آقای شریعتمداری شما کف نمی زنید، فرش قرمز می اندازید
سرویس سیاسی برنا: چه کسی برای چه کسی کف می زند؟ رئیس جمهوری می گوید منتقدان نباید برای رقبای بین المللی آنهم در کارزار حساسی چون مذاکرات هسته ای کف بزنند و حسین شریعتمداری مدیر مسئول همیشه منتقد دولت با انتقاد تمام عیار از رئیس جمهوری تاکید می کند که رئیس دولت یکبار دیگر منتقدان را نواخته و به تخریب آنها پرداخته و حتی یک نمونه هم نمی توان یافت که منتقدان به تشویق رقبای ایران در مذاکرات هسته ای پرداخته باشند. البته مطابق معمول و در رویکردی متناقض در جای جای سر مقاله انتشار یافته کیهان مذاکره کنندگان تخریب شده و به آنان تاخته شده است.
آخر هفته گذشته زلزله ای در رسانه های رژیم صهیونیستی براه افتاده و مقامات اسرائیلی با نگرانی زاید الوصف خبر از پذیرش 80 درصد خواست های ایران از سوی دولت اوباما و پذیرش ادامه کار 7000 هزار سانترفیوژ در ایران داده اند. نخست وزیر رژیم صهیونیستی نیز با استیصال کامل عنوان کرده بود که برای ابراز نگرانی از احتمال توافق هسته ای میان ایران و غرب چاره ای ندارد جز اینکه به کنگره رفته و علیه آنچه آن را توافق بد می خواند، سخن بگوید.
فارغ از صحت و سقم این اخبار آنچه حائز اهمیت است نگرانی مقامات صهیونیستی از نتیجه بخشی مذاکرات آنهم به سبک و سیاقی است که ایران با حفظ برنامه هسته ای خود تهدیدهای ظالمانه را فروریخته و بحران زایی که سال ها دشمنان ایران روی آن مانور گسترده ای داده و چشم امید به آن دوخته بودند، از حیز انتفاع ساقط کند. کیست که نداند منتقدان عبری و عربی ایران تا چه حد از تغییر وضعیت در پرونده هسته ای طی یکسال و نیم گذشته نگران شده و به هر در و دیواری می زنند تا مانع حصول توافق و رقم خوردن بازی برد- برد شوند.
نکته کلیدی آنکه رهبر انقلاب در برهه های مختلف و با ادبیات قابل توجه به حمایت کامل از مذاکره کنندگان هسته ای پرداخته و عنوان داشته اند که نباید بچه های انقلاب که در مذاکرات سخت و پیچیده حضور دارند تخریب شده و سازش کار خوانده شوند. علاوه بر آن نه تنها مذاکره کنندگان که تمامی مقامات عالیرتبه کشور نیز اعلام داشته اند که مذاکره کنندگان از خطوط قرمز نظام عبور نکرده و دلیرانه در عرصه مذاکرات سخت و فشرده از حقوق ملی دفاع می کنند.
آنچه که در عمل نیز شاهد بوده ایم پذیرش رسمی حق غنی سازی ایران در مذاکرات و حرکت در مسیر لغو کامل تحریم ها بوده است حال آنکه در ادوار گذشته تنها شعار حق غنی سازی داده شده و در عمل اتفاق خاصی رخ نداده و هر روز نیز بر حجم تحریم های ظالمانه افزوده شد.
حال باید از آقای شریعتمداری پرسید که با توجه به تمامی این دستاوردها و در حالی که دشمنان نام و نشان دار ایران اینگونه به خود پیچیده و سراسر خشم و نگرانی هستند، تخریب مذاکره کنندگان هسته ای آیا معنایی جز کف زدن برای دشمنان دارد و در راستای منویات و اهداف آنان قرار نمی گیرد؟
کف زدن که جای خود دارد گاهی مواضع رسانه های تندرو گل به خودی تمام عیار و ترغیب و تشویق دو چندان دشمنان برای امیدواری به رخنه در روند مذاکرات بواسطه ایجاد تفرقه و تشتت در اردوگاه طرف ایرانی است. براستی آیا آقای شریعتمداری فراموش کرده است، جمله تاریخی امام (ره) را که از حسن اتفاق همواره و در فواصل مختلف مورد تاکید و تصریح کیهانی ها در خصوص منتقدان سیاسی خود قرار گرفته که در آن عنوان شده هر گاه دشمنان از شما تعریف کردند به کار خود شک کنید. اکنون که اسرائیلی ها و رقبای منطقه ای با تمام قدرت علیه مذاکره کنندگان و روند مذاکرات فعالیت می کنند چرا طیف تندرو همزبان و همسو با آنان شده اند؟.
حسین شریعتمداری در سر مقاله خود تاکید می کند که مذاکره کنندگان و دولت آقای روحانی نرمش بی جای منجر به امتیاز دهی داشته اند!! ایشان باید مشخص کند که به طور دقیق نرمش بی جا مصداق کدام رویکرد دولت روحانی است؟ به خصوص که مقام معظم رهبری استراتژی کلیدی نرمش قهرمانانه را مطرح کرده اند. از طرف دیگر آقای شریعتمداری باید مشخص کند که کدام امتیازدهی در مذاکرات هسته ای جامه عمل پوشیده و در قبال آن امتیازی گرفته نشده و روند متوازنی جامه عمل نپوشیده است. مگر اینکه ایشان از اساس به اصل مذاکره و مولفه های بدیهی آن باوری نداشته باشد. مضاف بر آنکه ایران ساختار تحریم ها را شکسته و برای اولین بار و به طور رسمی حق غنی سازی را به امضای و تایید طرف غربی رسانده و تنها در راستای اعتماد سازی از حجم ذخایر اورانیوم غنی شده خود که هیچ نیاز آنی و فوری هم به آن نداشته، کاسته است و هیچ محدودیتی هم در برنامه های تحقیقاتی و علمی ایران ایجاد نشده است. با این اوصاف ایران کدام نرمش بی جا و امتیازدهی ناموزونی را به منصه ظهور رسانده که صدای فریاد و اعتراض منتقدان تندرو تمامی ندارد؟!.
آقای شریعتمداری من غیر مستقیم آقای روحانی و تیم مذاکره کننده هسته ای را غیر حرفه ای و ناکاربلد خوانده است. حال خوبست ایشان که در برابر سال ها مذاکرات بی نتیجه ای که منجر به افزایش تحدیدات و تهدیدات بی سابقه علیه ایران شد، سکوت محض اختیار کرده و کلامی به اعتراض سخن نگفتند اکنون مشخص کنند که متر و معیار ایشان برای حرفه ای گری در مذاکرات چیست و البته مرحمت کنند و استراتژی و راهبردها و البته راهکارهای عملی خود را در این زمینه معرفی کنند تا همگان و منجمله دولت مردان و آقای ظریف از ایشان درس دیپلماسی فرا بگیرند.
