از دو و میدانی به مدال نجات غریق میرسیم/همدان سالن بدنسازی ندارد
به گزارش خبرنگار برنا، مدال ( 10 طلا ، 12 نقره و 6 برنز ) به مقام نخست مسابقات نجات غریق آسیایی دست یافت و به ایران بازگشت.
تیم ملی بانوان ایران در بخش ساحلی حضور قدرتمندانهای از خود نشان دادند بطوری که در هر سه رشته (رشته پرچم در ساحل، رشته 90*4 تیمی امدادی ساحل و رشته انفرادی ساحل) توانستند سکوهای اول تا سوم را در میان ورزشکاران سایر کشورها بدست بیاورند.
«سهیلا مرادی» متولد آذر 1369 همدان و کوچکترین عضو تیم ملی نجات غریق بانوان است. او سه سال است که به صورت حرفهای دو و میدانی کار میکند و مقام اولی و دومی هم داشته اما حالا عضو تیم ملی نجات غریق است.
وی در خصوص حضورش در تیم ملی نجات غریق میگوید: یکی از آشنایان نجات غریق را به من معرفی کرد و بعد از آموزش دورههای تخصصی به خاطر اینکه دوندهای حرفهای بودم توانستم خیلی زود پیشرفت کنم.
عضو تیم ملی نجات غریق در خصوص مسابقات آسیایی چین و کسب مقام اول تا سومی تیم ملی نجات غریق بانوان در این مسابقات گفت: این مسابقات اولین تجربه خارجی من بود و با توجه به سن و تجربه کمام واقعا برایم سخت و طاقت فرسا بود اما به کمک خداوند توانستیم مدال طلا کسب کنیم.
مرادی که مهندسی زمین شناسی میخواند در خصوص حمایت از ورزشکاران گفت: از پارسال تا به امسال با توجه به مقامهایی که در رشته های دو و میدانی و نجات غریق کسب کردهام هنوز هیچ تقدیری از من نشده است و در خصوص مسابقات اخیر هم فقط هیئت نجات غریق یک میلیون تومان هدیه داد.
وی در خصوص اینکه چرا اکثر اعضای تیم نجات غریق، دو و میدانی کار میکنند افزود: تیم نجات غریق بانوان ایران حق حضور در مسابقات استخری و دریا را ندارد و از آن طرف به خاطر اینکه رشته ساحلی نجات غریق نیاز به دوندگی بسیاری دارد اکثر کسانی که دوندههای خوبی هستند میتوانند در این رشته موفق باشند. یک جورایی میتوانم بگویم ما با دو و میدانی به نجات غریقی میرسیم.
مرادی در خصوص امکانات ورزشی همدان گفت: من زمانی که دو و میدانی کار میکنم حتما به سالن بدنسازی نیاز دارم اما همدان سالن بدنسازی ندارد. با توجه به اینکه در سالهای گذشته همدان هم در رشته دو و میدانی و هم در نجات غریق پیشرفتهای چشمگیری داشته است. یک پیست ورزشی هم در همدان وجود دارد که حدود 40 نفر همزمان قصد تمرین در آن پیست را دارند که باز محدودیتهای زیادی را به همراه میآورد.
این ورزشکار با تاکید بر اینکه تمرین برای رشته ساحلی نجات غریق نیاز به ماسه دارد افزود: یک زمین فوتبال ساحلی در همدان د اریم که آن هم 30 متر بیشتر نیست و درست در کنار قبرستان است؛ هر وقت بخواهم به تمرین بروم باید یک ساعت برای رسیدن وقت صرف کنم البته مربیام بسیار برای من زحمت میکشد و واقعا اگر کمک های وی نبود نمیتوانستم این مدال را هم کسب کنم.
