قاب روز

«تیمی که 6 گل می‌زند و گل نمی‌خورد معلوم است که به آرمان‌های فنی‌اش نزدیک می‌شود» امیر قلعه نویی با چهره ای متفرعنانه درباره تیمش صحبت می کند. تیمی که محصول خود اوست. تیمی که حالا با 15 امتیاز یکه و تنها در صدر جدول جا خوش کرده و با فاصله از مدعیان ایستاده. تیمی که بعد از خانه تکانی تابستان لیگ را با توپ پر آغاز کرده و خیلی زود خرج خود را از دیگران جدا کرده است. سه برد متوالی با زدن سه گل نشان می دهد که تیم قلعه نویی امسال مدعی اول قهرمانی است. تیمی که آشکارا با سلیقه قلعه نویی بسته شده و در همه پست ها نفرات آماده و ممتازی دارد. 13 گل زده نشان از کیفیت بالای استقلال دارد و این نشان می دهد که امیر قلعه نویی بعد از یک فصل تلخ و نومیدکننده این فصل انگیزه های مضاعفی برای جبران مافات دارد. در این میان اما امیر قلعه نویی ورای صحبت درباره کیفیت و کمیت تیمش و تمرکز برای تداوم این مسیر موفقیت، عادت تازه ای پیدا کرده. عادتی که او را وادار می کند از متن به ورطه حاشیه بغلتد و به خود اجازه بدهد که درباره همه چیز اظهارنظر کند و پاسخ این و آن را بدهد. بخش ویژه ای از انرژی این روزهای امیر قلعه نویی، صرف اظهارنظرها و جروبحث هایی می شود که نه برای خود او، نه برای استقلال و نه برای فوتبال ایران دستاورد مثبتی ندارند. اینکه رویکرد آقای مربی تا کجا ادامه پیدا می کنند و او چقدر انرژی دارد تا هم رقابت های سخت لیگ را پشت سر بگذارد و هم در بازی تیترها از رقبا عقب نماند، هنوز معلوم نیست. ژنرال به طرز عجیبی به دنبال انرژی منفی به راه افتاده و پشت هر میکروفون؛ حجم زیادی از آن را برای خود می خرد. یک روز نکونام، یک روز موسوی، یک روز خبرنگاران و یک روز دیگر کی روش. او همیشه سوژه ای برای پرداختن به آن دارد. امیر برای پایان بخشیدن به استیلای جنجال در مراودات اش، کمی سکوت می خواهد و صبر. آرامش نیاز اصلی امروز استقلال است. تیمی که روی دور افتاده و هفته به هفته بهتر می شود، بردهای قاطعانه ای را کسب می کند و در این شرایط دیگر دلیلی ندارد که سرمربی استقلال به جای تمرکز روی تیمش و تلاش برای پیشرفت بیشتر وارد بازی هایی شود که هیچ رابطه ای با او و استقلال ندارد. استقلال فوق العاده این روزها می تواند فوق العاده تر شود به شرط اینکه امیر بیشتر به تیمش فکر کند و روی آن تمرکز داشته باشد.