ضربه به حریم غیرنظامی ورزش/ تخریب سالن ۱۲ هزار نفری آزادی در تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی
به گزارش برنا، هدف قرار گرفتن یک مجموعه کاملاً ورزشی و غیرنظامی، بار دیگر این پرسش جدی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است که آیا قرار است مرزهای شناختهشده میان جنگ و حیات مدنی بهتدریج از میان برداشته شود؟
مجموعه ورزشی آزادی در تهران، صرفاً یک فضای فیزیکی برای رقابتهای ورزشی نیست؛ این مجموعه طی دههها به نمادی از حیات ورزشی و مدنی ایران تبدیل شده است. در دل این مجموعه، سالنها و تأسیساتی قرار دارند که نسلهای مختلفی از ورزشکاران ایرانی در آن تمرین کردهاند، رقابت کردهاند و خاطره ساختهاند. با این حال، حمله امروز به سالن ۱۲ هزار نفری آزادی نشان داد که حتی چنین فضاهایی نیز از دایره تهدیدات جنگی مصون نماندهاند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، در جریان این حمله، سالن ۱۲ هزار نفری آزادی که یکی از مهمترین سالنهای سرپوشیده کشور محسوب میشود، بهشدت آسیب دیده و عملاً تخریب شده است. علاوه بر این، مجموعه خوابگاهی وابسته به فدراسیون دوچرخهسواری نیز هدف قرار گرفته و ساختمان جدید این فدراسیون تخریب شده است. شدت موج انفجار به اندازهای بوده که شیشههای سالنهای اطراف از جمله استخر مجموعه آزادی نیز دچار آسیب شدهاند.
این حادثه، از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه و عرفهای جنگی، اهمیت قابل توجهی دارد. در ادبیات حقوقی جنگ، فضاهای ورزشی، فرهنگی و آموزشی در زمره زیرساختهای غیرنظامی قرار میگیرند و هدف قرار دادن آنها نهتنها توجیه نظامی مشخصی ندارد، بلکه بهعنوان اقدامی مغایر با اصول بنیادین حمایت از غیرنظامیان تلقی میشود. ورزشگاهها، سالنهای تمرین، خوابگاههای ورزشکاران و تأسیسات ورزشی، اصولاً برای فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی طراحی شدهاند و ارتباط مستقیمی با فعالیتهای نظامی ندارند.
حمله به مجموعهای مانند آزادی را از این منظر نمیتوان صرفاً یک رویداد نظامی دانست، بلکه این حادثه نشانهای از گسترش دامنه جنگ به حوزههایی است که اساساً باید از خشونت مصون بمانند. ورزش، بهطور سنتی یکی از عرصههایی بوده که حتی در دوران تنشهای شدید سیاسی نیز بهعنوان فضایی برای ارتباط میان ملتها باقی مانده است.
در تاریخ معاصر، ورزش بارها بهعنوان پلی میان جوامع مختلف عمل کرده است. مسابقات بینالمللی، اردوهای مشترک و رقابتهای قارهای، فضایی ایجاد میکنند که در آن ورزشکاران فارغ از اختلافات سیاسی، در میدان رقابت حاضر میشوند. به همین دلیل، حمله به یک مجموعه ورزشی، صرفاً تخریب یک ساختمان یا تأسیسات نیست، بلکه به نوعی تعرض به یکی از معدود حوزههایی است که هنوز ظرفیت گفتوگو و ارتباط میان ملتها را حفظ کرده است.
از سوی دیگر، چنین رخدادی این پرسش مهم را نیز مطرح میکند که واکنش جامعه جهانی ورزش در قبال این نوع حوادث چه خواهد بود. سازمانهای ورزشی بینالمللی، فدراسیونهای جهانی و کمیتههای المپیک در سالهای گذشته بارها بر ضرورت حفظ استقلال و امنیت ورزش تأکید کردهاند. بر اساس همین رویکرد، ورزشگاهها و تأسیسات ورزشی در بسیاری از اسناد و بیانیههای بینالمللی بهعنوان فضاهایی تعریف شدهاند که باید از خشونت و درگیریهای نظامی دور بمانند.
حمله به سالن ۱۲ هزار نفری آزادی میتواند به آزمونی برای جامعه جهانی ورزش تبدیل شود. اگر اصل بیطرفی و امنیت ورزش بهعنوان یک ارزش پذیرفته شده است، انتظار میرود نهادهای ورزشی، ورزشکاران و افکار عمومی جهانی نیز در برابر چنین رخدادهایی موضعگیری کنند.
همچنین ورزشگاهها و سالنهای ورزشی بخشی از حافظه جمعی یک جامعه هستند. در ایران، مجموعه آزادی برای بسیاری از ورزشکاران و علاقهمندان ورزش، یادآور دههها رقابت، تلاش و افتخار بوده است. تخریب چنین فضایی، صرفاً از میان رفتن یک زیرساخت نیست؛ بلکه ضربهای به یک نماد فرهنگی و اجتماعی محسوب میشود.
شاید مهمترین نکته در تحلیل این رویداد، مسئله عادیسازی خشونت علیه زیرساختهای غیرنظامی باشد. در سالهای اخیر، درگیریهای نظامی در مناطق مختلف جهان بارها به تخریب مدارس، بیمارستانها و زیرساختهای شهری منجر شده است. اگر جامعه جهانی در برابر چنین روندی واکنش قاطع نشان ندهد، خطر آن وجود دارد که مرز میان اهداف نظامی و فضاهای مدنی بهتدریج کمرنگ شود.
ورزش، بهعنوان یکی از عرصههای مشترک میان ملتها، شاید بیش از هر حوزه دیگری نیازمند حفاظت از این مرز است. سالنها، ورزشگاهها و مراکز تمرینی باید بهعنوان فضاهایی شناخته شوند که در هر شرایطی از خشونت مصون بمانند. حمله به مجموعه آزادی، فارغ از پیامدهای فوری آن، این واقعیت را یادآوری میکند که حفظ این اصل نیازمند واکنش جدی و مسئولانه جامعه جهانی است.
البته پرسش اصلی همچنان پابرجاست. اینکه آیا جهان ورزش در برابر هدف قرار گرفتن یکی از مهمترین مجموعههای ورزشی منطقه سکوت خواهد کرد، یا این حادثه به نقطهای برای بازتعریف مرزهای اخلاقی در قبال جنگ و زیرساختهای غیرنظامی تبدیل خواهد شد؟
انتهای پیام/
