قاب روز

در زندگی اکثریت قریب به اتفاق پسرهای ایرانی دینی وجود دارد که باید آن را ادا کنند. برای کشورشان. برای احترام به قوانین میهنشان. آنهم خدمت مقدس سربازیست. خدمتی که دیر یا زود، کم یا زیاد باید آن را پشت سر گذاشت و کسی هم نمی تواند آن را دور بزند و اگر هم این اتفاق افتاد، باید جور تبعات آن از قبیل زندان و جریمه و... را کشید.

چند ماه پیش بود که پرونده جدیدی در ورزش کشور ما و رشته پر سر و صدای فوتبال باز شد. پرونده سربازهای فراری. پرونده ای درباره بازیکنانی که با معافیتهای جعلی خدمت سربازی را دور زده بودند. نام های بزرگ و کوچکی در بین اسامی منتشر شده وجود داشت. جملگی آنها شناسایی شدند و موظف شدند تا خدمت خود را در تیم های نظامی بگذرانند. یکی از این بازیکنان، مهرداد پولادی بود. دفاع چپ تیم ملی ما در جام جهانی برزیل. یکی از همان پسرخوانده های کی روش.

مهرداد تقریبا همزمان با این ماجرا به قطر رفت و از بازگشت به ایران و رفتن به خدمت سربازی، سر باز زد. تهدیدهای مسئولین نظام وظیفه هم بی اثر ماند و پولادی در الشحانیه به فوتبالش ادامه داد. به جام ملت ها رسیدیم. کی روش اسامی ۲۳ بازیکن نهایی را اعلام کرد. نام پولادی و رفیعی هم در بین ۲۳ نفر دیده می شد. کی روش از مسئولین خواست تا به این دو بازیکن اجازه حضور در جام ملت ها داده شود. با در خواست وزیر ورزش و مسئولین ذی ربط مجوز موقت برای پولادی و رفیعی صادر شد. با این شرط که بعد از پایان مسابقات به خدمت سربازی بروند.

پولادی در استرالیا حاضر شد و در نهایت با اخراجش مقابل عراق، به یکی از اصلی ترین عاملان حذف ایران در جام ملت ها نام گرفت. کسی که سرمربی تیم ملی سنگش را به سینه می زد؛ شد یکی از دلایل اصلی حذف ایران. همه از پولادی ناراحت بودند و عصبانی. بدون شک کارنامه کارلوس کی روش پر است از اتفاقات مثبت و خوب. اما بی تردید مهرداد پولادی نقطه سیاه کارنامه سرمربی پرتغالی تیم ملی است. وقتی کی روش، رحمتی را به دلیل پشت کردن به تیم ملی دیگر دعوت نکرد، این سوال به وجود آمد که آیا نباید پولادی را هم به خاطر پشت کردن به یک ملت و جوانانش دیگر به تیم ملی دعوت نکرد.

به هر حال کاروان تیم ملی به وطن بازگشت. بدون مهرداد. گفته شد به قطر رفته تا در لیگ ستارگان این کشور برای الشحانیه بازی کند. اما اگر این طور بود چرا شجاعی که دست بر قضا در همان تیم بازی می کند در ایران است. چرا سید جلال به قطر نرفت؟بله درست است. آقا مهرداد سر همه را کلاه گذاشت و زیر قولش زد و برای ادای دینش به وطنش بازنگشت.رفت به قطر تا بجای جوانانی که در سرمای استخوان سوز زمستان، بالای برجک پست می دهند، بالای برج های سر به فلک کشیده اعراب عکس سلفی بیندازد. رفت تا به جای سربازهایی که در لب مرز کشیک می دهند، لب سواحل خلیج فارس با شلوارک آفتاب بگیرد. رفت تا به جای گذراندن وقتش در وسط چهارراه های پر دود و بوغ، وسط جزایر پر زرق و برق مروارید قدم بزند.بله! یک دهن کجی بزرگ شد به ایران و ایرانی.

حالا خواسته ما از مسئولین این است. آقای سردار کمالی، سردار باران چشمه و هر کسی که مسئولیتی در این موضوع دارید؛ خواهش می کنیم به خاطر میلیون ها جوان ایرانی که خدمت سربازیشان را گذرانده اند، یا می گذرانند و خواهند گذراند؛ پولادی را به هر وسیله ای و به هر روشی به ایران بازگردانید و محکومش کنید.


/نوید استاد رحیمی/