از اجرا پیش از جنگ تا بازگشت دوباره «بیستوچهار» به صحنه؛ بختیاری: نقش فروغ در تمرین و از دل پرسشها شکل گرفت
رومینا بختیاری، بازیگر نمایش «بیست و چهار» به نویسندگی و کارگردانی علی حیدری و تهیهکنندگی مهرداد کائینی که این روزها در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر به صحنه میرود، در خصوص تجربه حضور در این اثر به خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا گفت: آخرین کاری که پیش از این داشتم در جشنواره مولوی با نمایش «خفه» بود و قبل از آن نیز نمایشی به نام «هونوت» را به مدت ۱۵ شب در نوفللوشاتو اجرا کردیم. اتفاقا در همان کار «هونوت» بود که با علی حیدری آشنا شدم. او اجرای ما را دید و به من اعتماد کرد تا نقش «فروغ» را بازی کنم.
وی ادامه داد: اجرای ما از چهارم اسفند آغاز شد و تنها پنج شب روی صحنه رفتیم که متاسفانه به دلیل شرایط جنگی اجراها متوقف شد. در آن مدت با وجود تمام شرایط، امید داشتیم که دوباره اجراها از سر گرفته شود و بتوانیم نمایش را به همان شکل اولیه روی صحنه ببریم. خوشبختانه مخاطبان نیز در این مسیر حمایت زیادی از ما داشتند و از همان ابتدا تا امروز همراه ما بودند.
بختیاری با اشاره به روند طولانی آمادهسازی این نقش بیان کرد: من از ابتدای کار همراه گروه بودم و حدود یک سال و نیم درگیر این پروژه و نقش «فروغ» شدم. با وجود اینکه نمایشنامه این اثر برای محمود استاد محمد بود اما شخصیت فروغ کاملا زاده ذهن کارگردان است و ویژگیهای آن برای خود علی حیدری هم در طول کار کشف میشد. ما جلسات متعددی داشتیم و مدام درباره چرایی رفتارها و اتفاقات این کاراکتر گفتوگو میکردیم. گاهی حتی پاسخ مشخصی وجود نداشت و کارگردان این کشف را به خود من میسپرد. به همین دلیل میتوانم بگویم این نقش را زندگی کردم و زیست آن برایم بسیار جدی بود.
این بازیگر در پاسخ به تاثیر وقایع اخیر بر روند اجرا عنوان کرد: قطعا شرایط جنگی تاثیرات روحی و حتی جسمی زیادی روی همه ما داشت اما با این حال تلاش کردیم دوباره منسجم شویم و کار را از سر بگیریم تا به بهترین شکل اجرا شود.
وی درباره پرداختن نمایش به موضوعاتی مانند اعتیاد گفت: من بهطور مستقیم برای این بخش تحقیق خاصی نداشتم، چون بیشتر مربوط به نقشهای دیگر بود، اما همبازیهایم که نقشهایی مانند «فرخ» و «فریدون» را داشتند تحقیقات گستردهای انجام داده بودند و از تجربیات و یافتههایشان برای ما هم میگفتند.
بختیاری در پایان درباره چالشهای ایفای نقش «فروغ» اظهار کرد: سختترین بخش کار برای من، وضعیت دوگانه این شخصیت بود؛ از جایی به بعد فروغ حالتی شبیه به دوقطبی پیدا میکند و باید هم به «فرخ» برسد و هم بهنوعی مسیر روایت و نویسنده را پیش ببرد. کنترل همزمان این دو فضا برای من بسیار دشوار اما در عین حال جذاب بود.
انتهای پیام/
