جان هریسون: وقتی جایزه گلداسمیت را بردم برای اولین بار بعد از ۴۰ سال آرام شدم
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ ام جان هریسون، نویسنده بریتانیایی و از چهرههای شناختهشده ادبیات علمیتخیلی مدرن که بیشتر به خاطر رمانهای تحسینشده و سبک تجربیاش در مرز میان ادبیات و ژانر شناخته میشود، میگوید پس از سالها نوشتن و تلاش در ادبیات، سرانجام با دریافت جایزه ادبی گلداسمیت در سال ۲۰۲۰ توانسته برای نخستین بار در دهههای اخیر احساس آرامش کند.
او که پس از بازگشت به لندن و ترک دنیای صخرهنوردی با نوعی سرخوردگی روبهرو شده بود، میگوید در سال ۲۰۱۲ در یک مهمانی نشر در لندن ناگهان با خاطرات گذشتهاش مواجه شده است: همان خیابان، همان باران، همان حس شکست… و این فکر که هیچجایی در صنعت نشر ندارم.
او پس از آن تصمیم گرفت از لندن فاصله بگیرد و به شروپشایر نقل مکان کرد. او در آنجا به همراه شریکش، کَت فیلیپس، نویسنده و ویراستار نوشتن رمان «سرزمین فرو رفته دوباره بالا میآید» را آغاز کرد؛ اثری که بعدها در سال ۲۰۲۰ جایزه گلداسمیت را دریافت کرد.
او درباره لحظه دریافت جایزه میگوید: «برای اولین بار بعد از حدود ۴۰ سال احساس کردم میتوانم آرام باشم. فکر کردم من یک جایزه واقعی بردهام. حالا میتوانم بخوابم.»
هریسون معتقد است بخشی از انگیزه او در نوشتن، حل کردن «مسئلهها» است؛ مشابه کاری که در صخرهنوردی انجام میداد. به گفته او هر رمان برایش یک مسئله پیچیده است که باید راهی برای حل آن پیدا کند.
او درباره رمان جدیدش «پایان همهچیز» نیز میگوید مسئله اصلی کتاب، چگونگی حذف آگاهانه اطلاعات از روایت است بهگونهای که خواننده همچنان بتواند با جهان داستان ارتباط برقرار کند.
این رمان جهانی پساآخرالزمانی را تصویر میکند که در آن موجوداتی ناشناخته به نام «آیگتی» بر زمین تاثیر گذاشتهاند اما همانطور که در روایت هریسون معمول است، پاسخ روشنی درباره ماهیت این موجودات وجود ندارد.
او میگوید: معماهای واقعی امروز دیگر مربوط به فیزیک یا کیهان نیست بلکه این است که ما با جهان چه کردهایم و چگونه آن را تغییر دادهایم.
رمان «پایان همهچیز» تازهترین اثر هریسون است که به گفته او ادامه تجربههای ادبیاش در سالهای اخیر محسوب میشود؛ آثاری که در آنها تلاش کرده بدون مصالحه با قواعد رایج، روایتهای پیچیده و غیرمتعارف خلق کند.
انتهای پیام/
