حامد بهداد: فیلم«خانه دختر» نقطه طلایی برای شاه حسینی است

به گزارش خبرگزاری برنا، در ابتدای مراسم ویژه برنامه «یک فیلم، یک سلام» شایسته درباره این فیلم گفت: «ما بر روی موضوعی بحث می‌كنیم كه حرف نسل جوان را بیان می كند و تا به حال در سینمای ایران این موضوع وجود نداشته است و در نهایت مشاهده می‌كنیم كه نسل من آن را درك می‌كند.»

در ادامه پگاه آهنگرانی گفت: «شهرام شاه‌حسینی فیلمساز خوبی است و چون می‌دانستم كه قبلا نتوانسته فیلم‌هایش را ارائه كند و جایزه‌ای كه استحقاقش را دارد دریافت كند، تصمیم گرفتم بازی در این فیلم را بپذیرم و دوست داشتم در این مجموعه باشم.»

حامد بهداد نیز درباره علت حضور خود در این فیلم گفت: «اصولا در روند حرفه‌ای خود اینگونه تشخیص می‌دهم كه فقط باید كارم. در این بین با همكارانی آشنا شدم كه این آشنایی بعدا تبدیل به دوستی شد.»

وی افزود: «من این فیلم را نقطه طلایی برای شاه‌حسینی می‌دانم و خوشحالم كه او مرا برای این فیلم انتخاب كرد. نمی‌دانم كه چرا شهرام شاه‌حسینی فیلمنامه را به من پیشنهاد داد. قبل از آنكه وارد این كار شوم از قصه فیلم خبر داشتم ولی شهرام شاه‌حسینی یك روز مانده به شروع فیلم فیلمنامه را به من داد.»

وی اظهار كرد: «خوشحالم كه در این مجموعه قرار گرفتم و اینكه شهرام شاه‌حسینی این فرصت را به من داد تا با تجربه جدیدی را كسب كنم.»

شهرام شاه‌حسینی در ادامه گفت: «در حال حاضر می‌بینم كه فیلم‌ها تك كاراكتری شده است و حس‌های خوبی را دارد ولی این رنگ آمیزی و اینكه این فیلم قهرمان ندارد برایم جذاب بود.»

وی ادامه داد: «پرویز شهبازی این نقش را برای حامد نوشته بود و من به محمد شایسته پیشنهاد حضور حامد را دادم.»

پگاه آهنگرانی در پاسخ به این پرسش كه آیا فیلم خانه دختر برای گروه سنی خاصی ساخته شده است، گفت: «من خیلی با این موضوع كه این فیلم برای گروه سنی خاصی ساخته شده، موافق نیستم، اگر چه به نظر من این فیلم یك نوع فیلم زنانه است و جذابیت ویژه‌ای برای دختران دارد.»

وی در ادامه گفت: «تعدادی از فیلم‌ها هستند كه بر روی یك معضل اجتماعی تمركز می‌كنند. من راجع به این فیلم این فكر را نمی‌كنم. سیر اصلی داستان این فیلم جست‌وجوی حقیقت است. مثلا در فیلم دختری با كفش‌های كتانی معضل اجتماعی فرار دختران بود ولی در این قصه دختری را مشاهده می‌كنید كه به دنبال آزادی است و حقیقت گمشده را جست‌وجو می‌كند.»

در ادامه امیرعلی نبویان در مورد حضور خود رد این فیلم اظهار كرد: «وقتی به شما بگویند یك فیلمنامه خوب داریم كه بازیگران مطرحی در آن حضور دارند مطمئنا بدون فكر كردن آن را می‌پذیرید. شاه حسینی قصه‌های امیرعلی را دیده بود و كاراكتری شبیه آن می‌خواست. من برای بازی كردن به دنبال بهانه نیستم، به دنبال دلیل هستم.»

وی در پاسخ به این پرسش كه آیا ایده‌ای برای كامل شدن نقش خود در این فیلم داشتید، اینگونه توضیح داد: «وقتی كه فیلمنامه را می‌خوانی در پی آن به دنبال كاراكتر هستی و اینكه باید به دنبال چه چیزهایی برای پیدا كردن نقش خود باشی. من این روند را دنبال كردم تا توانستم این شخصیت را پیدا كنم.»

وی در ادامه افزود: «خیلی زود روی این صندلی نشستم. برای من به عنوان یك تجربه اول كار خطرناكی است كه این كار را انجام دهم. وقتی سه سال در تلویزیون دیده می‌شوی ممكن است مخاطب باورت نكند.»

حامد بهداد در ادامه شعار این فیلم را با عنوان «هیچ وقت یه چیزایی رو به من نگو» مطرح كرد و گفت: «من به كسانی كه به سالن سینما می‌روند، از هر رده سنی كه به این شعور رسیده‌اند كه به سینما بروند، ارادت دارم. متاسفانه ما تبدیل به تماشاگران ترسو شده‌ایم. در سمت تكاشاگر خودمان را سانسور می‌كنیم و جرات روبه‌رو شدن با سوژه و زیبایی‌شناسی را نداریم. خواهش می‌كنم فرهنگ و تبادلات را در این راستا بیشتر كنیم.»

پگاه آهنگرانی درباره اینكه آیا این فیلم با استقبال خوبی روبه‌رو می‌شود گفت: «به نظر من فیلم خوب احتیاجی به ترغیب كردن مردم ندارد. در چند سال اخیر ثابت شده است كه فیمی كه خوب باشد، همه مشاهده می‌كنند. آقای شایسته گفتند فیلم جنجالی نیست اما به نظر من این فیلم یكی از جنجال‌برانگیزترین آثار سینما است قطعا در جشنواره و زمان اكران می‌بینید كه شهرام شاه‌حسینی در این فیلم حرفه‌ای كار كرده است.»

شایسته در پایان اظهار كرد: «جشنواره آن قدر به كیفیت اهمیت نمی‌دهد كه لابی در آن تاثیرگذار باشد. ما از آن آدم‌هایی كه پشت فیلم ما بایستند نداریم. از هیات انتخاب تشكر می‌كنم كه فیلم ما را در بخش مسابقه قرار دادند، ولی من بچه سینما هستم امیدی به جایزه ندارم، اگر جایزه‌ای هم بدهند مطمئنا باید به حامد بهداد داده شود.»

شهرام شاه‌حسینی نبز در پایان در مورد بازی مانی در این فیلم گفت: «مانی فیلمنامه را خواند و ایده‌ای ارائه كرد. دوست داشتم در این فیلم بازی كند چرا كه یك ارتباطی در این فیلم هست كه نمی‌توان با بازیگر غریبه برقرار كرد و می‌توان گفت یك نوع ارتباط خانوادگی است.»