نوروز؛ آینه هویت ایرانی و سپر تابآوری در گذر تاریخ
پرستو - شیرمحمدی: فرارسیدن نوروز همواره آغازی دوباره برای ایرانیان بوده است؛ جشنی که ریشههای آن در اعماق تاریخ باستان تنیده شده و از دیرباز نمادی از نو شدن، امید و اتحاد به شمار میرود. این سنت کهن نه تنها با آداب و رسوم خود، بلکه با پیامهای عمیق فرهنگی و هویتیاش پیوندی ناگسستنی با زندگی اجتماعی و روانی ایرانیان برقرار کرده است.
پدیده فرهنگی چندوجهی
نوروز به مثابه یک پدیده فرهنگی چندوجهی، در طول قرون متمادی شاهد تحولات بسیاری بوده و از آزمونهای تاریخی متعددی سربلند بیرون آمده است.
نوروز؛ پدیدهای کهن و نقطه اتحاد فرهنگهای مختلف در ایران
محمدرضا ذوالفقاری، جامعهشناس فرهنگی، در گفتوگو با خبر نگار برنا، نوروز را پدیدهای کهن و نقطه اتحاد فرهنگهای مختلف در ایران توصیف کرد و گفت: «نوروز پدیدهای است که در تاریخ فرهنگ ایران بسیار قدیمی است؛ دورهای که همه فرهنگهای ملتهای متفاوت در ایران در آن به هم پیوند میخورند و بهعنوان نقطه اتحاد برای ایرانیها عمل میکند. در عین حال، نوروز یک هویت ملی نیز محسوب میشود.
ذوالفقاری با اشاره به تغییرات نوروز در طول تاریخ تأکید کرد: «این سنت کهن توانایی ایجاد همبستگی و غلبه بر چالشها را دارد. نوروز هیچگاه یکنواخت نبوده و در طول تاریخ تغییر کرده است، اما کلیت آن همواره حفظ شده و به دلیل جنبه هویتی، ایرانیان در هر شرایطی برگزاری آن را جدی گرفتهاند.»
وی نوروز را منبعی برای تابآوری اجتماعی دانست و افزود: «نوروز به ما کمک میکند مشکلات و بحرانها را تاب بیاوریم. در طول تاریخ، در شرایط دشوار و حتی دوران جنگ، نوروز بهطور ناخودآگاه موجب تحمل و تابآوری جامعه شده است. این تحمل به واسطه پدیدههای فرهنگی مانند نوروز شکل گرفته است.»
این جامعهشناس فرهنگی درباره تغییرات نوروز در دهه اخیر نیز گفت: قطعاً نوروز تغییر کرده است. برای نمونه، در دوره کرونا دید و بازدیدها تحت تأثیر قرار گرفت، اما نوروز همچنان موقعیت و هویت ایرانی خود را حفظ کرده است.
انتهای پیام/
