سلام بر دردانه خدا، بر زینت دوش نبی
دلمان گرم است به استشمام عطر سیبِ حرم حسین در یک سحرگاه + فیلم
بیرق عشق به حسین را که بر سر در دلت زدی آنوقت دلت گرمتر شود به ˝اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرود˝.
باشگاه جوانی برنا/ سوم شعبان سال چهارم هجری شهر مدینه میزبان نوزادی بود که پدر و مادرش بهترین زوج عالم و جد بزرگوارش رحمت العامین نامیده میشد. حسین نامیدنش اما بعدها به "مولای عشق" و "سیدالشهدای عالم" ملقب شد.
زینت دوش پیامبر بود و نور چشم ریحانه النبی. حسین دوران کودکی را در دامان پر مهر علی علیهالسلام و فاطمه سلاماللهعلیها و بیش از آن دو در دامان پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله گذراند. آنقدر پیامبر به حسین و برادر بزرگش حسن عشق میورزید که در میان صحابه نبی خدا این عشق و علاقه زبانزد شده بود.
حسین در روز مباهله بود زمانی که آیه تطهیر نازل شد او را جزو 5 تن آل عبا نامیدند حسین چادر خاکی مادر را دید، بغضهای علی و دردلهایش با چاه را دید، حسین غربت حسن را دید، حسین جسم به کفن دوخته شده را دید حسین..
پیامبر بارها گفته بود که حسین از من است و من از اویم، خداوند دوست بدارد کسی را که او را دوست میدارد . اما چه کردند با فرزند زهرا با وتر الموتور خداوند؟
می گویند وقتی آدم (ع) با وسوسه شیطان از بهشت بیرون رفت و از آن مرتبه الهی نزول كرد، خداوند متعال كلمات و اسمای خمسه معصومین را به وی القا كرد و این كلمات به قلب آدم رسید (اسماء طیبه و خمسه: محمد و علی، فاطمه، حسن وحسین) میگویند آدم را به ذکر یا قدیم الاحسان به حق الحسین بخشیدند
نقل است که روزی امام صادق علیهالسلام از یکی از شیعیان به نام "سدیر" پرسید :
- آیا هر روز حسین(ع) را زیارت میکنید؟
- خیر !
- آیا هر جمعه زیارت میکنید؟
- خیر !
- هر ماه چطور؟
- خیر !
- هر سال چطور؟
- گاهی چرا .
آنگاه فرمود :
- ای سدیر، با توجه به اینکه هزاران فرشته غبار آلود و گریان، هر روز حسین علیهالسلام را زیارت میکنند و خسته نمیشوند، چرا تو هر هفته، یا هر روز یک بار، آن حضرت را زیارت نمیکنی؟
سدیر گفت: فدایت شوم، میان ما و او فرسنگها فاصله است .
در این هنگام امام صادق علیهالسلام فرمود: بر پشت بام برو ... و بگو :
السلام علیک یا اباعبدالله ، السلام علیک و رحمه الله و برکاته؛
با این کار برای تو زیارت محسوب میشود و پاداش حج و عمره مییابی .
آنهایی که زیارت و طواف حرم حسین روزی شان شده است میگویند صبح زود که به زیارت امام حسین(ع) بروی بوی سیب بهشتی جانت را تازه می کند. در خصوص این بوی سیب بهشتی در کتاب مناقب آمده است:«جبرئیل از آسمان سیب، به و اناری را از بهشت میآورد که پیامبر و حضرت فاطمه(س) و امیرمؤمنان(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) از آن می خورند و آن میوه ها به حالت اول خود باز میگردد، تا وقتی حضرت فاطمه زهرا(س) از دنیا می روند میوه انار از بین میرود و پس از شهادت امیرمؤمنان(ع) میوه به ناپدید میشود و میوه سیب موجود بوده است.
