اکبر عبدی صدای خنده یک نسل بود
به گزارش برنا، متن پیام محسن فتحی به این شرح است:
مردم ایران در سوگ یکی از صمیمیترین چهرههای هنر خود نشست. اکبر عبدی، آن مرد هزارچهره، اما یکدل و یکرنگ سینما و تلویزیون ایران، چشم از جهان فروبست. هنرمندی که بیش از چهار دهه، با خنده و اشک، با طنز و درد، با نقشهایی که از دل زندگی برمیخاست، در کنار مردم بود و برای مردم زیست.
اکبر عبدی فقط یک بازیگر نبود؛ او «صدای خندهی یک نسل» بود. برای کسانی که با «بازم مدرسهام دیر شد» بزرگ شدند، او همان بچهچاق و با مزهای بود که همیشه به مدرسه دیر میرسید. نوجوان بازیگوشی که با لهجهی شیرینش، دلها را میربود. برای نسلهای بعد، او در «اجارهنشینها»، «مادر»، «آدمبرفی» و «خوابم میاد» چهرههایی آفرید که از قاب سینما فراتر رفت و در حافظهی جمعی مردم جاودانه شد و دو بار هم سیمرغ بلورین جشنواره فجر را برای او به ارمغان آورد.
اما آنچه اکبر عبدی را از بسیاری هنرمندان متمایز میکرد، «همنشینی بیپیرایهی او با مردم» بود. او هنرمندی از جنس کوچه و بازار بود؛ نه در برجهای عاجنشین. گریمهای سنگیناش، لهجههای متنوعاش، بداههپردازیهای ناباش، همه و همه ریشه در یک نگاه صمیمی به آدمها و زندگی داشت. او در نقشهای متنوعاش، در شخصیتهای طنز و دراماش، همیشه یک ویژگی مشترک داشت: «زیستن در میان مردم و با مردم». او غمخوار مردم بود و برای شادی آنان، از هیچ تلاشی فروگذار نمیکرد.
او از نسل هنرمندان اصیل این سرزمین بود؛ نسلی که سینما را نه برای حاشیهسازی، که برای «ساختن خاطره» و «آفریدن امید» میخواست. اکبر عبدی با بیش از ۱۲۰ فیلم و سریال، و با لقب «مرد هزار چهره»، نشان داد که یک هنرمند تا چه اندازه میتواند در قلب مردم جا باز کند.
امروز، با رفتن او، گوشهای از خاطرات شیرین نسلهای ایرانی خالی شده است. اما میراث او - آن خندههای صادقانه، آن نقشهای ماندگار، آن صمیمیت بیپیرایه با مردم - برای همیشه در تاریخ سینمای ایران باقی خواهد ماند.
روحت شادای خاطره خوش همه ایرانیها!
انتهای پیام/