نقشهبرداری از مغز؛ کلید طلایی بهبود عملکرد ورزشکاران
به گزارش برنا، متخصصان روانشناسی سلامت با بهرهگیری از فناوریهای نوین «نوروتراپی» و «تحلیل نقشههای مغزی»، رویکردی انقلابی در شناسایی اختلالات عملکردی و بهینهسازی توان ذهنی ورزشکاران معرفی کردهاند که از دارو درمانی فراتر رفته و مستقیما بر سیستم عصبی تمرکز دارد.
نسیم طاهری، کارشناس سنجش و ارزیابی عملکرد ذهنی آکادمی ملی المپیک، در گفتوگو با روابط عمومی آکادمی ملی المپیک به بررسی پیوند میان سلامت روان و عملکرد ورزشی پرداخت و گفت: در این مرکز برای سنجش عملکرد ذهنی ورزشکاران ابتدا از طریق پرسشنامههای تخصصی که توسط خود ورزشکار پر میشود، اطلاعاتی نظیر تاریخچهای از وضعیت سلامت جسمی و عملکرد ذهنی، مانند ضربه به سر، کیفیت و میزان خواب، میزان خستگی، شدت تمرینات هفته، وضعیت اضطراب و استرس و کلا شرح حالی از خود ارائه میدهند را دریافت میکنیم.
وی ادامه داد: در مرحله دوم، با دستگاه نقشه مغزی (QEEG) که درواقع همان دستگاه نوار مغزی (EEG) است که با نرمافزار «نوروگاید» نوار مغزی را تحلیل میکنند، امواج مغزی ورزشکاران را ارزیابی میکنیم به این ترتیب که با استفاده از کلاه مخصوص و الکترودهای رسانا (با کمک ژل مخصوص)، فعالیت الکتریکی مغز ثبت میشود. برای رسیدن به تشخیص درست، دو ابزار با یکدیگر مقایسه میشود یعنی شرح حال بالینی که صحبت با فرد و دریافت اطلاعات درباره مشکلاتش و نقشه مغزی که بررسی فیزیکی و علمی امواج مغزی است؛ ترکیب این دو روش به درمانگر اجازه میدهد تا دقیقا نقطه ایجاد مشکل را در نواحی مغزی شناسایی و درمان را هدفمند کند. در نهایت ترکیب این دو روش به درمانگر اجازه میدهد تا متوجه شود مشکل در کدام بخش مغزی است و از چه تکنیکی برای رفع آن بهتر است استفاده کند؛ بنابراین در مرکز روان شناسی آکادمی ابتدا ناهماهنگی، انسجام، سرعت و... امواج را با دستگاه نقشه مغزی (QEEG) تشخیصش میدهیم و بعد با تعدیل امواج سعی میکنیم مشکل را برطرف کنیم.
وی افزود: در صورتی که نقشه مغزی ورزشکاری دارای مشکل حادی بود برای درمان سه روش وجود دارد: نوع اول روان درمانی که توسط روان شناسان صورت میگیرد، نوع دوم درمان با دستگاههای آموزشی نوروتراپی است که جایگزینی هوشمند برای ورزشکاران است و نوع سوم درمان، دارودرمانی است که باید توسط پزشکان متخصص مغز و اعصاب و یا روانپزشکان انجام شود.
وی تاکید کرد: یکی از چالشهای بزرگ در ورزش حرفهای، استفاده از داروهای روانپزشکی است؛ چرا که این داروها اغلب عوارض جانبی (Side Effects) دارند و میتوانند عملکرد فیزیکی ورزشکار را مختل کنند.
در اینجا، دستگاههای نوروتراپی مانند «نوروفیدبک کلاسیک»، «بایوفیدبک»، «LORETA» و «tDCS» وارد عمل میشوند؛ این تکنولوژیها به جای دارو، از طریق تحریک یا بازخورد امواج مغزی، به بازسازی و تنظیم فعالیتهای عصبی کمک میکنند.
انتهای پیام/
