزهایی که سایه جنگ و ناامنی بر سر ایران سنگینی میکند و خبرهای تلخ از خسارت به زیرساختها، مراکز درمانی، بناهای تاریخی و جانباختن چهرههای نظامی و غیرنظامی، افکار عمومی را جریحهدار کرده است، موجی از واکنشها در میان هنرمندان و چهرههای فرهنگی کشور شکل گرفته است. این واکنشها، از خشم و اندوه تا همدلی و دعوت به ایستادگی، بازتابی از احساسات جمعی مردمی است که درگیر بحرانی عمیق و بیسابقهاند.
اظهارات جنجالی دونالد ترامپ درباره «بازگرداندن ایران به عصر حجر» و نیز گزارشهایی از حملات به مراکزی چون انستیتو پاستور و دیگر زیرساختهای حیاتی، به این واکنشها دامن زده و بسیاری از هنرمندان را به موضعگیری صریح واداشته است.
در این میان، شهادت چهرههایی همچون علیرضا تنگسیری نیز بر شدت تاثر و واکنشها افزوده است.
در ادامه، مروری داریم بر بخشی از این واکنشها؛ صداهایی از دل هنر که در روزهای سخت، روایتگر درد و ایستادگیاند.
آرمان درویش
آرمان درویش، بازیگر سینما خطاب به بچههای هوافضا در استوریای نوشت: دعای ایران بدرقه راهت، بزن که خوب میزنی...
عباس جمشیدیفر
عباس جمشیدیفر، بازیگر درباره رشادتهای نیروهای هلال احمر، آتشنشانی و کادر درمان نوشت: فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی، اگر انسانیت، وطنپرستی و مباحث جمعی و اجتماعی را مدنظر قرار دهیم، به دور از انسانیت است که به خاطر مخالفت یا دلگیری از تحولات اخیر در کشور عزیزمان، از هموطنان عزیزمان که در این جنگ نابرابر آسیب دیدهاند یا در هلال احمر، آتشنشانی و کادر درمان و همه کسانی که در حمایت از وطن هر قدمی برداشته و مردانه پای وطن و مردم، جان بر کف ایستادهاند، قدردانی و تشکر نکرد.
پردیس احمدیه
پردیس احمدیه، بازیگر سینما و تئاتر نوشت:
"من دختر ایرانم و گُردآفریدم
این مرز را با خون برایت خط کشیدم
زنجیره جان برادرهاست این مرز
تا ما نفس داریم پابرجاست این مرز
در کشور شیران اگر پا میگذاری
از خویشتن جان را فقط جا میگذاری
رضا میرکریمی
رضا میرکریمی، کارگردان سینما در واکنش به شهادت دریابان علیرضا تنگسیری فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران نوشت: «زنده و جاوید باد نام و یاد سردار شجاع ایرانی شهید رئیسعلیرضا دلواریتنگسیری»
علیرضا صمدی
علیرضا صمدی، کارگردان سینما در واکنش به کمکهای ترامپ نوشت: "زدن انستیتو پاستور، زدن پل عبور و مرور مردم، زدن کارخانههای تولید دارو، اینها کمکتون به مردم ایران بود؟
خدا لعنتون کند که داشتههای ملتی را که با سختی زیر بار تحریم ساخته بودند نابود کردید."
مهران احمدی
مهران احمدی، بازیگر و کارگردان سینما نوشت: غمگینم، همچون وطنی که تنش زخمیست
الهام اخوان
الهام اخوان، بازیگر، درباره اظهارات رئیس جمهور آمریکا درباره وطنمان نوشت:
آری، من فرزند این خاکم. این امپراطوری که از عصری که تو نامش را حجر خواندی مدیر جهان بود. فرزند این خاکم، از مرکز همین خاک، با زبان زرتشتی راجی، آن زمان که نه تو و نه همپالگیهایت زبان نمیدانستند، پس برو به جهنم!
رسول علیزاده
رسول علیزاده، طراح صحنه و لباس در واکنش به یاوهگوییهای اخیر ترامپ یادداشتی نوشت.
