زخرا˝ و شرفا˝ و کرامتا˝ و مزیدا˝

الهی، ای خدای کریم. ای اکرم الاکرمین، ای منظور دستهای پر نیاز، ای قادر متعال، ای کسی که از من به خود من نزدیکتری، از سر شکر و سپاس، سر می‌سایم به آستانت. بپذیر.
 ای خدای بزرگ، ای ارحم الراحمین که بنده نوازی و بی نیاز، ای بکل شی علیم، ای بکل شی قدیر، که صاحب صوم و صلات منی، مرا به بندگی، بپذیر.
 و عقلم را به عشق و زبانم را به شکر و قلبم را به شور و جسمم را به جهد، بپذیر.
 هرچه دارم از توست و هرچه بخواهم از درگاه توست.
 
دستهایم همیشه به سوی تو دراز است. نه برای کار دنیا که هم برای دنیا و بالاتر از آن که مرا در جرگه بندگان خود و شاید خوبان خود بپذیری. امید من به آستان پرکرامتی است که صاحب فطر است. 
خدایی که سفره ضیافت او همیشه گسترده و در رمضان و جوشش جان در آفتاب نور و رحمت گسترده تر است.

بهانه بندگی، فرصت شوریدگی، و امید به اجابت توست که رمضان را بر ما کرامت داد و نور رحمانیت تو را بر قلب ما نشاند.

ای رئوف بالعباد، ای واسع المغفره، بندگان ناتوان تو به امید رافت و غفران تو دل بسته‌اند. 
ای خدای بزرگ، فطر را نه یک روز بلکه فارغ از زمان، عرصه نور و رحمت خود بر بندگانت نهادی.
شکر بر این کرامت و سپاس بر این عزت بیکران.
عید فطر بر مسلمانان، و بندگان شایسته خدا پر خیر و برکت باد.