علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را

نسیمی دل نشین و عطر آگین، سرشار از مفاهیم و ارزش های والای مولای عاشقان و دلدادگان.

راهبری كه عشق را با زلال آب و درخشش دُرّ یمانی آمیخته و محبت را بر زبان انسان های واله، به ترنـّم واداشته است.

غدیر، شوری دیگر است در جهان ولایت. گوش جان بسپار تا نوای خوش سردار عدالت گستر را به عمق جان درك نمایی.

راه دشوار طواف معشوق به پایان رسیده و چشمان حاجیان كعبه عشق، پاك از هر گونه گناه و روی گردان از هر چه آلودگی دل، خالصانه، سرشار از مهر معبود، روی به مأمن خود دارد كه ندایی بر زبان گزیده خدا جاری می شود :" هر كه را من مولای اویم؛ علی او را مقتداست.

بار الها! دوستدار او را دوست بدار و بدخواه او را یاوه بگذار. "شوری دیگر در دل محبان علی بر پا می شود. آن اسوه "والكاظمین الغیظ " دست در دست پیام آور رسالت، دیده بر رادان و نابخردان می دوزد.

این آیت خداست كه دست به حبل الله می آویزد. روز، روز به گل نشستن جوانه ای از سلاله ی پاك عشق خداست. او كه در داوری، وزنه میزان حق است و در بیراهه نامردی، رهنورد پای بر جا،  شیر هژبر و هوشیار هژیر.

ژرف اقیانوس پهناوری كه در نور بخشی ، آفتاب خاور را به سُخره می گیرد. تیغ قهرش، ظالمان را آخته و مظلومان نزد او سپر انداخته اند. اما چرا چهره دُژَم است و باران غم بر چهره می بارد.

آیا به انجام خویش می اندیشد؟ آیا می داند همرازی جز چاه در حد خویش نتواند یافت و در دل تاریك شب ، مأمنی جز صحرا نخواهد یافت؟ آری می داند كه این عید آغازی است بر شب های دیجور محنت و آغازراهی است بر بیراهه نامردمی.

این عید، عید عاشقان علی(ع) است. محبان ولایتی كه هماره پای در ركاب او دارند و دمادم حلقه بگوش فرامین اویند. عطر آگین پیام او كه « سلسله ولایت علی(ع)، نشانگر تداومی است بر ولایت عاشقان انقلاب».

بار الها، آرامش شب های تنهایی را با سیاهی چشمان علی بیامیز و از برق نگاهش، خلوت تنهایی سیاه دلان را ستاره باران كن.

آمین یا رب العالمین.

مرضیه استاجی