متن یادداشت وی بدین شرح است: «زمانی که شما برای گرم کردن خود حتی به کشف سنگ چخماق هم نرسیده بودید، ما از سنگ و ساروج پلهایی میساختیم که هنوز بعد از گذر از هزاران سال میتوان از آنها گذشت؛ پل دزفول، پلدختر، پل جی، پل لاتیدان و ...
با خراب کردن تمام پلها و پیوندهای این سرزمین، ما باز به ریشه برمیگردیم چرا که ریشه ما همان ستونهای تمدنی است که تاریخ جهان بر آن استوار شده و شما تنها عابران بیریشهای هستید که در مسیر تاریخ سرافکنده و ننگین از آن میگذرید.»
بابک خواجه پاشا
بابک خواجهپاشا، کارگردان سینما در واکنش به حرفهای رئیسجمهور آمریکا نوشت: «لطفاً تعریف دقیقتری بده. ما زیاد آشنایی با عصر حجر نداریم. ایران در تمدن زاده شده است. تمدن را با بمب نمیشود نابود کرد کابوی»
نغمه ثمینی
نغمه ثمینی، استاد دانشگاه، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس در واکنش به توهین رئیسجمهور آمریکا درباره ایران نوشت: «میشود توهین را شنید و خود را به نشنیدن زد. این توهین اما بعد از دو روز از ذهن و جان من نمیرود. ما را نمیشود به عصر حجر برگرداند.
زمان حافظ نیروگاه برق نبوده اما حافظ تمدن را به کمال سروده: در غنچه هنوز و صدت عندلیب است.»
علی مردانه
علی مردانه، دستیار کارگردان و بازیگر سینما با انتشار یک استوری در اینستاگرام از ایران گفت و برای مردم و وطن اینگونه نوشت:
همهتان سزاوار مرثیهاید…
این روزها هر چه بگویی، انگ میخوری.
سکوت کنی، متهمی. حرف بزنی، از سویی به سویی دیگر پرتابت میکنند. واژهها، همانها که روزی میتوانستند فاصلهها و سوءتفاهمها را پُر کنند، حالا در این چندپارگیِ غریب تهی شدهاند و دیگر به یاری آزادی نمیآیند.
دلمان خون است، چشممان اشک.
مگر میتوان از دادخواهی و رقصِ سوگِ مادران داغدارِ دیماه نگفت؟
مگر میتوان برای سوگِ مادرانِ میناب که سال را کنار خاکِ فرزندانشان تحویل کردند، مویه نکرد؟
و حالا امروز هم با هر موشک، با هر صدا، دلمان فرو میریزد که اینبار نوبت کیست؟ کدام جان؟ کدام دوست؟ کدام هموطن؟
مگر میشود این همه درد را دید و خاموش ماند؟ مگر سوگ، جناح میشناسد؟
این حرفها دفاع از هیچ تفکر و حکومتی نیست… حرف از «خانه» است. از وطنی که باید بماند. سقفی که اگر فرو بریزد دیگر جایی برای ماندن نمیماند؛ نه برای اختلاف، نه برای گفتوگو، نه برای تغییر، نه برای اصلاح…
در روزهایی که مرگ از همیشه نزدیکتر است، میخواهم مردانه زندگی کنم و با سربلندی بمیرم.
به قول شاملوی بزرگ:
«گر بدینسان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه
یادگاری جاودانه بر ترازِ بیبقای خاک...»
آیدین ظریف
آیدین ظریف سخنگوی خانه سینما برای وطن نوشت:
«دل به زبان نمیرسد لب به فغان نمیرسد
وقف بهار زندگیست لیک کجاست زندگی
ایران برای ما تنها یک قطعه از زمین نیست.
ریشهایست در جان و روح ما.
خاکِ وطن، دریاییست از خاطرهها.
از عشقهایی که زیستهایم.
از فداکاریهایی که دیدهایم.
هوای وطن، هرچند غبارآلود.
برای ما.
هنوز آرامشبخش و خواستنیست؛ و هموطن …
کسیست که با تمام دلخوریها و رنجیدگیها.
هنوز در دلش یک آرزو زنده است:
آزادیِ وطن.
این، گرانبهاترین میراث ماست
میراثی که نسلها برایش ایستادهاند.
