حوزه شهری از ظرفیت سینما استفاده نکرده است

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برنا، تهمینه میلانی دراین‌باره گفت: وظایف متقابل شهروندان با شهر، رابطه پایاپایی است که مردم با پذیرفتن و انجام قوانین شهر، موظف به اجرای آن هستند که متاسفانه آموزش های لازم در این‌باره به مردم ارایه نمی شود و سینما می‌تواند به عنوان ابزاری مناسب در جهت آمورزش و ترویج فرهنگ شهرنشینی و ارتقای فرهنگ شهروندی ایفای نقش کند.

کارگردان فیلم "سوپراستار" افزود: شهر و شهروندان نسبت به یکدیگر وظایفی دارند، وظیفه شهر این است كه امكانات لازم را برای زندگی خوب و رفاه بیشتر به مردم ارایه کند و شهروندان نیز باید به درستی از امکانات شهری استفاده کنند.

وی ادامه داد:نکته اصلی اینجاست که مدیران شهری ما تاکنون چقدر از سینما برای آموزش و اطلاع رسانی نسبت به وظایف اشاره شده، فعالیت داشته اند؟ شهرنشینی فرهنگی دارد كه مردم با آن آشنایی كافی ندارند، البته این موضوع عمومیت نداشته، اما هنوز تعداد زیادی هستند كه این مسایل را نمی دانند اما به هر حال سینما به دلیل تاثیرگذاری فراوانی که دارد، از توانایی مناسبی برای تحقق این امر برخوردار است.
 
کارگردان فیلم سینمایی "آتش بس" تصریح كرد: برخی از مردم كه در آپارتمان زندگی می كنند، همچنان با ضوابط حاكم در این شیوه زندگی که در سال های اخیر در کشور گسترش یافته، آشنایی ندارند. متاسفانه با وجود تلاش هایی كه در این زمینه می شود، هنوز جای خالی فرهنگ شهرنشینی و آپارتمان نشینی در ایران احساس می‌شود.
 
میلانی توضیح داد: بسیاری از مشکلات و مسایل شهری را می توان در قالب آثار سینمایی و برنامه های تلویزیونی به تصویر کشید. به عنوان نمونه معلولان و بخصوص جانبازان به همه جای شهر دسترسی ندارند و باید پیاده روها و معابر برای عبور آن ها آماده شود.

کارگردان فیلم "واکنش پنجم" افزود: سینما به طور مستقیم نمی تواند در آموزش رعایت حقوق شهروندی كمك كند، اما می تواند در ضمیر ناخودآگاه افراد اثر بگذارد و به نظر می رسد این كار وظیفه رسانه ملی است كه بشدت در این زمینه كم كار است.
 
این كارگردان سینما ادامه داد: سینما و تلویزیون از رسانه هایی هستند که توانایی نقد مسوولانه نهادهای شهری و فرهنگی را دارند. اما این در حالی است که وقتی نقدی دلسوزانه در یک اثر سینمایی مطرح می شود سازمان ها و یا نهادهای شهری از فیلمساز گله می کنند، در حالی که به مضمون و محتوی آن نقد کمتر توجه می کنند.
 
کارگردان فیلم "حس پنهان" گفت: به عنوان نمونه وقتی رفتار یك دكتر در فیلمی بد است، این دلیل نمی شود كه تمام دكترها بد باشند و قصد كارگردان فقط نشان دادن رفتارهای غلط به مردم برای فرهنگسازی و ترویج رفتار های درست است، اما پزشكان در مقابل آن فیلم جبهه گیری می کنند و در این باره جبهه گیری می كنند.
 
میلانی تاكید کرد: فقط با نقد صحیح و به دور از سیاه نمایی امکان اصلاح جامعه وجود دارد، سخت گیری ها و فقدان نبود ظرفیت های نقدپذیری از سوی مسوولان سبب شده تا فیلمسازان کمتر به سمت ساخت چنین آثاری بروند و اساسا نقد فضای شهری را به عنوان درونمایه آثار خود قرار نمی دهند.
 
وی در پاسخ به این پرسش كه آیا فضای نقد مدیران شهری در جامعه وجود دارد؟، گفت: فضای نقد از مسوولان در جامعه ما وجود ندارد، البته ممكن است مدیران نقدپذیر هم داشته باشیم ، اما ‌وقتی فضای عمومی نقد در جامعه دیده نمی شود، اتفاق خاصی هم نمی افتد.

میلانی در پایان گفت: برای تلطیف و بهتركردن این فضا باید اعتماد سازی در بین مردم انجام شود. مدیران شهری با اعتماد به فیلمسازان می توانند فضای شهری را بهبود بخشیده و اینگونه مشارکت مردم در تحقق شهری آرمانی نیز بیش از گذشته خواهد بود.