امام حسین(ع) میفرماید: «میوه سیب نزد بردارم بود تا هنگامی که بر اثر سم از دنیا رفت، پس از آن نزد من بود تا هنگامی که در کربلا آب بر روی ما بسته شد و من هنگام عطش آن را میبوئیدم و از شدت عطش من کاسته میشد و هنگامی که عطش بر من شدید شد آن را خوردم...»
امام زین العابدین(ع) میفرماید:« من این سخنان را ساعاتی قبل از شهادت آن حضرت شنیدم و هنگامی که آن حضرت شهید شد بوی آن سیب را در محل شهادت آن حضرت استشمام نمودم. پس آن را جستجو نمودم و اثری از آن نیافتم و بوی آن همچنان پس از شهادت آن حضرت باقی بود و من قبر آن حضرت را زیارت مینمودم و بوی آن را مییافتم، پس هر کس از شیعیان ما که زائر آن قبر است و میخواهد بوی آن را استشمام کند، پس وقت سحر آن را جستجو کند، پس اگر از مخلصان باشد آن را وجدان خواهد نمود.»(ابن شهرآشوب، المناقب، ج3، ص 391)
این روزها شادی ولادت دردانه زهرا بدجوری دل را هوایی میکند و باز تلنگری که ای دل غافل یکسال دیگر هم گذشت و هنوز نمیدانی کجای این معرکه ایستادهای و چقدر در میان شادیها و بغضهایی که اجازه شکستن پیدا کردهاند راهی یافتی برای شناخت مولای عشقی که میگفت "موت فى عز خیر من حیاة فی ذل" اصلا نمیدانی وقت آن رسیده است که دلت در هوای این روزها پرواز کند یا باید منتظر بمانی. آخر بال و پر می خواهد این رها شدن و پرواز کردن و این بال و پر را فقط به اهلش می دهند.
میگویند بیرق عشق به حسین را که بر سر در دلت زدی آنوقت سلام فرستادن بر حسین (ع)، بر ادب عباس،بر صبر و استقامت زینب می شود ذکر روز و شبت تا دلت گرم تر شود به از پیله رها شدن، به اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ به استشمام عطر سیبِ حرمش در یک سحرگاه...
فیلم مربوط به این خبر را اینجا بشنوید.
****
الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ یکی از زیباترین صفات امام حسین(ع) است به معنی دردانه خدا.
زینت دوش پیامبر بود و نور چشم ریحانه النبی. حسین دوران کودکی را در دامان پر مهر علی علیهالسلام و فاطمه سلاماللهعلیها و بیش از آن دو در دامان پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله گذراند. آنقدر پیامبر به حسین و برادر بزرگش حسن عشق میورزید که در میان صحابه نبی خدا این عشق و علاقه زبانزد شده بود.
حسین در روز مباهله بود زمانی که آیه تطهیر نازل شد او را جزو 5 تن آل عبا نامیدند حسین چادر خاکی مادر را دید، بغضهای علی و دردلهایش با چاه را دید، حسین غربت حسن را دید، حسین جسم به کفن دوخته شده را دید حسین..
پیامبر بارها گفته بود که حسین از من است و من از اویم، خداوند دوست بدارد کسی را که او را دوست میدارد . اما چه کردند با فرزند زهرا با وتر الموتور خداوند؟
می گویند وقتی آدم (ع) با وسوسه شیطان از بهشت بیرون رفت و از آن مرتبه الهی نزول كرد، خداوند متعال كلمات و اسمای خمسه معصومین را به وی القا كرد و این كلمات به قلب آدم رسید (اسماء طیبه و خمسه: محمد و علی، فاطمه، حسن وحسین) میگویند آدم را به ذکر یا قدیم الاحسان به حق الحسین بخشیدند
نقل است که روزی امام صادق علیهالسلام از یکی از شیعیان به نام "سدیر" پرسید :
- آیا هر روز حسین(ع) را زیارت میکنید؟
- خیر !
- آیا هر جمعه زیارت میکنید؟
- خیر !
