دانشمندان منشا پنهاناماس را کشف کردند
پژوهشگران در مطالعهای جدید شواهدی قوی ارائه کردهاند که نشان میدهد روده نقش بسیار فعالتر و مهمتری در بروز بیماریاماس (MS) نسبت به آنچه پیشتر تصور میشد ایفا میکند.
به گزارش ساینس تک دیلی، نتایج این تحقیق نشان میدهد واکنشهای ایمنی در روده میتوانند از نخستین عوامل آغازکننده التهاب عصبی باشند و مسیر جدیدی را برای درمان بیماریهای خودایمنی عصبی پیش روی دانشمندان قرار دهند.
به گزارش این پژوهش که در نشریه Science Immunology منتشر شده است سالها بیماریاماس عمدتا بهعنوان اختلالی در مغز و نخاع شناخته میشد اما شواهد روزافزون نشان میدهد که ریشههای این بیماری ممکن است از دستگاه گوارش و بهویژه روده آغاز شود.اماس یک بیماری خودایمنی ناتوانکننده است که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به میلین غلاف محافظ اطراف رشتههای عصبی در مغز و نخاع حمله میکند. تخریب این پوشش محافظ باعث اختلال در انتقال پیامهای عصبی شده و علائمی مانند بیحسی اندامها، ضعف عضلانی، اختلالات بینایی، مشکلات شناختی و کاهش تواناییهای حرکتی را به همراه دارد. اگرچه عوامل ژنتیکی و محیطی در ابتلا به این بیماری نقش دارند اما اکنون پژوهشگران دریافتهاند که روده نیز میتواند یکی از عوامل کلیدی در شکلگیری پاسخهای ایمنی مخرب باشد.
این مطالعه به سرپرستی شوهی سوزوکی، استادیار بخش گوارش و کبد دانشگاه کیئو ژاپن و توموهیسا سوجینو دانشیار دانشکده پزشکی این دانشگاه انجام شده است.
به گفته پژوهشگران در سالهای اخیر مشخص شده است که میکروبیوم روده بر بیماریهای عصبی مختلفی از جمله پارکینسون، آلزایمر واماس تاثیر میگذارد اما سازوکار دقیق ارتباط میان باکتریهای روده، سیستم ایمنی روده و التهاب مغز تاکنون ناشناخته باقی مانده بود.
محققان در این پژوهش ابتدا بر اساس مطالعات پیشین دریافتند که در مدل حیوانیاماس موسوم به EAE التهاب خفیفی در بخش ایلئوم روده ایجاد میشود سپس با استفاده از فناوری توالییابی RNA تکسلولی نمونههای بافت روده بیماران مبتلا بهاماس را بررسی کردند.
نتایج نشان داد سلولهای التهابی Th۱۷ هم در روده موشهای مبتلا به EAE و هم در روده بیماران مبتلا بهاماس تجمع پیدا میکنند؛ موضوعی که وجود یک محور مشترک میان روده و سیستم عصبی مرکزی را در انسان تایید میکند.
بررسیهای بیشتر نشان داد سلولهای اپیتلیال روده فعالیت خود را در مسیر ارائه آنتیژن افزایش میدهند. این سلولها بهویژه در قسمت ایلئوم میزان بالایی از مولکول MHC کلاس II را بیان میکنند؛ مولکولی که وظیفه ارائه آنتیژن به سلولهای ایمنی CD۴+ T را بر عهده دارد.
پژوهشگران دریافتند زمانی که بیان MHC II بهطور اختصاصی در سلولهای اپیتلیال روده حذف شد تولید سلولهای بیماریزای Th۱۷ و شدت بیماری نیز بهطور قابل توجهی کاهش یافت.
در شرایط طبیعی، سلولهای اپیتلیال روده معمولا آنتیژنها را به سلولهای ایمنی ارائه نمیکنند، اما آزمایشهای همکشت سلولی نشان داد این سلولها قادرند مستقیما و از طریق MHC II آنتیژنها را به سلولهای CD۴+ T ارائه کرده و آنها را فعال کنند. همچنین این فرآیند موجب تبدیل این سلولها به سلولهای التهابی Th۱۷ میشود که نقش مهمی در ایجاد بیماریهای خودایمنی دارند.
برای بررسی اینکه آیا این سلولهای التهابی مستقیما وارد سیستم عصبی مرکزی میشوند یا خیر پژوهشگران از موشهای تراریختهای استفاده کردند که پروتئین فلورسنت Kaede را تولید میکردند. این فناوری امکان ردیابی دقیق سلولهای Th۱۷ را فراهم کرد.
نتایج نشان داد سلولهای Th۱۷ که ابتدا در بافت روده تشکیل میشوند از طریق جریان خون به نخاع مهاجرت کرده و در آنجا موجب بروز التهاب عصبی میشوند.
به گفته پژوهشگران این یافتهها برای نخستین بار یک سازوکار سلولی مشخص را معرفی میکند که ارتباط میان پاسخهای ایمنی روده و التهاب خودایمنی سیستم عصبی مرکزی را توضیح میدهد.
سوزوکی تاکید کرد: در حالی که بسیاری از درمانهای فعلیاماس بر هدف قرار دادن سلولهای B متمرکز هستند نتایج این مطالعه نشان میدهد روده میتواند به یک هدف درمانی جدید تبدیل شود. به گفته وی تنظیم میکروبیوم روده یا کنترل توانایی سلولهای اپیتلیال روده در ارائه آنتیژن میتواند راهبردهای درمانی نوینی برای مقابله بااماس و سایر بیماریهای خودایمنی عصبی ایجاد کند.
پژوهشگران در پایان نتیجهگیری کردند که درک بهتر فعالیتهای ایمنی در مخاط روده میتواند زمینه توسعه درمانهای موثرتر برای بیماریهای ناتوانکننده عصبی از جملهاماس را فراهم کند.
انتهای پیام/
