بیکارهای فراوان و مهارتهای نایاب
کشورهای آسیایی در سالهای گذشته تعداد دانشجویان را افزایش دادهاند و حالا میزان دانشآموختگان بیکار در منطقه و حتی در بعضی اقتصادهای پیشرفته در حال رسیدن به سطحی نگران کننده است. اما مسالهای که ذهن مسئولان را درگیر کرده این است که آیا بیکاری دانشآموختگان یک موضوع مقطعی است یا ازدیاد دانشآموختگان در شرایطی که کارفرمایان معتقدند نمیتوانند نیروهایی با مهارت کافی پیدا کنند، مسالهای ریشهای و مداوم است.
به گزارش برنا به نقل از یونیورسیتی ورلد نیوز متخصصان معتقدند کشورهای آسیایی نباید تنها بر توسعه آموزش عالی تمرکز کنند، بلکه باید به کیفیت آموزشها توجه داشته باشند. در کره جنوبی آمار دانشآموختگان بیکار برای اولین بار از 3میلیون نفر گذشته است که 3درصد از سال قبل بیشتر است. کره جنوبی یکی از بالاترین آمار آموزش عالی را در جهان دارد که حدود 80درصد است. در حالی که این رقم در اقتصادهای پیشرفته 15 تا 40درصد است. مقامات کره میگویند مازاد نیرو ممکن است تا 10 سال آینده ادامه داشته باشد.
در ژاپن بعد از چند سال صعود دانشآموختگان بیکار، آمار آنها رو به کاهش گذاشته است. در سنگاپور بیکاری دانشآموختگان از 3.3درصد به 3.6درصد رسیده است که از بیکاری 2درصدی در سنگاپور بالاتر است. این در حالی است که سنگاپور و مالزی در سالهای گذشته جذب دانشجویان خارجی را افزایش داده و در رتبهبندی دانشگاههای جهان پیشرفت چشمگیری داشتهاند.
در چین فرصتهای شغلی موجود برای دانشآموختگان سال به سال کاهش پیدا کرده است. رسانههای رسمی این کشور گزارش کردهاند که تربیت دانشآموختگان در این کشور از امکانات اقتصادی جلوتر رفته و برای بسیاری از آنها شرایط کار فراهم نیست. افراد با تحصیلات بالاتر، احتمال بیکاری بیشتری دارند. همچنین بیکاری دانشآموختگان به طور کلی از آنهایی که مهارت تجربی آموختهاند بالاتر است.
هند نیز در دو سال گذشته با موج بیکاری دانشآموختگان رو به روست. یکی از هر سه دانشآموخته زیر 29 سال در این کشور در سالهای 2012-2013 بیکار بوده است. پیش از این هند از ظرفیت بالایی برای اشتغال دانشآموختگان در کارهای دولتی برخوردار بود اما این ظرفیت کاهش پیدا کرده و ممکن است 27هزار نفر برای یک شغل درخواست بدهند.
همزمان با بیکاری تعداد زیادی از دانشآموختگان، کارفرمایان در این کشورها از نبود نیروهایی متناسب با نیازهایشان گله دارند. به نظر میرسد دانشگاههای آسیایی هنوز با تربیت نیروهای کار ماهر متناسب با مشاغل فاصله دارند و تنها به دانشآموزی اکتفا کردهاند.
