فرنجی؛ پوشش اصیل کردی در آستانه فراموشی

به‌گزارش خبرگزاری برنا از کرمانشاه؛ عدنان بابایی‌زاده: در میان جلوه‌های فرهنگ و پوشش سنتی مردم هورامان و مناطق کُردنشین، «فرنجی» یا «کوڵه‌باڵ» یکی از شناخته‌شده‌ترین لباس‌هایی است که سال‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی مردمان این مناطق به شمار می‌رود؛ پوششی ساده اما کاربردی که امروز در سایه تغییر سبک زندگی و گسترش پوشاک صنعتی، به تدریج به فراموشی سپرده شده است.

فرنجی از نمد و پشم طبیعی ساخته می‌شود و به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود، در تمام فصول سال مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پوشش سنتی در زمستان مانعی در برابر سرما و بادهای کوهستانی است و در روزهای گرم سال نیز به دلیل ساختار طبیعی الیاف، شرایطی مناسب برای گردش هوا و حفظ تعادل دمای بدن فراهم می‌کند.

سال‌ها پیش، فرنجی همراه همیشگی کشاورزان، دامداران و مردان کوهستان بود و در بسیاری از روستاهای مناطق کُردنشین، کمتر مردی را می‌شد یافت که از این پوشش استفاده نکند.

این لباس علاوه بر کارکرد کاربردی، بخشی از هویت فرهنگی مردم کُرد محسوب می‌شود و حضور آن در زندگی روزمره، نمادی از پیوند عمیق انسان با طبیعت و شیوه زیست بومی بود.

فرنجی تنها یک لباس سنتی نیست، بلکه نمادی از دانش بومی و تجربه چندین نسل از مردمانی است که برای سازگاری با شرایط اقلیمی منطقه، پوششی متناسب با محیط زندگی خود طراحی کرده بودند.

با وجود این پیشینه ارزشمند، امروزه استفاده از فرنجی به مواردی محدود و انگشت‌شمار کاهش یافته است. کاهش تولیدات سنتی، تغییر الگوی پوشش و کم‌توجهی به صنایع دستی محلی از مهم‌ترین عواملی هستند که این میراث فرهنگی را در معرض فراموشی قرار داده‌اند.

فعالان فرهنگی بر این باورند که احیای پوشش‌هایی همچون فرنجی می‌تواند نقش مهمی در حفظ هویت بومی، معرفی فرهنگ غنی هورامان و مناطق کُردنشین و توسعه گردشگری فرهنگی ایفا کند.

حمایت از تولیدکنندگان محلی، ثبت دانش سنتی ساخت این پوشش و معرفی آن به نسل جوان از جمله راهکارهایی است که می‌تواند به ماندگاری این میراث ارزشمند کمک کند.

فرنجی امروز بیش از آنکه یک لباس باشد، یادگار تاریخی مردمانی است که فرهنگ، هنر و سبک زندگی خود را در دل کوهستان‌های هورامان و مناطق کردنشین شکل داده‌اند؛ میراثی که حفظ آن، پاسداری از بخشی از هویت و تاریخ این سرزمین است.

انتهای پیام/