رویکرد به نمایش‌های ایرانی در «در بیشه»

«جواد نمكی» كارگردان نمایش «در بیشه» درباره دلیل انتخاب این نمایش به خبرنگار تئاتر برنا گفت: آشنایی من با نمایش‌های شرقی ‍ژاپنی از دوره فوق لیسانس شروع شد و پایان نامه خود را با این موضوع انتخاب كردم و در كارگاه‌های آموزش نمایش‌های كابوكی شركت كردم و تحقیقات من با منابع معتبر و آموزش‌های علمی و عملی آغاز شد.

وی افزود: داستان كوتاهی از مجموعه داستان‌های «راشامون» به نویسندگی «ریونوسوكه آكوتاگاوا» به نام «دربیشه» را دراماتورژی كردم و برای اجرا از تكنیك‌های نمایش ژاپنی و كابوكی و رجوع به تكنیك نمایش ایرانی استفاده كردم این نمایش به شیوه مدرن و پست مدرن و آوانگارد اجرا می‌شود.

نمکی درباره بازیگران نمایش ادامه داد: عباس آبست، رویا دعوتی، مهناز ذبیحی، محمدرضا علی‌اکبری، وحید راد، بهارکاتوزی، امین طباطبایی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

این كارگردان درباره میزان تغییرات نمایش نسبت به اجرای جشنواره بیان كرد: یك روتوش ساده روی قسمت‌هایی از نمایش انجام دادم تا نمایش با ضرب آهنگ بیشتری اجرا شود و تمركز خود را روی افزایش ریتم گذاشتم تا زمان اجرای نمایش را از 60 دقیقه اجرا در جشنواره، كاهش دهیم.

وی در مورد بی مهری و عدم حمایتی كه به تئاتر می‌شود توضیح داد: متاسفانه مقوله تئاتر در كشور ما برای مسئولین قابل بحث و پیچیده‌ای نیست و خیلی پیش پا افتاده به آن نگاه می‌شود در صورتیكه اهالی تئاتر عاشقانه كار می‌كنند و علم و معنویت و سرمایه خود را برای یك اثر به كار می‌گیرند. ولی مورد حمایت مسئولین قرار نمی‌گیرند. به خاطر عدم حمایت مالی است كه در خانه تئاتر با وجود تمام زحماتی كه صنف‌های مختلف می‌كشند نمی‌توانند حضور فعال و تاثیر گذار در جریان تئاتر كشور داشته باشند.

نمكی درباره جایگاه تئاتر آوانگارد و تجربی در ایران گفت: متاسفانه هیچ توجهی در ایران به رشد تئاتر پیشرو و آوانگارد نمی‌شود یك تئاتر پیشرو نیازمند سرمایه گذاری قابل توجهی است بازیگرانی كه در اینگونه نمایش‌ها فعالیت دارند باید از سنین پایین و به صورت مستمر كار بدن انجام دهند ولی در ایران سابقه هنری یك بازیگر آوانگارد با یك یا دو كار بسته به اتمام می‌رسد و جایی نیست كه امكان پیشرفت و رشد داشته باشد.

وی تاكید كرد: باید فضای علم و پژوهش در دانشگاه هنر رونق پیدا كند و در تئاتر با یك علم و آگاهی پیش رفت اگر فرهاد ناظر زاده خالق تئاتر علمی ایران در سال 64 شروع به تدریس تئاتر نمی‌كرد ما چیزی به اسم دانشگاه تئاتر نداشتیم.