حفاظت از دریای خزر نیازمند همکاری منطقهای است
کریستین وی گاند در کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران، ضمن تبریک به جمهوری اسلامی ایران برای میزبانی این نشست، اظهار کرد: گردهمایی پنج کشور پیرامون یک زیستبوم مشترک، فرصتی مهم برای تقویت همکاریهای منطقهای و تبدیل تعهدات مشترک به اقدامات عملی در زمینه حفاظت از دریای خزر است.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد با اشاره به اینکه سال ۲۰۲۶ مصادف با بیستمین سال لازمالاجرا شدن کنوانسیون تهران است، افزود: دریای خزر طی هزاران سال مایه تداوم زندگی مردمان و تمدنها بوده و امروز نیز منبع معیشت و رفاه، مسیر مهم حملونقل، ذخیرهای ارزشمند از منابع طبیعی و زیستگاه تنوع زیستی منحصربهفرد دریایی به شمار میرود.
وی تأکید کرد: حفاظت از دریای خزر تنها یک اولویت زیستمحیطی نیست، بلکه یک اولویت برای توسعه پایدار است و سلامت این دریا با معیشت و رفاه جوامع پیرامون، فعالیتهای اقتصادی، مدیریت پایدار منابع طبیعی و تابآوری منطقه ارتباط مستقیم دارد.
وی با بیان اینکه چالشهای زیستمحیطی در مرزهای ملی متوقف نمیشوند، ادامه داد: آلودگی دریایی، از دست رفتن تنوع زیستی و فشار بر زیستبومهای مشترک، پیامدهای فرامرزی دارند و به همین دلیل باید برای آنها راهحلهای فرامرزی و مشارکتی ارائه شود.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد، کنوانسیون تهران را چارچوبی مهم برای اقدام مشترک کشورهای ساحلی دانست و گفت: این کنوانسیون زمینه تقویت دانش علمی، تبادل دادهها و تجربیات، تدوین سیاستهای مؤثر و تبدیل تعهدات مشترک به اقدامات جمعی را فراهم میکند.
وی همچنین با اشاره به نقش سازمان ملل متحد در حمایت از همکاریهای زیستمحیطی در منطقه اظهار کرد: برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد دبیرخانه کنوانسیون تهران را اداره میکند و بخشهای مختلف سازمان ملل متحد در منطقه نیز با استفاده از تخصصهای مکمل، از کشورهای ساحلی در پیشبرد اهداف این کنوانسیون حمایت میکنند.
وی افزود: در ایران، برنامه توسعه ملل متحد و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در چارچوب ابتکار گستردهتر دریای خزر با شرکای ملی و محلی همکاری میکنند تا تعهدات منطقهای در زمینه زبالههای دریایی و آلودگی پلاستیکی به اقدامات عملی تبدیل شود.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد ادامه داد: تقویت تفکیک و بازیافت پسماند در جوامع ساحلی، حمایت از رویکردهای چرخشی در زمینه پلاستیک و ارائه کمکهای بلاعوض جامعهمحور برای راهحلهای محلی، از جمله اقداماتی است که در این چارچوب دنبال میشود.
وی با تأکید بر ضرورت مشارکت بخش خصوصی و جوامع محلی، از جمله زنان و جوانان، در بهبود نظام مدیریت پسماند گفت: حفاظت از دریاها مسئولیتی مشترک است و هیچ کشور، نهاد یا سازمانی بهتنهایی نمیتواند از این زیستبوم منحصربهفرد حفاظت کند.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد در پایان ابراز امیدواری کرد دریای خزر همچنان مردمان و کشورهای منطقه را از طریق دانش، همکاری و تعهد مشترک به توسعه پایدار به یکدیگر پیوند دهد.
انتهای پیام/
