علائم همراه سرگیجه، هشداری که نباید نادیده

جعفر مطهری‌نسب با بیان اینکه سرگیجه یک بیماری نیست، بلکه یک علامت است، اظهار کرد: سرگیجه واقعی از نظر پزشکی به احساس چرخش خود فرد یا محیط اطراف گفته می‌شود، اما بسیاری از افراد احساس سبکی سر، سیاهی رفتن چشم یا عدم تعادل را نیز سرگیجه می‌نامند که این علائم از نظر علمی متفاوت بوده و می‌توانند علل مختلفی داشته باشند.

وی با اشاره به انواع سرگیجه افزود: این عارضه به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود؛ سرگیجه محیطی که منشأ آن گوش داخلی و عصب تعادل است و شایع‌ترین نوع سرگیجه محسوب می‌شود و سرگیجه مرکزی که در اثر بیماری‌های مغز و اعصاب مانند سکته مغزی، میگرن،‌ام‌اس یا برخی تومور‌های مغزی ایجاد می‌شود و نیازمند بررسی تخصصی است.

این جراح مغز و اعصاب گفت: احساس چرخش محیط، عدم تعادل، ناپایداری هنگام راه رفتن، تهوع، استفراغ، تعریق، وزوز گوش، احساس پری گوش و گاهی کاهش شنوایی از علائم شایع همراه سرگیجه هستند و نوع و شدت این علائم به علت زمینه‌ای بیماری بستگی دارد.

مطهری‌نسب مهم‌ترین علل ایجاد سرگیجه را سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم، التهاب عصب تعادل، بیماری منییر، میگرن دهلیزی، افت فشار خون، کم‌آبی بدن، عوارض برخی دارو‌ها و بیماری‌های مغز و اعصاب از جمله سکته مغزی عنوان کرد.

وی ادامه داد: سالمندان، افراد مبتلا به فشار خون، دیابت، چربی خون بالا، بیماری‌های قلبی، بیماران مبتلا به میگرن و افرادی که سابقه بیماری‌های گوش داخلی دارند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به سرگیجه قرار دارند.

مطهری‌نسب با تأکید بر اهمیت شناخت علائم هشدار اظهار کرد: اگر سرگیجه با اختلال در گفتار، ضعف یا بی‌حسی یک سمت بدن، دوبینی، اختلال شدید در راه رفتن، کاهش سطح هوشیاری یا سردرد ناگهانی و بسیار شدید همراه باشد، باید احتمال سکته مغزی یا سایر بیماری‌های خطرناک سیستم عصبی را در نظر گرفت و بیمار در کوتاه‌ترین زمان ممکن به اورژانس منتقل شود.

وی با بیان اینکه همه بیماران مبتلا به سرگیجه نیازمند انجام MRI نیستند، گفت: تشخیص علت سرگیجه پیش از هر چیز بر اساس شرح حال دقیق، معاینه عصبی و بررسی حرکات چشم انجام می‌شود و تصویربرداری و آزمایش‌های تکمیلی تنها در مواردی که پزشک به بیماری‌های مغزی یا علل خاص مشکوک باشد، درخواست خواهد شد.

این جراح مغز و اعصاب افزود: درمان سرگیجه به علت ایجادکننده آن بستگی دارد؛ در برخی بیماران انجام مانور‌های درمانی برای اختلالات گوش داخلی، در برخی دارودرمانی و در گروهی نیز توان‌بخشی تعادل مؤثر است. در مواردی که سرگیجه ناشی از سکته مغزی یا بیماری‌های جدی باشد، درمان فوری و تخصصی ضروری است.

مطهری‌نسب کنترل فشار خون، دیابت و چربی خون، مصرف کافی آب، خواب منظم، فعالیت بدنی، پرهیز از مصرف دخانیات، تغییر آرام وضعیت بدن و خودداری از مصرف خودسرانه دارو‌ها را از مهم‌ترین راهکار‌های کاهش خطر بروز سرگیجه عنوان کرد.

وی خاطرنشان کرد: این تصور که همه سرگیجه‌ها از گوش منشأ می‌گیرند یا همه بیماران باید MRI انجام دهند، صحیح نیست. همچنین مصرف طولانی‌مدت دارو‌های ضدسرگیجه بدون تشخیص علت بیماری می‌تواند روند بهبودی را به تأخیر بیندازد و حتی در برخی بیماران باعث اختلال در جبران طبیعی سیستم تعادل شود.

مطهری‌نسب در پایان تأکید کرد: بیشتر موارد سرگیجه با تشخیص صحیح و درمان مناسب قابل کنترل است. مردم نباید هر سرگیجه‌ای را به سکته مغزی نسبت دهند، اما در عین حال نباید علائم هشدار را نادیده بگیرند.

انتهای پیام/