گفتوگوی ویژه
برای بالا بردن پرچم ایران از جان مایه میگذارم
کاش امکانات رقیبانم را داشتم
لیلا رجبی اولین مدال نقره تاریخ دوومیدانی بانوان ایران در بازیهای آسیایی اینچئون را کسب کرد. هر چند برخی ها با او برخورد قهرآمیزی دارند اما می گوید خودش را ایرانی می داند و برای بالا بردن پرچم کشورش از جان مایه می گذارد.
گفتگوی خبرنگار برنا با رجبی را در ادامه می خوانید.
*هنوز مشغول استراحت هستی یا تمریناتت را شروع کردهای؟
استراحت تمام شده و تمریناتم را برای شرکت در مسابقات آسیایی و جهانی آغاز کرده ام.
*دقیقا چه مسابقاتی را در پیش داری؟
مسابقات قهرمانی آسیا را در شهریور ماه و مسابقات جهانی را در زمستان سال آینده در پیش دارم.
*هنوز بدون مربی تمرین میکنی؟
بله من همچنان مربی ندارم و این موضوع واقعا کارم را دشوار کرده است. شرایط واقعا برایم سخت است.
*چرا از فدراسیون نمیخواهی برایت مربی بگیرد؟
من این تقاضا را داشته ام اما فدراسیون شرایط مالی خوبی ندارد و نمی تواند برای من مربی استخدام کند. برای رشتهای مثل دوومیدانی داشتن مربی اهمیت زیادی دارد. اگر مربی داشتم شرایطم خیلی از این بهتر میشد اما متاسفانه فعلا وضعیت اینطور است.
*اگر مربی داشتی میتوانستی نتایج بهتری بگیری؟
قطعا می توانستم مدالهای خوشرنگ تری بگیرم.
*هدف گذاریات برای آینده چیست؟
امیدوارم در مسابقات آسیایی بتوانم مدال طلا بگیرم و در مسابقات جهانی هم مقام خوبی کسب کنم. با این وضعیت و کمبود امکانات نمی توانم قول بدهم که چه مدالی می گیرم اما اگر امکانات خوبی در اختیارم قرار بگیرد می توانم امیدوارانه تر حرف بزنم. امکانات من با رقیبانم قابل مقایسه نیست چون آنها در بهترین شرایط هستند. من اگر امکانات آنها را داشتم خیلی موفق تر می شدم.
*با وجود اینکه سالهاست با پرچم ایران مسابقه میدهی و مدالهای رنگارنگی کسی کردهای فکر میکنی ایرانیها تو را به عنوان ورزشکار ایرانی پذیرفتهاند؟
این را باید از مردم ایران بپرسید. فکر می کنم برخی من را پذیرفته اند و هنوز بعضی ها هم من را به عنوان ایرانی قبول ندارند. من اصلیت ایرانی ندارم و نمی توانم این موضوع را تغییر دهم. در حال حاضر من ایرانی هستم و برای بالا بردن پرچم کشورم از جان مایه می گذارم. من خودم را ایرانی می دانم و برای کشورم تلاش می کنم. خیلی ها من را به عنوان ایرانی نپذیرفته اند اما من دوست دارم برای کشورم افتخار بیاورم.
