هیچ آدم پرخوری مُلا نخواهد شد/ انسان مثل فرشته نیست كه بدون غذا بماند
انسان اگر غذا نخورد میمیرد انسان اگر نكاح نداشته باشد منقرض میشود انسان مثل فرشته نیست كه بدون غذا بماند و غذای او ذكر خدا باشد.
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، حضرت آیت الله جوادی آملی در سخنانی درباره تبیین فلسفه ازدواج فرمودند: انسان مثل فرشته نیست كه بدون غذا بماند و غذای او ذكر خدا باشد انسان مثل فرشته نیست كه نیاز به نكاح نداشته باشد و محفوظ باشد هم به غذا محتاج است، برای حفظ شخص هم به نكاح محتاج است.
ایشان در ادامه فرمودند: در جریان ازدواج مستحضرید كه این ازدواج مثل غذا خوردن برای حفظ انسان است انسان هم باید شخصاً بماند هم باید نوعاً محفوظ باشد حفظ شخصِ انسان با غذاست حفظ نوع انسان با نكاح است و هر دو را ذات اقدس الهی به عنوان ضروری مطرح كردند و چون تحمل این كارها دشوار است یا آسان نیست یك سلسله لذایذی را در هویت انسان تأمین كرد تا انسان برای رسیدن به آن لذت تن به این كار بدهد اینها در حقیقت مُزد كار است نه هدف.
معظم له در ادامه سخنانشان افزودند: انسان اگر غذا نخورد میمیرد انسان اگر نكاح نداشته باشد منقرض میشود انسان مثل فرشته نیست كه بدون غذا بماند و غذای او ذكر خدا باشد انسان مثل فرشته نیست كه نیاز به نكاح نداشته باشد و محفوظ باشد هم به غذا محتاج است برای حفظ شخص هم به نكاح محتاج است برای حفظ نوع چون این كارها دشوار است تأمین غذا و تهیه غذا سخت است زیرا انسان مثل حیوان نیست كه غذای او در سفرهٴ طبیعت حاضر باشد او علفخوار نیست او نیاز به پخت و پَز و دستگاه تغذیه دارد بنابراین این كار دشوار است برای اینكه او این دشواری را تحمل كند لذتی در فضای كام او پیدا میشود و همچنین نكاح برای حفظ نسل است این كار ضروری است نظیر مسئلهٴ غذا و چون این كار دشوار است تأمین خانواده، تأمین هزینهٴ آنها، تربیت فرزند مشكل است چند كار را ذات اقدس الهی به عنوان پاداش این كار دشوار قرار داد یكی لذت نكاح است و یكی محبت اولاد.
پایگاه اطلاع رسانی اسرا درباره ادامه سخنان آیت الله جوادی آملی نوشت: این انسان خیال میكند كه این لذت هدف است یا آن محبت هدف است در حالی كه اگر پدر و مادر به كودك علاقه نداشته باشند تمام مشكلات او را تحمل نمیكنند این مُزد آن كار است انسان خیال میكند كه محبت اولاد چیزی است برای او یك اصل است یا لذت نكاح برای او اصل است در حالی كه این مُزد آن كار است این لذت غذا خوردن مُزد تحمل این دشواری است و چون این افراد عادی نمیدانند كه این لذت مُزد آن كار است تا میتوانند میخورند و اكثر بیماریها هم مستحضرید كه بیماری گوارشی است.
حالا این سالها بیماری تصادفی و تصادفات و اینها هم پیدا شده وگرنه هشتاد درصد بیماری در اثر بدخوری و پرخوری است این دین دستور داده تا اشتها به غذا ندارید كنار سفره نروید، یك مقداری مانده كه سیر بشوید از كنار سفره برخیزید و هیچ انسانِ پرخوری خوشاستعداد و خوشفهم نخواهد بود این جزء بیانات نورانی حضرت امیر بود كه بارها خوانده شد فرمود: «وَ لاَ تَجْتَمِعُ عَزِیمَةٌ وَ وَلِیمَةٌ»، «لن تجتمع الفتنة والبطنة» پرخوری با فِتانَت، بَطین بودن با فَتِن بودن جمع نمیشود.
