چگونه به کودکم بگویم سرطان دارم؟/پنهانکاری نتیجه عکس میدهد
بسیاری از خانوادهها در مورد انتقال خبرهای ناراحت کننده مانند سرطان به کودکان خود دچار مشکل هستند و با انکار و طفره رفتن سعی میکنند آنها از موضوع خبردار نشوند.
به گزارش خبرنگار «نیمرخ» برنا، بسیاری از خانوادهها در مورد انتقال خبرهای ناراحت کننده مانند سرطان به کودکان خود دچار مشکل هستند و در بسیاری از موارد با انکار، پنهان کاری، طفره رفتن و دورغ گویی سعی میکنند آنها از موضوع خبردار نشوند.
اگر شما مانند بیشتر مادرها هستید، اولین اشتباه شما این است که میخواهید از فرزندتان محافظت کنید.اما چطور میتوانید کودکتان را بدون آنکه ناراحت شود از موضوع خبردار کنید؟
به زبان دیگر تلاش برای محافظت از فرزندتان میتواند نتیجه عکس به همراه داشته باشد.حتی اگر از گفتن آنکه سرطان دارید پرهیز کنید، آنها از رفتار شما متوجه خواهند شد که مشکل و موضوعی هست و یا از مکالمات پنهانی تلفنی بو خواهند برد. ندانستن کامل آنچه در حال اتفاق افتادن است، اضطراب آن ها را دو چندان خواهد کرد.
آنهایی که نمیدانند اضطراب کمتری را تجربه میکنند. بنابراین بسیار مهم است که تشخیص دکتر را به کودکان بگویید. اما تا قبل از آنکه برنامه درمانی مشخص نشده است و چگونگی تاثیرات آن بر جریان زندگی مشخص نشده است صبر کنید.
اولین باری که میخواهید در مورد بیماری خود با فرزندتان صحبت کنید، بهتر است در خانه تنها باشید و پدر هم حضور داشته باشد.
بهتر آن است که صحبتتان در ابتدای روز باشد و نوع مکالمه با وضعیت کودک و سن او تطابق داشته باشد.
- کودکان بزرگتر به نسبت کودکان کوچک توانایی بیشتری برای دریافت جزئیات دارند. از گفتن واژه « سرطان سینه» پرهیز نکنید. این جمله ترسناکی است اما وقتی این جمله را استفاده نمیکنید مجبور میشوید توضیحاتی دهید که باعث بزرگنمایی موضوع میشود و نسبت کودک را با موضوع نامشخص میکند و ارتباط کودک را با دیگران نسبت به موضوع بیماری مبهم و ترسناک میکند.
- کودکان خیلی کوچک بسیار نگرانند که تشخیص بیماری چه تاثیری و معنایی در زندگی آن هادارد. آیا باید به بیمارستان بروید؟ چه کسی از آنها مراقبت میکند؟ چه اتفاقی برای زندگی آنها اتفاق خواهد افتاد؟
- کودکان بزرگتر هم در این موارد نگران هستند اما آنها با توجه به فهمشان یک نگرانی دیگر هم دارند و آن مرگ مادر است. اگر نمیتوانید به آن ها را در مورد مرگ اطمینان دهید، به آنها بگویید که امکان بهبود بیشتر از گذشته است.
صحبت کردن با کودکان یک مکالمه نوبتی و مشخص نیست
وقتی تشخیص سرطان داده شد، فهم آن برای کودکان زمانبر است. ممکن است آنها به صورت تصادفی مانند زمانی که در ماشین هستید، وقتی که تلویزیون نگاه میکنید و یا در میانه یک روز کاری، از شما سوال کنند. وقتی است که سوالهایی به ذهنشان میرسد، معمولاً نگران میشوند هرچند به نظر نیاید.
راه آسان برای کاهش اضطراب کودکان زمانی که امکان پاسخ دهی وجود دارد، پاسخ فوری و واقعی به سوالهای آن ها است. حتی اگر چندین و چند بار در گذشته این سوالها را پرسیده اند به سوالهای آنها پاسخ دهید. آنها نیاز دارند که جوابتان را دوباره بشنوند.
اگر شما مانند بیشتر مادرها هستید، اولین اشتباه شما این است که میخواهید از فرزندتان محافظت کنید.اما چطور میتوانید کودکتان را بدون آنکه ناراحت شود از موضوع خبردار کنید؟
به زبان دیگر تلاش برای محافظت از فرزندتان میتواند نتیجه عکس به همراه داشته باشد.حتی اگر از گفتن آنکه سرطان دارید پرهیز کنید، آنها از رفتار شما متوجه خواهند شد که مشکل و موضوعی هست و یا از مکالمات پنهانی تلفنی بو خواهند برد. ندانستن کامل آنچه در حال اتفاق افتادن است، اضطراب آن ها را دو چندان خواهد کرد.
آنهایی که نمیدانند اضطراب کمتری را تجربه میکنند. بنابراین بسیار مهم است که تشخیص دکتر را به کودکان بگویید. اما تا قبل از آنکه برنامه درمانی مشخص نشده است و چگونگی تاثیرات آن بر جریان زندگی مشخص نشده است صبر کنید.
اولین باری که میخواهید در مورد بیماری خود با فرزندتان صحبت کنید، بهتر است در خانه تنها باشید و پدر هم حضور داشته باشد.
بهتر آن است که صحبتتان در ابتدای روز باشد و نوع مکالمه با وضعیت کودک و سن او تطابق داشته باشد.
- کودکان بزرگتر به نسبت کودکان کوچک توانایی بیشتری برای دریافت جزئیات دارند. از گفتن واژه « سرطان سینه» پرهیز نکنید. این جمله ترسناکی است اما وقتی این جمله را استفاده نمیکنید مجبور میشوید توضیحاتی دهید که باعث بزرگنمایی موضوع میشود و نسبت کودک را با موضوع نامشخص میکند و ارتباط کودک را با دیگران نسبت به موضوع بیماری مبهم و ترسناک میکند.
- کودکان خیلی کوچک بسیار نگرانند که تشخیص بیماری چه تاثیری و معنایی در زندگی آن هادارد. آیا باید به بیمارستان بروید؟ چه کسی از آنها مراقبت میکند؟ چه اتفاقی برای زندگی آنها اتفاق خواهد افتاد؟
- کودکان بزرگتر هم در این موارد نگران هستند اما آنها با توجه به فهمشان یک نگرانی دیگر هم دارند و آن مرگ مادر است. اگر نمیتوانید به آن ها را در مورد مرگ اطمینان دهید، به آنها بگویید که امکان بهبود بیشتر از گذشته است.
صحبت کردن با کودکان یک مکالمه نوبتی و مشخص نیست
وقتی تشخیص سرطان داده شد، فهم آن برای کودکان زمانبر است. ممکن است آنها به صورت تصادفی مانند زمانی که در ماشین هستید، وقتی که تلویزیون نگاه میکنید و یا در میانه یک روز کاری، از شما سوال کنند. وقتی است که سوالهایی به ذهنشان میرسد، معمولاً نگران میشوند هرچند به نظر نیاید.
راه آسان برای کاهش اضطراب کودکان زمانی که امکان پاسخ دهی وجود دارد، پاسخ فوری و واقعی به سوالهای آن ها است. حتی اگر چندین و چند بار در گذشته این سوالها را پرسیده اند به سوالهای آنها پاسخ دهید. آنها نیاز دارند که جوابتان را دوباره بشنوند.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
