یک بازی، یک نقطه عطف

بازی اول در هر تورنمنتی همیشه سخت است؛ چرا که بازیکنان و کادر فنی هنوز با جو مسابقات و ورزشگاه ها آشنا نیستند. قطبی تیمش را با سیستم 3-3-4 به میدان فرستاد و رضایی، غلامی و شجاعی به عنوان بازیکنان هجومی در ترکیب قرار داشتند.
شجاعی و رضایی در هنگام از دست رفتن توپ خیلی سریع به خط هافبک اضافه می شدند و همین مساله باعث می شد ایران 5 بازیکن در میانه میدان داشته باشد.

عراق نیز که دید در وسط زمین برتری عددی را از دست داده، در نیمه دوم تغییر سیستم داد.
تیم عراق بازی را با خشونت و حاشیه آغاز کرد و متاسفانه برخلاف جریان بازی نیز به گل رسید، اما بازیکنان خیلی زود به خود آمدند و نتیجه آن نیز گل تساوی بود. 
                                     

                                           تحلیل نیمه دوم
تیم حریف نیمه دوم را خیلی خوب آغاز کرد و چندین بار موفق شد با ارسال توپ از جناحین خطرناک ظاهر شود. تعویض خلعتبری نقطه عطف این بازی بود و در واقع باعث برهم خوردن تفکرات تاکتیکی سرمربی عراق شد. با توجه به اینکه رضایی در جانحین حضور داشت و شجاعی بیشتر میل داشت به مرکز زمین برود، حضور خلعتبری باعث شد تمرکز دفاع عراق برهم بخورد. در واقع این بازیکن جریان بازی را عوض کرد. 



                                   بهترین گل در بهترین زمان
ارسال از جناحین و استفاده از ضربات ایستگاهی که مبعلی به عنوان یک متخصص پشت توپ قرار می گرفت، باعث شد در بهترین زمان بازی گل دوم ایران به ثمر برسد. پس از این گل نیز بازیکنان به خوبی جریان بازی را اداره کردند تا یک برد دلچسب نصیب ایران شود. 

                                 

                               این برد حاشیه ها را کم می‌کند
حاشیه هایی نیز در بازی دیده شد، اما مطمئنم که این برد از حاشیه ها کم می کند. حالا باید به فکر بازی با کره شمالی بود. این تیم در دیدار با امارات آن صلابت گذشته را نداشت و اگر کره غلبه کنیم، به راحتی به دور بعد صعود خواهیم کرد.