طرح ملی دادرس به داد دو دانش آموز نرسید

دو دانش آموز که در طرح ملی دادرس به عنوان دانش آموزان برگزیده استان مرکزی به همراه 12 دانش آموز دیگر و مربی خود به مسابقات کشوری این طرح به بندر انزلی اعزام شده بودند بر اثر بی مبالاتی مسئولان آموزش و پرورش در دریا غرق شدند.

به گزارش سرویس حوادث خبرگزاری برنا، این دو دانش آموز در حالی جان خود را از دست دادند که سایر دانش آموزان اعزامی این استان بدون توجه به اینکه دریا در آن زمان طوفانی بوده است و به دلیل نبود نظارت از سوی مربی خود به ساحل رفته و تمامی آنان دچار مشکل می شوند.

بر اساس اطلاعات دریافتی از منابع موثق، 12 تن از دانش آموزان اراکی اعزام شده به مسابقات کشوری با یکدیگر به ساحل رفته و وارد آب می شوند،دانش آموزانی که سن آن ها میان 13 تا 15 سال است و در این هنگام به دلیل ناآشنا بودن به فنون شنا ونیز طوفانی بودن دریا و با توجه به اینکه ساحل دریا که به صورت اختصاصی در محوطه اردوگاه جمعیت هلال احمر قرار دارد و در کمال تاسف هیچگونه سالم سازی برای آن انجام نشده است! به سوی دریا کشیده می شوند.

در این میان با هشدار دیرهنگام داده شده تعدادی از دانش آموزان که آب بسیاری خورده اند از دریا بیرون می آیند و به خوابگاه خود منتقل می شوند و کسی از وضعیت دو دانش آموز دیگر اطلاعی پیدا نمی کند و پس از مدتی، مسئولان متوجه غیبت دو دانش آموز دیگر می شوند که در این زمان یکی از غریق نجات ها که در کنار ساحل حضور داشته و او نیز اراکی است با دو جسد روی آب مواجه و نسبت به خارج کردن آنها از آب اقدام می کند.

با وجود تلاش های صورت گرفته برای احیای دو غریق، متاسفانه یکی از این دو دانش آموز در همان زمان جان خود را از دست می دهد و دیگری با عملیات احیا تا ساعت ها پس از آن در حالت کما قرار می گیرد اما متاسفانه روز بعد در بیمارستان جان خود را از دست می دهد.

سوالاتی که آموزش و پرورش باید پاسخ دهد

وقوع این رویداد ذهن ها را به سمت حادثه غرق شدن چند دانش آموز در یکی از پارک های تهران هدایت می کند که در آن زمان، وزیر وقت دستورالعملی برای برگزاری اردوها صادر می کند تا اتفاقی برای دانش آموزان رخ ندهد.

اما به نظر می رسد در این حادثه مسئولان آموزش و پررورش و هلال احمر ضوابط و مقررات لازم را برای حفاظت از جان بچه های نوجوانی که به اقتضای سن خود بازیگوش بوده و بسیاری از آنان در زندگی خود دریا را از نزدیک ندیده بودند، رعایت نکرده اند.

سوال اول: اردوگاهی که هلال احمر برای برگزاری اردویی با شرکت 500 دانش آموز نوجوان برگزار کرده است، چرا دارای محوطه ای بدون ایمنی برای شنا کردن افراد است و در هنگام وقوع حادثه مسئولان و نیروهای امدادی چرا در این نقطه حضور نداشته اند و نتوانسته اند جان بچه ها را نجات دهند؟

سوال دوم: مربی اعزامی از سوی آموزش و پرورش در هنگام وقوع حادثه کجا بوده که 12 دانش آموز از مجموع 14 دانش آموزش در حین حادثه همراه مربی خود نبوده اند؟

سوال سوم: چگونه شده است که دانش آموزان دیگر از دریا بیرون آورده شده اند و با تاخیر جسد دو دانش آموز دیگر آن هم زمانی که برای نجاتشان دیر شده بود از آب گرفته شده است؟ آیا شمارش تعداد دانش آموزان ر هنگام وقوع حادثه کار سختی بوده است و چرا بدون بررسی بیشتر از سوی گروه دانش آموزان را به کمپ محل اقامتشان برده اند و جستجویی برای یافتن دو دانش آموز دیگر انجام نشده است؟

سوال چهارم: آیا بچه ها به تنهایی می توانند خوب و بد و درست و غلط کارشان را در این سن درک کنند که تذکر دادن به آنها مبنی بر اینکه به دریا نروند کافی و وافی دانسته شود و مسئولیت پذیری لازم در این خصوص به انجام نرسد؟

بیمه بودن دانش آموزان و اینکه آنان برای شرکت در اردو دارای رضایت از اولیا بوده اند، به هیچ عنوان موضوعی نیست که بشود داغ دل پدر ومادری که در سال های اخیر داغ فرزند دیگرشان را تحمل کرده و امروز نیز به سوگ تنها فرزندشان نشسته اند و دیگری تنها فرزند پسرش را از دست داده است، التیام بخشد.