وقتی مفهوم «با هم بودن» در هیاهوی هزاره سوم گم میشود+ فیلم
آخرین باری که با تمام وجود در کنار کسی بودهاید کی بوده است؟
به گزارش خبرنگار نیمرخ برنا، به گفته یکی از عرفا زندگی یعنی در ارتباط بودن. ارتباط یعنی رابطه یکپارچه با زندگی و زندگی هر چیزی است که با آن در ارتباطیم.
اما آخرین باری که با تمام وجود در کنار کسی بودهاید کی بوده است؟ آخرین باری که تمام حرفهای طرف مقابلتان را شنیدهاید؟ تمام احساسات و دغدغههای او را حس کردهاید؟ آیا متوجه شدیدهاید که موهای پدرتان سفیدتر شده است؟ پسرتان وارد مقطع راهنمایی شده است؟ چروکهای صورت همسرتان زیاد شده است؟ دخترتان خواستگار دارد؟
و در نهایت آخرین باری که تجربه عمیق با هم بودن را حس کردهاید چه زمان بوده است؟
با افزایش مشغولیت در زندگی امروز شاهد تغییرات زیادی در سبک روابط هستیم. ارتباطات گسترده دقت در روابط را کاهش داده است.
ارتباط احتیاج به توجه و حضور جسمانی و ذهنی یکپارچه دارد. اما ما در بسیاری از روابطمان پیامهای متضاد میفرستیم. نزدیک هم مینشینیم ولی صدای هم را نمیشنویم. میگوییم بگو دارم میشنوم و سرمان داخل موبایل است و وقتی از ما میپرسند که فهمیدی میگوییم «هاااا آره بگو!» درصورتی که صدای ما، پیامهای بدنی ما نشان از بیتوجهی دارد. ارتباطات ما از همگسیخته است و این چند پارگی احساس اتحاد را از ما گرفته است و این آشفتگی در روابط ما ظهور و حضور دارد.
ارتباط یکی از نیازهای روانشناختی ما است اما ما به سادگی از کنار این نیاز میگذریم و برای آن برنامهریزی نمیکنیم. برای لحظاتمان ارزش قائل نیستیم و قدر لحظاتی که در کنار عزیزانمان هستیم نمیدانیم.
در طول روز لحظاتی بدون هیچ گونه مداخله برای در کنار عزیزان بودن در نظر بگیرید. وقتی حضور جسمانی و ذهنی دارید احساس عمیق زندگی را به دیگران هدیه میکنید.
فیلم مرتبط با این مطلب را اینجا ببینید.
اما آخرین باری که با تمام وجود در کنار کسی بودهاید کی بوده است؟ آخرین باری که تمام حرفهای طرف مقابلتان را شنیدهاید؟ تمام احساسات و دغدغههای او را حس کردهاید؟ آیا متوجه شدیدهاید که موهای پدرتان سفیدتر شده است؟ پسرتان وارد مقطع راهنمایی شده است؟ چروکهای صورت همسرتان زیاد شده است؟ دخترتان خواستگار دارد؟
و در نهایت آخرین باری که تجربه عمیق با هم بودن را حس کردهاید چه زمان بوده است؟
با افزایش مشغولیت در زندگی امروز شاهد تغییرات زیادی در سبک روابط هستیم. ارتباطات گسترده دقت در روابط را کاهش داده است.
ارتباط احتیاج به توجه و حضور جسمانی و ذهنی یکپارچه دارد. اما ما در بسیاری از روابطمان پیامهای متضاد میفرستیم. نزدیک هم مینشینیم ولی صدای هم را نمیشنویم. میگوییم بگو دارم میشنوم و سرمان داخل موبایل است و وقتی از ما میپرسند که فهمیدی میگوییم «هاااا آره بگو!» درصورتی که صدای ما، پیامهای بدنی ما نشان از بیتوجهی دارد. ارتباطات ما از همگسیخته است و این چند پارگی احساس اتحاد را از ما گرفته است و این آشفتگی در روابط ما ظهور و حضور دارد.
ارتباط یکی از نیازهای روانشناختی ما است اما ما به سادگی از کنار این نیاز میگذریم و برای آن برنامهریزی نمیکنیم. برای لحظاتمان ارزش قائل نیستیم و قدر لحظاتی که در کنار عزیزانمان هستیم نمیدانیم.
در طول روز لحظاتی بدون هیچ گونه مداخله برای در کنار عزیزان بودن در نظر بگیرید. وقتی حضور جسمانی و ذهنی دارید احساس عمیق زندگی را به دیگران هدیه میکنید.
فیلم مرتبط با این مطلب را اینجا ببینید.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