- هر ماه چطور؟
- خیر !
- هر سال چطور؟
- گاهی چرا .
آنگاه فرمود :
- ای سدیر، با توجه به اینکه هزاران فرشته غبار آلود و گریان، هر روز حسین علیهالسلام را زیارت میکنند و خسته نمیشوند، چرا تو هر هفته، یا هر روز یک بار، آن حضرت را زیارت نمیکنی؟
سدیر گفت: فدایت شوم، میان ما و او فرسنگها فاصله است .
در این هنگام امام صادق علیهالسلام فرمود: بر پشت بام برو ... و بگو :
السلام علیک یا اباعبدالله ، السلام علیک و رحمه الله و برکاته؛
با این کار برای تو زیارت محسوب میشود و پاداش حج و عمره مییابی .
آنهایی که زیارت و طواف حرم حسین روزی شان شده است میگویند صبح زود که به زیارت امام حسین(ع) بروی بوی سیب بهشتی جانت را تازه می کند. در خصوص این بوی سیب بهشتی در کتاب مناقب آمده است:«جبرئیل از آسمان سیب، به و اناری را از بهشت میآورد که پیامبر و حضرت فاطمه(س) و امیرمؤمنان(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) از آن می خورند و آن میوه ها به حالت اول خود باز میگردد، تا وقتی حضرت فاطمه زهرا(س) از دنیا می روند میوه انار از بین میرود و پس از شهادت امیرمؤمنان(ع) میوه به ناپدید میشود و میوه سیب موجود بوده است.
امام حسین(ع) میفرماید: «میوه سیب نزد بردارم بود تا هنگامی که بر اثر سم از دنیا رفت، پس از آن نزد من بود تا هنگامی که در کربلا آب بر روی ما بسته شد و من هنگام عطش آن را میبوئیدم و از شدت عطش من کاسته میشد و هنگامی که عطش بر من شدید شد آن را خوردم...»
امام زین العابدین(ع) میفرماید:« من این سخنان را ساعاتی قبل از شهادت آن حضرت شنیدم و هنگامی که آن حضرت شهید شد بوی آن سیب را در محل شهادت آن حضرت استشمام نمودم. پس آن را جستجو نمودم و اثری از آن نیافتم و بوی آن همچنان پس از شهادت آن حضرت باقی بود و من قبر آن حضرت را زیارت مینمودم و بوی آن را مییافتم، پس هر کس از شیعیان ما که زائر آن قبر است و میخواهد بوی آن را استشمام کند، پس وقت سحر آن را جستجو کند، پس اگر از مخلصان باشد آن را وجدان خواهد نمود.»(ابن شهرآشوب، المناقب، ج3، ص 391)
این روزها شادی ولادت دردانه زهرا بدجوری دل را هوایی میکند و باز تلنگری که ای دل غافل یکسال دیگر هم گذشت و هنوز نمیدانی کجای این معرکه ایستادهای و چقدر در میان شادیها و بغضهایی که اجازه شکستن پیدا کردهاند راهی یافتی برای شناخت مولای عشقی که میگفت "موت فى عز خیر من حیاة فی ذل" اصلا نمیدانی وقت آن رسیده است که دلت در هوای این روزها پرواز کند یا باید منتظر بمانی. آخر بال و پر می خواهد این رها شدن و پرواز کردن و این بال و پر را فقط به اهلش می دهند.
میگویند بیرق عشق به حسین را که بر سر در دلت زدی آنوقت سلام فرستادن بر حسین (ع)، بر ادب عباس،بر صبر و استقامت زینب می شود ذکر روز و شبت تا دلت گرم تر شود به از پیله رها شدن، به اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ به استشمام عطر سیبِ حرمش در یک سحرگاه...
فیلم مربوط به این خبر را اینجا بشنوید.
****
الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ یکی از زیباترین صفات امام حسین(ع) است به معنی دردانه خدا.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
