چگونه روایت صهیونیست‌ها درباره محمد الضیف فروپاشید؟
به گزارش گروه سیاسی و بین‌الملل برنا، دستگاه‌های اطلاعاتی و رسانه‌های عبری‌زبان برای دو دهه با استناد به ترور نافرجام سال ۲۰۰۶، داستانی ساختگی را پمپاژ می‌کردند که بر اساس آن، محمد الضیف، فرمانده کل گردان‌های القسام، دست‌وپا و چشم خود را از دست داده، روی صندلی چرخ‌دار زندگی می‌کند و تنها یک نماد تشریفاتی است.
هدف تل‌آویو از این فضاسازی، کوچک‌شمردن خطر میدانی او و القای موفقیت در ترورهای گذشته به افکار عمومی خود بود؛ روایتی که روزنامه‌هایی چون یدیعوت آحارونوت مرتباً آن را با جزئیات اقامت در پناهگاه‌ها و محدودیت‌های شدید جسمی بازنشر می‌کردند.
با این حال، تصاویر و مستندات انحصاری برنامه تحقیقی «ما خفی أعظم» بساط این سناریوی امنیتی را در هم پیچید.
این تصاویر، الضیف را در حالی به تصویر کشید که کاملاً استوار روی پای خود در یکی از تونل‌های غزه گام برمی‌دارد، با همراهانش به نرمی سخن می‌گوید و بدون نیاز به هیچ‌گونه ابزار کمکی پزشکی حرکت می‌کند. در یکی از نماها، او در حال عبور از راهروهای زیرزمینی با لبخند می‌گوید: «راه رفتن در سرسره‌ها (رو به پایین) خوب است و شکر خدا بر این رنج»، که بطلان ادعای فلج بودن او را پس از ۲۰ سال به‌وضوح ثابت کرد.
اسناد تصویری جدید فراتر از تحرک بدنی، حضور عملیاتی او را نیز به رخ کشید؛ از جمله مشارکت در نماز جماعت درون یک مقر نظامی مستحکم و انجام کامل ارکان نماز (رکوع و سجود)، تا تشریح دقیق تاکتیک‌های انهدام تانک «مرکاوا» در کنار ماکت آن و بررسی نقشه‌های استقرار نیروها با تکیه بر میز فرماندهی.
این شواهد نشان داد الضیف نه تنها منزوی نبوده، بلکه شخصاً در جزئیات آموزش نیروهای نخبه و هدایت عملیات نقش داشته است.
«پائولا کاریدی»، پژوهشگر ایتالیایی، نجات‌های هفت‌گانه الضیف از ترور را مایه شکل‌گیری هاله‌ای اسطوره‌ای در میان فلسطینیان می‌داند و معتقد است خلأ ناشی از پنهان‌کاری او به رژیم صهیونیستی اجازه داد با داستان‌سرایی، این خلأ را پر کند.
از سوی دیگر، «آشر بن آرتزی»، از مقام‌های پیشین شاباک، اذعان کرده است که دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی به دام خودستایی افتاد و تصور کرد همه‌چیز را درباره او می‌داند، حال آنکه شبکه‌های مردمی و انضباط آهنین الضیف، اطلاعات تل‌آویو را کاملاً ناکارآمد ساخته بود.
انتشار تصاویری از مدیریت میدانی نبردها در مراحل پایانی حیات الضیف با استفاده از تلفن باسیم در اتاق کنترل، گواهی دیگر بر حضور ذهن و تسلط عملیاتی او تا واپسین لحظات است.
این افشاگری کلان، از شکافی مهیب در بانک اطلاعاتی شاباک پرده برداشت؛ نهادی که بر پایه داده‌های سوخته و منسوخ، استراتژی‌های خود را چیده بود.
الضیف در سایه تدابیر پیچیده استتار و جابه‌جایی‌های پنهانی، توانست تا آخرین لحظه سلامت رزمی خود را حفظ کند تا مشخص شود ادعاهای صهیونیست‌ها صرفاً پوششی رسانه‌ای برای شکست‌های اطلاعاتی و نظامی آن‌ها در برابر فرماندهی بوده که تا پای جان، میدان را بر پا ایستاده مدیریت کرد.
انتهای پیام
