خودنمایی و نیاز به پیشرفت؛۲ عاملی که مدگرایی را پر رنگ می‌کنند

به گزارش برنا،نمی‌توان آن را عمل ناشایست به حساب آورد و باعث به خطر افتادن بنیان فرهنگی جامعه برشمرد. مدگرایی پدیده‌ای است که می‌تواند در بستر جامعه خود را به شکل‌های مختلف نشان دهد. بستگی به آن دارد که به چه شکل و شمایلی به آن جهت داده شود.

دکترسعید حاج سعیدی، فوق لیسانس مشاوره، مدیر مرکز مشاوره در گفت‌وگو با برنا در ارتباط با مدگرایی توضیح می‌دهد: مدگرایی جنبه های مثبت و منفی را در کنار هم می‌تواند داشته باشد. زمانی برخی افراد پوشش دیگران را الگوی خود قرار می‌دهند،در این صورت تا حدودی می‌توان آن را مد به حساب آورد. جنبه مثبت مدگرایی را با پوشیدن پیراهن منقش به عکس شهید باکری یا دیگر اسطوره‌ها و  شعر حافظ بر روی لباس افراد می‌توان مشاهده کرد.

مدگرایی در صورتی خوب است که به آن جهت بدهیم. اگر قرار باشد مد یک نوع تبلیغ محصول خارجی یا ایده ای باشد که فرد نمی‌داند چه مفهومی داشته و متعلق به کدام گروه است، جنبه منفی خود را نشان می‌دهد.

این روانشناس در مورد مدگرایی افراطی و اعتیاد به مدگرایی می‌گوید:برخی اوقات این گرایش یک نوع بیماری شده و شخص تنها به دنبال تغییر دادن است. در مشاوره‌هایم موردی را مشاهده کردم که فرد عنوان می‌کند هنوز مارک لباس را جدا نکرده با دیدن لباس جدید، اقدام به خرید می‌کند. این نوع اعتیاد، سن و سال نمی‌شناسد.

در مواردی نیز مدگرایی خود را به صورت«نیاز به پیشرفت» نشان می‌دهد، این دسته افراد اهل ورزش و درس خواندن نیستند و نمی‌توانند خود را به صورت یک شخصیت موثر در جامعه نشان دهند و ناخودآگاه سعی می‌کنند چهره، لباس و نوع پوشش‌شان با بقیه فرق کرده و انگشت‌نما شوند و نیاز به پیشرفت خود را از این طریق ارضا کنند.