هیچ آدم پرخوری مُلا نخواهد شد هیچ آدم بدخوری هم خردمند نمیشود به مقداری كه بدن نیاز دارد آدم باید غذا بخورد. خب این را گفتند آن كه نمیفهمد بشر چرا باید غذا بخورد پرخوری میكند آن كه نمیفهمد بشر چرا محتاج به نكاح است دنبال هرزهگی است فرمود شما مواظب غذایتان باشید مواظب اندام تناسلیتان باشید این هم یك مطلب و مبادا خیال بكنید.
این نكاح برای آن است كه شما لذت ببرید این نكاح برای آن است كه نسل بشر محفوظ بماند همان طوری كه در پرخوری و بدخوری اینها خیال میكنند كه انسان برای لذت غذا میخورد نه برای ماندن، لذا به ماندنِ خودشان آسیب میرسانند كه به لذت برسند در جریان نكاح هم همین طور است برای اینكه این نكاح، اساس خانواده را حفظ بكند (یك) و فرزند صالح تربیت بكند (دو) چون اگر خانواده حفظ نشود و فرزند صالح تربیت نشود ما امت اسلامی، جامعهٴ اسلامی، جامعهٴ متمدن نخواهیم داشت زیرا جوامع را خانوادهها تشكیل میدهند و عواطف در همان دوران خردسالی است متمم قانون همان عاطفه و اخلاق است جایی كه عاطفه نباشد اخلاق نباشد قانون هر چه كامل باشد نمیتواند مشكلات جامعه را حل كند.
لذا قرآن كریم برای خانواده خیلی حرمت قائل است خیلی تأكید میكند همان طوری كه برای عقل، حرمت قائل است همزمان با نزول وحی دو چیز را پشت سر هم با تعبیرهای گوناگون تحریم كرده یكی خَمر یكی زنا. فرمود این كارها را نكنید چه در سوَر مكی چه در سوَر مدنی گاهی به صورت نهی گاهی به صورت اینكه اینها مذموماند گاهی به صورت اینكه اینها فحشایاند گاهی به صورت اینكه اینها منكرند گاهی به صورت اینكه اینها مورد ملامتاند گاهی به صورت اینكه اینها عدوان و تعدی و تجاوزند چه در سورههای مكی چه در سورههای مدنی پشت سر هم دربارهٴ حرمت زنا و حرمت خمر با تعبیرهای گوناگون سخن گفته برای اینكه نه میگذارند خانواده سامان بپذیرند نه میگذارند جامعه شكل بگیرد.
ایشان در ادامه فرمودند: در جریان ازدواج مستحضرید كه این ازدواج مثل غذا خوردن برای حفظ انسان است انسان هم باید شخصاً بماند هم باید نوعاً محفوظ باشد حفظ شخصِ انسان با غذاست حفظ نوع انسان با نكاح است و هر دو را ذات اقدس الهی به عنوان ضروری مطرح كردند و چون تحمل این كارها دشوار است یا آسان نیست یك سلسله لذایذی را در هویت انسان تأمین كرد تا انسان برای رسیدن به آن لذت تن به این كار بدهد اینها در حقیقت مُزد كار است نه هدف.
معظم له در ادامه سخنانشان افزودند: انسان اگر غذا نخورد میمیرد انسان اگر نكاح نداشته باشد منقرض میشود انسان مثل فرشته نیست كه بدون غذا بماند و غذای او ذكر خدا باشد انسان مثل فرشته نیست كه نیاز به نكاح نداشته باشد و محفوظ باشد هم به غذا محتاج است برای حفظ شخص هم به نكاح محتاج است برای حفظ نوع چون این كارها دشوار است تأمین غذا و تهیه غذا سخت است زیرا انسان مثل حیوان نیست كه غذای او در سفرهٴ طبیعت حاضر باشد او علفخوار نیست او نیاز به پخت و پَز و دستگاه تغذیه دارد بنابراین این كار دشوار است برای اینكه او این دشواری را تحمل كند لذتی در فضای كام او پیدا میشود و همچنین نكاح برای حفظ نسل است این كار ضروری است نظیر مسئلهٴ غذا و چون این كار دشوار است تأمین خانواده، تأمین هزینهٴ آنها، تربیت فرزند مشكل است چند كار را ذات اقدس الهی به عنوان پاداش این كار دشوار قرار داد یكی لذت نكاح است و یكی محبت اولاد.
