آسيب شناسی روابط دختر و پسر

به گزارش خبرگزاری برنا، یکی از پدیده هایی که در جامعه ما موضوع بحث و بررسی‌های فراوان از نظرگاه های مختلف قرار گرفته است، موضوع نحوه و حدود ارتباط دختر و پسر و آسیب شناسی این ارتباط است. ما نیز در این نوشتار کوتاه اشاره‌ای مختصر به ماهیت این ارتباط و آسیب شناسی این پدیده خواهیم پرداخت.

۱- ماهیت رابطه دختر و پسر:
درباره ماهیت این پدیده، مانند بسیاری از پدیده‌های اجتماعی دیگر، دیدگاه‌های متفاوت وگاه متضادی وجود دارد که می‌توان تا حد زیادی آن‌ها را تیپ‌بندی کرد. اکثر والدین، مربیان و کسانی که دغدغه حفظ سنت‌ها و آموزه‌های دینى- اخلاقی را دارند، با نگاهی انتقادی‌تر به این پدیده توجه می‌کنند. برخی کارشناسان امور تربیتی و روانشناسی آن را مرحله‌ای از بلوغ فکری و رشد شخصیت می‌دانند که موفقیت در آن به معنای موفقیت در فرآیند اجتماعی شدن است. گروهی از متخصصان علوم اجتماعى، روابط دختر و پسر را از ویژگی‌های جوامع مدرن یا در حال گذار به سوی مدرنیته تلقی می‌کنند، به این معنا که جوامع مدرن خواه ناخواه باید خود را برای مواجهه با این پدیده در سطح گسترده و در اشکال گوناگون آماده کنند.
اما در هر صورت آن چیزی را که در بیان ماهیت این روابط می‌توان گفت این است که:
اولا: در این نوع از روابط، جنسیت طرف مقابل موضوعیت دارد. اگر چه در دوستی‌های رایج میان پسران و یا دختران، نفس رابطه موضوعیت دارد، ولی در این روابط، جنسیت طرف رابطه، مورد توجه قرار نمی‌گیرد.
ثانیا: در این روابط، طیف وسیعی از عاطفه و احساس و در پاره‌ای موارد، رفتار‌های جنسی در اشکال و مراتب گوناگون آن مبادله می‌شود.  

۲- عوامل و دلایل افزایش روابط دختر و پسر 
در بررسی عوامل ایجاد و یا افزایش روابط دختر و پسر در ایران، می‌توان به برخی زمینه‌ها و عواملی اشاره کرد که در افزایش و یا ایجاد برخی آسیب‌های اجتماعی دیگر مانند طلاق نیز مؤثر هستند. عوامل به دو سطح خرد و کلان تقسیم می‌شود، در سطح خرد، ویژگی‌های پسران و دخترانی تبیین می‌گردد که بیشتر درگیر روابط دختر و پسر هستند و در سطح کلان به عوامل ساختاری و تغییرات اجتماعی که زمینه‌ساز ایجاد و افزایش الگو‌های جدید روابط دختر و پسر هستند مورد بررسی قرار می‌گیرد. به تعدادی از این عوامل به صورت تیتروار اشاره می‌گردد:
الف) تسهیل روابط دختر و پسر. ب) توسعه وسایل ارتباط جمعى. ج) تغییر در گروه‌های مرجع جوانان.
ح) بالا رفتن سن ازدواج. د) حاکمیت روحیه فردگرایى. م) بحران هویت. ن) ناکارآمدی خانواده‌ها در ارضاء نیاز‌ها و عواطف زوجین. و...

۳- آسیب شناسی روابط دختر و پسر:
-  توسعه و ترویج هنجارشکنی دینى
- گسست در روابط خانوادگی و افزایش آثار طلاق
- افزایش آسیب‌های روحی روانى
- بحران اخلاق در نسل آتى
- کسب عادت ثانویه به ارتباط با جنس مخالف
- نهادینه شدن روابط دختر و پسر، رقیبی برای خانواده
- رواج الگو‌های همزیستی غیر خانوادگى
- افزایش فشار اجتماعی برای اصلاح قوانین و رویه‌ها

۴- راهکار‌های تحدید این پدیده:
برای محدود کردن این نوع روابط که دارای آسیب‌های بسیاری در زندگی جوانان می‌باشد راهکار‌های زیر مفید به نظر می‌رسند:
الف) سیاست‌گذاری در جهت کاهش سن ازدواج و تسهیل آن: افزایش سن ازدواج به تنهایی طیف وسیعی از آسیب‌های اجتماعی را سبب می‌شود و یا دست‌کم شرایط وقوع آن را تسهیل می‌کند. سیاست‌گذاری جهت کاهش سن ازدواج یکی از پیش‌شرط‌های کنترل اینگونه آسیب‌های اجتماعی از جمله روابط دختر و پسر است.  
ب) اصلاح نظام آموزشى: از آنجا که نظام آموزشی مدرن نسبت به ارزش‌های اخلاقی و مقوله‌ی جنسیت حساسیت مثبتی نداشته است لازم است با اصلاحات اساسی در نظام آموزشی و پرورشى، مقوله‌ی تربیت فرزندان را بر اساس مفاهیم و آموزه‌های اسلامی بازنگری کرد.  
ج) احیاء باور‌های بنیادین دینى: در بیان عوامل تأثیرگذار بر روابط دختر و پسر به حاکمیت تفکر مدرنیته و غلبه روحیه فردگرایی و سکولاریسم اشاره کردیم. به نظر می‌رسد در گام نخست می‌توان با ترویج فرهنگ جمع‌گرایى، ایثار، خانواده‌گرایی و قناعت، به حذف برنامه‌ها و سیاست‌هایی که با این باور‌ها در تقابل است اقدام کرد.  

نویسنده: عاطفه خالقی پژوهشگر حوزه خانواده


انتهای پیام/