آقایان؛ پاداش دادن وظیفه نیست

به گزارش سرویس ورزشی برنا، چند روزی است که مربیان محترم برخی از تیمهای ملی شمشیر را از رو برای وزارت ورزش و جوانان بسته اند. در حالی که وزارت ورزش و جوانان سعی کرد به رغم وجود مشکلات مالی به تعهد خود پایبند بماند و به آنچه وظیفه اش نبوده و تنها لطف تلقی می شود عمل کند آقایان زبان به انتقاد گشوده اند.

ظاهرا فلسفه تجلیل برای برخی از دوستان نامفهوم باقی مانده است. هدف از تجلیل قدردانی از زحمات مربیان و ورزشکاران است و بحث مادی تنها قسمتی از آن تلقی می شود. اینکه بیاییم متر بگذاریم و دانه دانه سکه ها را بشماریم که پاداش فلانی چقدر است و پاداش من چقدر کار درستی نیست.

وزارت ورزش وظیفه نداشته بابت آنچه که ورزشکاران و مربیان وظیفه شان بوده و انجام داده اند به آنها پاداش بدهد. هرکسی هر مدالی گرفته اول از همه برای خودش افتخار آفرینی کرده است. پاداش از طرف وزارت ورزش و جوانان یک تقدیر از ورزشکاران است تقدیری به نشانه ارج نهادن به زحمات و تلاش های ورزشکاران. از قدیم هم گفته اند دندان اسب پیشکی را نمی شمارند. آنچه این روزها بیشتر از همه چیز باعث ناراحتی و آزردگی خاطر می شود، ادبیات طلبکارانه آقایان است که برای گرفتن پاداش قید و شرط می گذارند و جوری حرف می زنند انگار از وزارت ورزش و جوانان طلبکار هستند.

آقایان دادن پاداش از طرف وزارت ورزش و جوانان را وظیفه می دانند اما گرفتن مدال را وظیفه خودشان نمی دانند بلکه لطفی می دانند که در حق کشورمان انجام داده اند.

وقتی مربیان که حکم معلم ورزشکاران را دارند این چنین ادبیات سخیفانه و طلبکارانه ای دارند از شاگردان آنها چه توقعی می توان داشت؟ وقتی مربی این طور بی ادبانه درباره نفرات اول ورزش کشورمان حرف بزند نتیجه همین می شود که شاگرد این مربی  برخورد بی ادبانه با وزیر ورزش و جوانان انجام می دهد و سوژه رسانه ها می شود.

امیدواریم آقایانی که ادعا کرده اند جایزه شان را در راه خیریه می بخشند به حرفشان عمل کنند و ما را هم مسرور بفرمایند!