یادش بخیر؛ رئیس جمهوری دلواپسان اصلا به دانشگاه نمیآمد
دلواپسان بار دیگر بدون یادآوری دولت 8 ساله تحت حمایت خود، فریاد اعتراض به دولت تدبیر و امید بلند کردند و بی آنکه توضیح دهند چرا علی رغم حضور نیافتن رئیس دولت مهرورز در دانشگاه هیچ واکنش منفی نشان نمی دادند؟امروز با استفاده از تریبون های مختلف رئیس جمهوری اسلامی ایران را به نشنیدن صدای منتقدان متهم کردند.
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری برنا، دلواپسان با پشتیبانی چند رسانه و با استفاده از برخی تریبون های خاص،دولت را مورد هجمه و تخریب قرار دادند و به بهانه سخنرانی نکردن بری تشکل ها در دانشگاه ها به رئیس جمهوری یازدهم حمله کردند. این در حالیست که یک بررسی تاریخی نشان می دهد در 8 سال دولت دلواپسان، اساسا رئیس جمهوری وقت به دانشگاه نمی آمد چه رسد به شنیدن سخنان منتقدان.
آخرین باری که تا قبل از دولت تدبیر و امید، دانشگاه ها در روز دانشجو شاهد حضور رئیس جمهوری بودند به سال 1383 بر می گردد. سالی که محمد خاتمی، آخرین ماه های ریاست جمهوری خود را سپری می کرد و با حضور در دانشگاه تهران قصد داشت به نوعی با دانشجویان خداحافظی کند.
با آغاز دولت مهرورز، دانشگاه ها و دانشجویان روز دانشجو را غریبانه برگزار کردند. سال 84 این روز مصادف شد با سقوط غم انگیز هواپیمای C130 و شهادت جمعی از اهالی رسانه به همین دلیل هم فضای کلی کشور تحت تاثیر این اتفاق تلخ قرار گرفت. در این سال محمود احمدی نژاد به جای دانشگاه راهی عربستان شد و در واکنش به یک نامه ادعایی دانشجویی، صرفا به نوشتن یک پاسخ بسنده کرد.
سال 85 را رئیس جمهوری وقت در سواحل مازندران و در سفر استانی به سر برد تا باز هم دانشگاه ها از بیان مطالبات دانشجویان خطاب به رئیس جمهوری محروم باشند. روز دانشجوی این سال تحت تاثیر انتخابات شوراها، رنگ و بوی انتخاباتی داشت.
سال 86 هم پای رئیس جمهور از درب دانشگاه ها به داخل نرفت و در عوض سفر به استان ایلام در برنامه قرار گرفت. در این سال به ابتکار قوه قضائیه نشست انتقادی دانشجویان در خصوص عملکرد این قوه برگزار شد.
سال 87 آخرین سال دولت نهم بود و با توجه به انتخابات ریاست جمهوری سال 88 پیش بینی می شد احمدی نژاد بالاخره پای صحبت های دانشجویان بنشیند ولی باز هم او نرفت. در این سال کروبی، زیبا کلام، صفارهرندی، عارف و ... در دانشگاه ها سخنرانی کردند و پس از سه سال رخوت تشکل های دانشجویی در آستانه انتخابات فعال تر شدند.
حال و هوای سال 88 چنان بود که روز دانشجو کاملا تحت تاثیر انتخابات قرار داشت، در آن روزها احمدی نژاد امکان نداشت به دانشگاه بیاید به همین دلیل هم کسی منتظر دیدن او نبود.
سال 89 احمدی نژاد راهی استان مرکزی شد و در یک برنامه استانی کاملا نمادین! با دانشجویان شرکت کرد. در این مراسم دانشجویان منتقد دولت نه تنها حرف نزدند بلکه اصلا به مراسم دعوت نشده بودند.
سال 90دانشجویان منتقد دولت اصلا حق حرف زدن نداشتند. رئیس جمهوری وقت هم حال و حوصله حضور در دانشگاه را نداشت، پس نتیجه همان شد که سال های قبل اتفاق افتاده بود.
سال 91 آخرین روز دانشجویی دولت مهرورز بود، توقع ندارید رئیس جمهوری که 7 سال به دانشگاه نیامده این سال آخری راهی دانشگاه شود. 16 آذر 91 با یک پیام خشک و خالی وزیر وقت علوم تحقیقات و فناوری خاتمه یافت تا همه یادشان باشد آخرین رئیس جمهوری که به دانشگاه آمده بود رئیس دولت اصلاحات بود.
روز دانشجوی سال 92 بار دیگر دانشگاه ها مطالبه گر شدند، در حالیکه رئیس جمهوری جدید چند هفته قبل به مناسبت روز بازگشایی دانشگاه در جمع دانشجویان حاضر شد و برخی انتقادات تند تشکل های دانشجویی را هم شنید ولی وی یادش نرفت که روز دانشجو را به دانشگاه بیاید. روحانی هم سال 92 به دانشگاه آمد و هم سال 93 و ظاهرا این حضور پی در پی به مذاق دلواپسان خوش نیامد که در دو روز گذشته به جای اینکه یادشان بیاید حضور نیافتن 8 ساله رئیس دولت مورد نظرشان در دانشگاه ها به اعتراض و تخریب رئیس جمهوری و دولت تدبیر و امید پرداختند.
حسن روحانی در برنامه امسال گفت: اگر از جای دیگر نمی توانید انتقاد کنید، از دولت انتقاد کنید، فعلا که دیوار دولت از همه کوتاه تر است.
