پایان انتظار ۳۰ ساله
پایان انتظار 30 ساله
همه چیز از یك صندلی چوبی پشت میزی آهنی با پایههای لق و پر سر و صدا شروع شد. یك اتاق كوچك در گوشهای از دانشگاه تهران در اوایل دهه پنجاه كه اسمش دانشكده تربیت بدنی بود. چه كسی فكرش را میكرد روزی روزگاری از این اتاق كوچك و محقر، آدمهایی ساخته شوند كه بعدها مدیریت كلان ورزش ایران را بهدست بگیرند؟ سید نصرا... سجادی، محصول همین دانشگاه است كه با یك میز آهنی و چهار پایهای چوبی به نام صندلی كارش را آغاز كرد و بعدها به كوشش فارغالتحصیلانش كه همگی از نسل جوانان پرجنب و جوش انقلاب بودند، به یك دانشكده بزرگ در دانشگاه تهران تبدیل شد. اصل ماجرا به اواسط دهه 30 برمیگردد؛ در حوالی ورزشگاه امجدیه (شهید شیرودی فعلی)، مدرسه ورزش و بعدها دانشسرای عالی ورزش تاسیس شد تا علاقهمندان به ورزش از مقطع سیكل وارد آن شوند و در واقع آنجا مقدمهای برای ورزش آكادمیك بود كه در دهه 40 به دانشكده ورزش ختم شد كه حكم تربیت معلمهای ورزش را داشت.
وقتی در دهه پنجاه، دانشكده تربیت بدنی دانشگاه تهران در همین راستا تاسیس شد، بسیاری از ورزشكاران آن روزها كه در پی فضایی برای تحصیلات آكادمیك بودند، از این فرصت استفاده كردند. یكی از آنها نصرا... سجادی بود كه دغدغه اداره ورزش به دست ورزشیها را از همان سالها در سر میپروراند. بازیكن تیمهای
كارش را با والنتیری در بازیهای آسیایی تهران آغاز كرد. شاید همانجا بود كه او صاحب تجربهای بزرگ شد و مسیر خود را به سمت مدیریت ورزش تغییر داد. با وقوع انقلاب، آهسته، آهسته فضای ورزش كشور در اختیار بچههای انقلابی و تحصیلكرده اما جوان فارغالتحصیل از دانشكده تربیت بدنی دانشگاه تهران قرار گرفت. نصرا... سجادی اولین حكم مدیریتی خود را از دست شهید رجایی دریافت كرد و به عنوان مدیر كل تربیت بدنی وزارت آموزش و پرورش منصوب شد. اكنون در سال 92، او محصول سرمایهگذاری بیش از سه دهه كشور در بخش تربیت مدیران ورزشی است كه به عنوان گزینه وزارت ورزش و جوانان معرفی میشود تا رویای اداره ورزش بهدست ورزشیها به واقعیت نزدیك شود.
دبیركل و خزانهدار سابق كمیته ملی المپیك با 20 سال عضویت در شورای المپیك آسیا در این سالها به دفعات سرپرست كاروان ایران در المپیك و بازیهای آسیایی بوده است؛ ریاست فدراسیون فوتبال و كار در سطوح مختلف مدیریت ورزش كشور بهخصوص معاونت تربیتبدنی آموزش و پرورش در دولت اصلاحات و انجام كارهای پایه در مدارس، باعث شده تا نصرا... سجادی مدیری تكبعدی و صرفا آكادمیك نباشد.
او آموختههای علمیاش را در میدان ورزش بهصورت عملی تجربه كرده و آزمون و خطاهای فراوانی داشته و حالا كه به كارنامه مدیریتی او پس از 3 دهه فعالیت نگاه میكنیم، او را سرشار از تجربه و دانش برای مدیریت ورزش كشور میبینیم.
با معرفی نصرا... سجادی، بارقههای امید در دل اهالی ورزش زنده شده و همه منتظر اتفاقی هستند كه برایش سه دهه كه نه؛ شاید بیش از 7 دهه زمان، انرژی و سرمایهگذاری صورت گرفته تا مدیرانی تربیت شوند كه توانایی اداره ورزش كشور را داشته باشند.
مهمترین ویژگی او در شرایط فعلی شاید همه این تاریخچه و تجربه نباشد بلكه امروز بیش از هر چیز نوع تفكر او میتواند تاثیرگذار باشد چرا كه او و همطیفهایش در ورزش به خوبی یكدیگر را میشناسند، مشكلات ورزش را در این سالها با تمام وجود لمس كردهاند و حالا برای اداره هر بخش از ورزش، آدمهای متخصص با خط فكری كه سجادی در این سالها داشته تربیت شده كه خیلی زود میتوانند به اوضاع فعلی ورزش ایران رسیدگی كنند و مدیرانی در هر بخش پشت میز بنشینند كه دانش و تجربه را با هم درآمیختهاند و مدیریت این گروه بر ورزش میتواند نوید فصلی تازه در اداره ورزش كشور باشد.
سعید زاهدیان