محبت، ساختار مغزی کودکان را تغییر میدهد/ وجود حفره سیاه در مغز کودکان یتیم
به گزارش خبرنگار «نیمرخ» برنا، نیاز كودكان به مهر و محبت به اندازه كافی شناخته شده است، اما این شناخت كه عشق و علاقه نه تنها در پختگی عاطفی نقش دارد بلكه ساختار مغز را نیز متاثر میكند، یافته جدیدی است.
در یک تحقیق روانکاوان آلمانی، كودكان یتیم یك كشور اروپای شرقی را مورد مطالعه قرار دادند، در مغز آنها «حفره سیاهی» یافتند. این همان بخش از مغز است كه مسوولیت رشد و تحول در درك احساس و ساخت، عملكرد و هضم عواطف، تجربه زیبایی و لذت، لیاقت و هنر رفتار و برخورد عاقلانه با دیگران را برعهده دارد.
پژوهشهای علم اعصاب، ثابت كردهاند كه سیستم اعصاب نه تنها به تحریكات عواطفی عكسالعمل نشان میدهد، بلكه در پاسخ به آنها، تغییر می کند.
مغز یك نوزاد هنوز به خوبی شكل نگرفته و بدون ساختار است و برای رشد و تحول خود به تحریك نیاز دارد، لبخند، تماس چشمی و وجود یك پرستار سبب آرامش و آسودگی خاطر و همچنین ترشح هورمونهایی در قشر پیشانی، یعنی در آن بخشی از مغز كه در همان سالهای نخستین شكل میگیرد و در پختگی رشد و تحول رفتار اجتماعی سرنوشت ساز است، می گردد.
هر چه روابط و تاثیرات متقابل مثبت بیشتری بوقوع بپیوندد، اتصالات و شبكههای بهتر و بیشتری در این بخش ایجاد میگردد.
بدین ترتیب، نظریه پیوند «جان بالبی» در مورد اهمیت دلبستگی و اثرات مهم آن روی کودک كه گاهی مورد تردید قرار میگرفت، بوسیله پژوهشهای بیولوژیكی تایید شد.
یک مطالعه نشان داده است «نوزادانی كه با مادران تحت فشار روحی یا افسردگی بزرگ میشدند، بعدها بیشتر از حد متوسط آسیب پذیر بودند. اینها در مواقع سخت و پیچیده با ترشح شدید هورمونهای فشار عكس العمل نشان میدهند»
پرورش کودک با یک مراقب دلسوز و مهربان، کمک به تقویت ساختار مغزی و تکامل ان می کند.
«سو گرهاردت» متخصص روان درمانی، تردید دارد كه پرورش و تربیت نوزاد توسط افراد غریبه بتواند این كیفیت پرورشی را بوجود آورد. در كودكان كم سنی كه توسط غریبهها پرورش مییابند، احتمالاً این كمبود تجربه كه وجود و مفهوم خاصی برای دیگری داشته باشد، وجود دارد.