جایی خوانده بودم:
«جنگ چیز زشتی است.
اما زشتترین چیز نیست.
آنچه زشتتر است.
فرسودگیِ احساسِ میهندوستیست.
آنجا که باور کنیم
هیچ چیز ارزش جنگیدن ندارد.»
خاک …
وطن…
خاکِ وطن…
اینجاست، جای زندگی.»
الهام پاوهنژاد
یادداشت الهام پاوهنژاد، بازیگر در واکنش به حمله وحشیانه دشمن به کشورمان بدین شرح است:
«هنوز جرأت نمیکنم به مناطق تخریب شده برم و از نزدیک زخمهای شهر را ببینم. در تهران بارانیِ تن زخمی میچرخم، گل میخرم و یک جعبه شیرینی. اولین نوروزیست که هفت سین نچیدم... خیابان همیشه دلبرم به سمت تجریش.»
امرالله احمدجو
متن یادداشت امرالله احمدجو نویسنده و کارگردان سریالهای روزی روزگاری، پشت کوههای بلند، تفنگ سرپر و ... به این شرح است:
چه قیامت است و غوغا مگر آخرالزمان است
که زمین دوان به هر سوی و شکار آسمان است
به عزای خود نشینیم و یا به سوگ و ماتم
که جهان کمال و کامل به کام ابلهان است
که دو خوک دیوسیرت و به صورت اهرمن رخ
و دو جانی لجن مخ که جنون شان عیان است
همه گونه بمب و موشک و هرآنچه زانِ کشتن
به وفورشان فراهم و در اختیارشان است
پس از آن که خسته گشتند و ملولِ «غزّه بازی»
پیِ جنگ و بازی نو، ره تازه شان بر آن است
که دوگانه خون بریزند، به ویژه کودکان را
و سیاه مستِ این نوش که بادهٔ ددان است
به خرابی و به کشتار دگر کمر ببندند
به یکی فراخ دامن طرفی که در جهان است
و هماره بوده و هست گل سرسبد زمین را
و این حقیقت محض و نه وهم و در گمان است
چه خوش آمدند، اما که چنان شان بکوبیم
که جهان ببیند اینجا صف و کشور یلان است
دُم شان بریده از بیخ و دگر قفا دریده
و چنین «پسی» یقینا که ز «پیش» شان نشان است
سر و شاخ شان هم اکنون بشکستهایم
لکن «سر گُندهٔ شکستن به لحاف در، نهان است» ...
علیرضا داوودنژاد
علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما نیز نوشت:
«حقیقتِ جاری در تحولات جهان، پیامی روشن برای بشریت دارد: پیروزی از آنِ کسی نخواهد بود که انبار بزرگتری از غولهای آهنین دارد. در واقع امروز برای ابنای بشر آشکار میشود که «هویت» نه مشکل که راه حل است.
برخلافِ پندارِ سالیان دراز که هویتِ ملتها را سدی در برابر جهانیسازی یا عاملی برای تنش معرفی میکردند، اکنون ثابت شده است که هویت، تنها پناهگاهِ استراتژیکی است که مانع از فروپاشیِ یک ملت در زیر حجم سنگینِ آتش و فشار میشود.
نهایتا ورق برگشته است: امروز دوران قدرتنمایی با تجهیزات عظیمالجثه به پایان رسیده و موفقیت از آنِ جانبی است که بتواند «ارادهی ملی» را به «دقت تکنولوژیک» گره بزند. این همان فرمولِ فاتحی است که در آن، تکنولوژی - چه در قالب یک دوربینِ کوچکِ فیلمسازی و چه در قالب یک پهپادِ نقطهزن - دیگر نه ابزاری برای ویرانی، بلکه نگهبانی برای صیانت از اصالت، خانه و هویتِ یک ملت است.
ایران با تکیه بر همین پیوند، افقهای جدیدی را در راهبردهای نظامی و انسانیِ جهان گشوده است.»
حبیب ایلبیگی
حبیب ایلبیگی، مدیر موسسه سینماشهر با انتشار استوری از نقشه ایران نوشت: ایران جغرافیا نیست، تمام دنیای ماست
انتهای پیام/