پایگاه اطلاع رسانی اسرا درباره ادامه سخنان آیت الله جوادی آملی نوشت: این انسان خیال میكند كه این لذت هدف است یا آن محبت هدف است در حالی كه اگر پدر و مادر به كودك علاقه نداشته باشند تمام مشكلات او را تحمل نمیكنند این مُزد آن كار است انسان خیال میكند كه محبت اولاد چیزی است برای او یك اصل است یا لذت نكاح برای او اصل است در حالی كه این مُزد آن كار است این لذت غذا خوردن مُزد تحمل این دشواری است و چون این افراد عادی نمیدانند كه این لذت مُزد آن كار است تا میتوانند میخورند و اكثر بیماریها هم مستحضرید كه بیماری گوارشی است.
حالا این سالها بیماری تصادفی و تصادفات و اینها هم پیدا شده وگرنه هشتاد درصد بیماری در اثر بدخوری و پرخوری است این دین دستور داده تا اشتها به غذا ندارید كنار سفره نروید، یك مقداری مانده كه سیر بشوید از كنار سفره برخیزید و هیچ انسانِ پرخوری خوشاستعداد و خوشفهم نخواهد بود این جزء بیانات نورانی حضرت امیر بود كه بارها خوانده شد فرمود: «وَ لاَ تَجْتَمِعُ عَزِیمَةٌ وَ وَلِیمَةٌ»، «لن تجتمع الفتنة والبطنة» پرخوری با فِتانَت، بَطین بودن با فَتِن بودن جمع نمیشود.
هیچ آدم پرخوری مُلا نخواهد شد هیچ آدم بدخوری هم خردمند نمیشود به مقداری كه بدن نیاز دارد آدم باید غذا بخورد. خب این را گفتند آن كه نمیفهمد بشر چرا باید غذا بخورد پرخوری میكند آن كه نمیفهمد بشر چرا محتاج به نكاح است دنبال هرزهگی است فرمود شما مواظب غذایتان باشید مواظب اندام تناسلیتان باشید این هم یك مطلب و مبادا خیال بكنید.
این نكاح برای آن است كه شما لذت ببرید این نكاح برای آن است كه نسل بشر محفوظ بماند همان طوری كه در پرخوری و بدخوری اینها خیال میكنند كه انسان برای لذت غذا میخورد نه برای ماندن، لذا به ماندنِ خودشان آسیب میرسانند كه به لذت برسند در جریان نكاح هم همین طور است برای اینكه این نكاح، اساس خانواده را حفظ بكند (یك) و فرزند صالح تربیت بكند (دو) چون اگر خانواده حفظ نشود و فرزند صالح تربیت نشود ما امت اسلامی، جامعهٴ اسلامی، جامعهٴ متمدن نخواهیم داشت زیرا جوامع را خانوادهها تشكیل میدهند و عواطف در همان دوران خردسالی است متمم قانون همان عاطفه و اخلاق است جایی كه عاطفه نباشد اخلاق نباشد قانون هر چه كامل باشد نمیتواند مشكلات جامعه را حل كند.
لذا قرآن كریم برای خانواده خیلی حرمت قائل است خیلی تأكید میكند همان طوری كه برای عقل، حرمت قائل است همزمان با نزول وحی دو چیز را پشت سر هم با تعبیرهای گوناگون تحریم كرده یكی خَمر یكی زنا. فرمود این كارها را نكنید چه در سوَر مكی چه در سوَر مدنی گاهی به صورت نهی گاهی به صورت اینكه اینها مذموماند گاهی به صورت اینكه اینها فحشایاند گاهی به صورت اینكه اینها منكرند گاهی به صورت اینكه اینها مورد ملامتاند گاهی به صورت اینكه اینها عدوان و تعدی و تجاوزند چه در سورههای مكی چه در سورههای مدنی پشت سر هم دربارهٴ حرمت زنا و حرمت خمر با تعبیرهای گوناگون سخن گفته برای اینكه نه میگذارند خانواده سامان بپذیرند نه میگذارند جامعه شكل بگیرد.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
