نیکو روزبهانی: برای مدال طلا به ناگویا رفته بودم/ امیدوارم در لس‌آنجلس هم طلا بگیرم
به گزارش گروه ورزشی برنا، نیکو روزبهانی، نماینده ایران در دسته ۸۶+ کیلوگرم پاراوزنه‌برداری بانوان بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، در گفت‌وگو با پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان درباره شرایط این رقابت‌ها اظهار داشت: این دومین دوره بازی‌های پاراآسیایی بود که در آن شرکت می‌کردم. در دوره قبل نیز برای کسب مدال طلا رفته بودم و رکوردشکنی کردم، اما در نهایت رقیبم رکورد مرا جابه‌جا کرد. سطح مسابقات ناگویا هم بسیار بالا بود و رقابت نزدیکی را تجربه کردم.
وی با اشاره به رقابت با ژو ونجون، نماینده چین افزود: در حرکت سوم، وقتی دیدم حریفم وزنه‌ای بالاتر از من ثبت کرده است، تمرکزم به هم ریخت و نتوانستم خودم را جمع کنم. فکر می‌کنم اگر تمرکزم را حفظ می‌کردم، می‌توانستم وزنه سنگین‌تر را مهار کنم و رکورد خودم را ارتقا بدهم، اما متأسفانه این اتفاق نیفتاد.
روزبهانی که در حرکت دوم موفق به مهار وزنه ۱۵۵ کیلوگرمی شده و دو بار رکورد بازی‌های پاراآسیایی را ارتقا داده بود، ادامه داد: برای کسب مدال طلا به ناگویا آمده بودم و به توانایی خودم اطمینان داشتم، اما در نهایت به مدال نقره رسیدم. از نتیجه‌ای که به دست آوردم ناراحتم، چون هدفم طلا بود، با این حال تلاش می‌کنم در آینده این نتیجه را جبران کنم.
نایب قهرمان پاراآسیایی ایران درباره شرایط خود پیش از مسابقه و امکانات محل اسکان گفت: برای این مسابقات آمادگی خوبی داشتم، اما شرایط محل اقامت کمی اذیتم کرد. اتاقم مناسب نبود و سرویس‌های بهداشتی هم کوچک بودند. از نظر تغذیه نیز با مشکل مواجه بودم و غذای مناسبی در اختیارمان نبود، به همین دلیل تقریباً هر روز برنج و تن ماهی می‌خوردم.
وی افزود: شرایط غذا، محل خواب و امکانات اقامت روی تمرکز و آمادگی‌ام تأثیر گذاشت. با این حال، با هدف کسب مدال طلا وارد مسابقات شده بودم و مطمئن بودم که می‌توانم به این هدف برسم. به همین دلیل از اینکه به مدال نقره رسیدم ناراحت بودم.
روزبهانی درباره فردی که مدال نقره خود را به او تقدیم کرده است، گفت: این مدال را به مادرم تقدیم می‌کنم. سال گذشته در مسابقات جهانی شرکت کردم و توانستم به‌عنوان نخستین بانوی ایرانی در رده بزرگسالان مدال برنز جهانی پاراوزنه‌برداری را به دست بیاورم. وقتی به فرودگاه برگشتم، مادرم از خوشحالی به‌شدت هیجان‌زده شد و زمین خورد و پایش شکست. از آن زمان شرایط سختی را پشت سر گذاشته و پایش چند بار دچار شکستگی شده است.
عضو تیم ملی پاراوزنه‌برداری بانوان کشورمان همچنین خاطر نشان کرد: مادرم علاقه زیادی به رهبر شهید داشت و دوست دارد این مدال را از طرف خودش به ایشان تقدیم کند. به همین دلیل، این مدال برای من ارزش عاطفی ویژه‌ای دارد.
این ملی‌پوش پاراوزنه‌برداری ایران در پاسخ به پرسشی درباره حمایت وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی پارالمپیک گفت: خدا را شکر از ما حمایت کردند و اردوهای مستمر و امکانات تمرینی در اختیارمان بود. از حمایت‌هایی که انجام شد ممنونم و خوشحالم که توانستیم با این حمایت‌ها در مسابقات شرکت کنیم و نتیجه بگیریم.
روزبهانی درباره برنامه‌های آینده خود نیز اظهار کرد: یکی دو روز استراحت می‌کنم تا خستگی مسابقات از تنم بیرون برود و بعد تمریناتم را از سر می‌گیرم. هدفم این است که مراحل آماده‌سازی برای بازی‌های پارالمپیک لس‌آنجلس را به‌خوبی پشت سر بگذارم و آنجا رکوردشکنی کنم.
وی در پایان تأکید کرد: امیدوارم به لطف خدا در لس‌آنجلس بتوانم مدال طلا را به دست بیاورم و نتیجه ناگویا را جبران کنم.
انتهای پیام/
