از خانه میلیاردی تا زندگی در جنگل
«فرشته» كه همراه وكیلش به شعبه 276 دادگاه خانواده تهران رفته بود هنگام ارائه دادخواستش به قاضی گفت: 8 سال قبل در جریان سفر به شمال با پسر جوانی آشنا شدم كه ادعا میكرد پدرش یك تاجر سرشناس و كارخانهدار است.
پس از آن شاهین به قدری مرا شیفته حرفهای عاشقانهاش كرد كه وقتی قرار خواستگاری گذاشت، از پدرم خواستم بدون هیچ مخالفتی مقدمات ازدواجمان را فراهم كند. پدرم كه مردی ثروتمند و صاحبنام است، به محض روبه رو شدن با شاهین ضمن اظهار مخالفت شدید بهخاطر تفاوت فرهنگی و خانوادگیمان از من خواست عاقلانهتر فكر كنم. اما من بدون هیچ تحقیق و منطقی، چشم بسته شریك زندگیآیندهام را انتخاب كردم و حرفهای اطرافیان نیز در من اثری نداشت. 6 ماه بعد مراسم ازدواجمان در یكی از هتلهای مجلل شهر برگزار شد. بعد هم پدرم به ناچار شاهین را بهعنوان مشاور، در كارخانهاش مشغول بهكار كرد و خودروی گرانقیمتی هم در اختیارش قرار داد.
البته زندگی مشتركمان را نیز در یكی از خانههای ویلایی پدرم در شمال شهر شروع كردیم. من هم بهعنوان نماینده حقوقی كارخانه مشغول بهكار شدم و همراه شوهرم، رسیدگی به امور شركت را بر عهده گرفتیم. اما همیشه نگران یك موضوع بودم و آن لجبازی و خودسریهای شوهرم بود كه سرانجام هم كاخ خوشبختیمان را ویران كرد. دو سال پیش شوهرم ناگهان تصمیم عجیبی گرفت.
او خودروی گرانقیمت پدرم را پس داد و سپس برای كار به كارخانه متروكه پدرش در شمال رفت. از آن موقع نیز شاهین هیچ سراغی از من و فرزند كوچكمان نگرفته و گاه با پیامهای تهدیدآمیز تلفنی، وحشت به جانم میاندازد. بههمین خاطر چندی قبل مهریه 2500 سكه طلا را به اجرا گذاشتم. اما شوهرم بهجای دلجویی و رفع كدورتها، تقاضای تمكین كرد و مرا به دادگاه كشاند.
همسرم برای آزارم، خانهای قدیمی و مخروبه در منطقهای جنگلی و كوهستانی در حوالی یك روستا اجاره كرد كه به هیچعنوان برای زندگی مناسب نیست و با حرفه و شغلم نیز مغایرت دارد. بنابراین اگر خواهان تمكین من و زندگی مشترك زیر یك سقف است، باید خانهای متناسب با شئون فردی، اجتماعی و خانوادگیام فراهم كند و امكان ادامه كارم را نیز فراهم نماید.
قاضی دادگاه پس از شنیدن اظهارات شاكی دستور تعیین جلسه دادرسی و احضار شوهر را صادر كرد. مرد جوان در پی اطلاع از خواسته همسرش گفت: «پدرم مالك یك كارخانه چای در شمال كشور است كه چند ویلا نیز برای مدیران كارخانه در مجاورت محل كارش احداث كرده است.
از چندی قبل بهخاطر برخی مسائل و مشكلات خانوادگی تصمیم گرفتم در كنار پدرم كار كنم. در حال حاضر نیز یك ویلای 5 خوابه مجهز به استخر، سونا و امكانات رفاهی بهصورت مبله دركناركارخانه برای زندگی با همسر و فرزندم در اختیارم است اما همسرم قصد دارد در كنار پدر و خانوادهاش زندگی كند و حاضر به نقل مكان به خانه شوهر نیست. بنابراین در صورتی كه او تمكین نكند، ناشزه محسوب شده و نفقهای هم به او تعلق نخواهد گرفت.
بدینترتیب قاضی دادگاه وقتی با اظهارات متناقض زوج جوان روبهرو شد از واحد مددكاری اجتماعی خواست در این باره تحقیق كند. كارشناسان نیز پس از بررسیهای لازم اعلام كردند زن جوان در حال حاضر در آپارتمان 600 متری پدرش در شمال شهر تهران زندگی میكند و خدمتكار خانگی و راننده نیز دارد.
اما ویلای شوهرش در مجاورت كارخانه چای و فاقد گاز شهری و كولر است كه در این سالها برای استراحت كارگران مورد استفاده قرار گرفته است. كارخانه 6 ماه در سال فعالیت فصلی دارد كه زمان تعطیلی و شروع فصل سرما، تنها نگهبان در آن منطقه جنگلی سكونت دارد. هنگام فعالیت كارخانه نیز، بهدلیل وجود ماشینآلات كوبنده وخردكننده، آلودگیهای صوتی و سر و صدای زیادی ایجاد میشود كه همجواری ویلای مرد جوان با كارخانه، سلامت روحی و جسمی خانوادهاش را بهخطر میاندازد. ضمن اینكه ویلای مذكور در جاده جنگلی، با شرایط شغلی و شأن خانوادگی زن جوان تناسبی
ندارد.
بدینترتیب قاضی پرونده به لحاظ آنكه امكان ادامه شغل در ویلای جنگلی برای زن جوان امكانپذیر نبود و امنیت وی نیز در مخاطره قرار میگرفت مسكن تعیین شده از سوی شوهر را نامناسب اعلام كرد و از پنج كارشناس رسمی دادگستری نفقه خواست تا مطابق شأن زن جوان نفقه وی را تعیین كنند.
هیأت كارشناسی نیز ماهیانه 750 هزار تومان نفقه برای شاكی در نظر گرفتند كه شوهر با حكم دادگاه محكوم به پرداخت شد. اما پس از ابلاغ حكم به طرفین پرونده، با اعتراض شدید مرد، پرونده برای رسیدگی به شعبه 26 دادگاه تجدید نظر استان تهران فرستاده شد تا پس از صدور حكم قطعی سه قاضی، سرنوشت زندگی این زوج در خانه جنگلی روشن شود.
منبع: ایران
