کن ۲۰۲۶ در سایه جنگ؛ از حضور اصغر فرهادی تا غیبت پررنگ هالیوود

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم کن با فهرستی عمدتا متکی بر فیلم‌سازان مولف برگزار می‌شود؛ فهرستی که در آن غیبت تقریبا کامل یک کشور بزرگ بیش از هر چیز به چشم می‌آید.

به نقل از گاردین؛ در حالی که هر سال نام‌های بزرگ هالیوودی در این رویداد سینمایی حضور پررنگی دارند، ترکیب امسال نشان می‌دهد جشنواره بیش از پیش به سمت سینمای جهان و فیلم‌سازان مولف متمایل شده است. در میان نام‌های شاخص این دوره می‌توان به پدرو آلمودوار، کریستیان مونجیو و اصغر فرهادی اشاره کرد.

در مقایسه با سال گذشته که با نمایش پرزرق‌وبرق فیلم «ماموریت: غیرممکن» با حضور تام کروز همراه بود، امسال چنین پروژه‌های بزرگ هالیوودی در بخش رقابتی دیده نمی‌شود. 

با این حال، در بخش خارج از رقابت آثاری از اندی گارسیا با فیلم جنایی «Diamond» و جان تراولتا با فیلم «Propeller One-Way Night Coach» حضور دارند؛ فیلمی که تراولتا آن را بر اساس رمان خود و با محوریت علاقه‌اش به هوانوردی کارگردانی کرده است.

در فهرست اعلام‌شده هنوز نام کارگردانان بریتانیایی به‌طور مشخص دیده نمی‌شود، هرچند پاوِل پاولیکوفسکی، فیلم‌ساز لهستانی‌تبار با فیلم «Fatherland» که اقتباسی از آثار توماس مان است، می‌تواند در این دسته قرار گیرد.

در ترکیب اولیه همچنین برتری قابل‌توجه کارگردانان مرد نسبت به زنان دیده می‌شود، هرچند تاکید شده فهرست نهایی هنوز قطعی نیست.

در بخش تحولات ژئوپلیتیکی، به‌ویژه جنگ روسیه و اوکراین، نگاه‌ها به فیلم «Minotaur» ساخته آندری زویاگینتسف دوخته شده است؛ فیلم‌سازی روس که زمانی مورد تحسین ولادیمیر پوتین بود اما اکنون در تبعید و در فرانسه زندگی می‌کند. 

گفته می‌شود فیلم او درباره یک تاجر روس است که دچار آشفتگی‌های خانوادگی شده است؛ موضوعی که بار سیاسی اثر را پررنگ می‌کند.

در حالی که به نظر می‌رسد تحولات خاورمیانه از جمله اسرائیل، غزه، لبنان و ایران به‌طور مستقیم در فهرست امسال بازتاب نیافته‌اند، فیلم «Yes» ساخته نداو لپید از نمونه‌های مرتبط با این مسائل به شمار می‌رود.

در بخش رقابتی، اصغر فرهادی با فیلم «Parallel Tales» حضور دارد؛ فیلمی که در فرانسه ساخته شده است. این اثر از فیلم «Dekalog: Six – A Short Film About Love» ساخته کریشتوف کیشلوفسکی الهام گرفته و با بازی ایزابل هوپر و کاترین دنو ساخته شده است؛ دو بازیگری که حضورشان بر فرش قرمز کن تقریبا یک سنت ثابت محسوب می‌شود. 
دنو همچنین در فیلم «Gentle Monster» به کارگردانی ماری کروتزر و در کنار لئا سیدو نیز حضور دارد.

در فهرست امسال به نظر می‌رسد تاریخ آسیب‌زای فرانسه در دوران جنگ یکی از موضوعات تکرارشونده باشد. فیلم «Moulin» ساخته لَسلو نمش در فرانسه اشغال‌شده روایت می‌شود و لارس آیدینگر در آن نقش کلوس باربی را ایفا می‌کند. 

فیلم «Notre Salut» ساخته امانوئل مار نیز در بستر فرانسه ویشی روایت دارد. همچنین «Coward» ساخته لوکاس دونت درباره رنج یک سرباز بلژیکی در سنگرهای جنگ جهانی اول است.

در کنار این آثار، مضمون کلاسیک «آرامش ظاهری بورژوایی و خشونت و پارانویا در زیر آن» در فیلم «Fjord» ساخته کریستیان مونجیو دیده می‌شود؛ فیلمی با بازی سباستین استن و رناته رینسوه درباره زوجی که به شهری آرام در نروژ نقل مکان می‌کنند اما با تجربه‌ای فراتر از روابط عادی همسایگی روبه‌رو می‌شوند.

در بخش خارج از رقابت، فیلم «Her Private Hell» ساخته نیکولاس ویندینگ رفن حضور دارد که انتظار می‌رود با محتوای شوکه‌کننده‌اش توجه زیادی جلب کند.

در بخش «نوعی نگاه» (Un Certain Regard) نیز جین شونبرون، از فیلم‌سازان مستقل و مهم سینمای آمریکا با فیلم «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» حضور دارد؛ یک اثر اسلشر با تم‌های کوئیر که از هم‌اکنون به‌عنوان یکی از آثار پرمخاطب جشنواره مطرح شده است.

به‌طور کلی به نظر می‌رسد جشنواره کن امسال بیش از آنکه به هالیوود متکی باشد، بر سینمای مولف و فیلم‌سازان جهانی تمرکز کرده و هم‌زمان بحث‌هایی درباره سیاست‌های فرهنگی، نسبت آن با پلتفرم‌های پخش آنلاین و حتی استفاده از هوش مصنوعی در سینما را دوباره به مرکز توجه آورده است.

انتهای پیام/