ولادت امام زمان (عج) و جشن نیمه شعبان/ همه منتظر ظهور حضرت

به گزارش خبرگزاری برنا از قزوین؛ ولادت امام زمان (عج) و جشن نیمه شعبان، همه ساله روز پانزدهم ماه شعبان سالروز میلاد با سعادت دوازدهمین پیشوای مسلمین جهان حضرت حجت صاحب الزمان (عج) است. حضرت صاحب الامر (عج) هم اکنون سال‌هاست که در غیبت کبری به سر می‌برد.

در احادیث نقل شده از ائمه معصوم (ع)، بعد از شب‌های قدر در ماه مبارک رمضان، شب نیمه شعبان قدر و منزلت بسیار دارد. به طوری که عبادات و دعاهای خاصی برای این شب ذکر شده است.

حضرت مهدی موعود (عج) در هنگام سپیده دم نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری متولد شد. این ولادت فرخنده در حدود ۵ سال پیش از به شهادت رسیدن یازدهمین پیشوای مسلمین حضرت امام حسن عسکری (ع) پدر بزرگوارشان بوده که در شهر سامرا سکونت داشتند.

بر اساس تقویم سال‌های قمری نیمه شعبان از جمله اعیاد مهم و ارزشمند شیعیان بوده که در آن امام دوازدهم پیروان شیعه حجت بن الحسن (عج) پا به عرصه گیتی نهاد.

در این شب دعاها و اذکار زیادی وارد شده که از جمله آنها خواندن سوره یاسین و دعای کمیل می‌باشد.

چگونگی ولادت امام زمان (عج)

حضرت حجت بن الحسن العسکری (عج) یگانه فرزند یازدهمین امام معصوم حضرت امام حسن عسکری علیه السلام بوده و مادرشان نرجس خاتون نام داشت.

نرجس خاتون از نوادگان قیصر روم فرمانروای آن سرزمین بوده و نیاکان او به حضرت عیسی مسیح باز می‌گردد.‌

جریان متولد شدن حضرت مهدی (عج) نیز جلوه‌ای از عنایات و معجزات خداوند متعال می باشد. چرا که در آن دوران که عباسیان بر مسلمانان حکومت می‌کردند، اختناق و فشار زیادی بر شیعیان وارد شده و شبانه روز زندگانی حضرت امام حسن عسکری علیه السلام تحت مراقبت و نگهبانی ماموران حکومتی بود.

از آنجا که پیامبر اسلام (ص) و هر کدام از امامان معصوم (ع) در دوران حیات خود بشارت متولد شدن دوازدهمین پیشوای مسلمین به عنوان منجی عالم بشریت به مسلمانان را داده بودند، لذا خلفای عباسی و نیروهای حکومتی که وجود حضرت صاحب الزمان (عج) را منافی افکار پلید و رفتارهای ظالمانه خود در جامعه اسلامی می‌دانستند، درصدد بودند که فرزند حضرت امام حسن عسگری (ع) را به قتل برسانند. لذا به اذن و لطف الهی دوران بارداری نرجس خاتون بدون هیچ گونه علائم ظاهری طی شده و حتی اطرافیان او نیز از این موضوع بی‌اطلاع بودند.

به طوری که حضرت امام حسن عسکری علیه السلام، فرزندش حضرت مهدی (عج) را با نهایت مراقبت و به شکل پنهانی نگهداری کرده و او را تربیت نمود.

غیبت امام زمان (عج)

پیامبر اسلام (ص) و ائمه معصومین بیان داشته‌اند که حضرت صاحب الزمان عجل الله در آخرالزمان به فرمان الهی ظهور کرده و بر همه طاغوتیان غلبه می‌کند. به این ترتیب سرتاسر جهان در زیر پرچم مهدی موعود مملو از عدل و داد خواهد شد. همچنین آن حضرت از عمر بسیار طولانی برخوردار بوده و مدت زمان کثیری را از دید مردم و جامعه در غیبت می‌مانند.‌

بنابر منابع شیعه، حضرت مهدی عجل الله در دوران حیات خود دارای دو غیبت هستند. ابتدا غیبت صغرا که به مدت ۶۹ سال به طول انجامید. آن حضرت در زمان غیبت صغرا اشخاص مورد اعتمادی را برای خود برگزیده و به واسطه آنها با شیعیان ارتباط داشتند که به این افراد نواب اربعه می‌نامیدند. پس از مرگ آخرین نواب اربعه حضرت امام زمان عجل الله به دوران غیبت کبری وارد شد. در این زمان به طور ظاهری ارتباط امام با مردم از بین رفته و لازم است شیعیان جهت امور فقهی و دینی به راویان حدیث و علمای شیعه رجوع کنند. در احادیث نقل شده از امامان معصوم (ع)، وجود امام در زمان غیبت به قرار گرفتن خورشید در پس ابر تشبیه شده که در این شرایط نیز مردم از الطاف و فضائل آن حضرت مستفیض می‌شوند.

هرچند که فلسفه غیبت حضرت مهدی عجل الله آشکار نیست. ولی این امر از جمله اسرار و حکمت‌های خداوند در روی زمین بوده و اشراف به همه ابعاد این موضوع در ظرفیت ما نمی‌گنجد. ولی در نهایت حضرت صاحب الزمان عجل الله به فرمان الهی از غیبت بیرون آمده و با قیام گسترده، حکومت الهی را در سرتاسر زمین حاکم می‌کند.

انتهای پیام