مربی تیم بوکس امید: بچهها با چشمان گریان اردو را ترک کردند؛ استکی نیازی به دیده شدن ندارد
محمدرضا نوشمهر در گفت و گو با برنا، در خصوص دوران اردوی تیم امید اظهار داشت: ما چهار ماه را برای آمادگی در مسابقات قهرمانی آسیا در اردو سپری کردیم. حتی در شرایط جنگی نیز تمرینات خود را با تمام توان و بدون هیچ گلایهای انجام دادیم، اما ناگهان و شب قبل از اعزام، به ما اعلام شد که تیم به مسابقات نخواهد رفت!
وی در ادامه با انتقاد از شیوه اطلاعرسانی فدراسیون افزود: بهتر بود زمانی که تصمیم به عدم اعزام تیم گرفته شد، حداقل رئیس فدراسیون شخصا موضوع را به سرمربی تیم اطلاع میداد، نه اینکه یک کارمند فدراسیون این خبر را منتقل کند. علاوه بر این، این موضوع تنها از طریق یک پیام به علیرضا استکی ابلاغ شد و حتی یک تماس تلفنی ساده هم صورت نگرفت.
مربی تیم امید با اشاره به پیامدهای روانی این تصمیم تصریح کرد: در آخرین شب اردو که همه در حال آمادهسازی نهایی بودند، این خبر اعلام شد. این تصمیم در دقیقه ۹۰ باعث تخریب روحیه تیم شد. اگر این موضوع زودتر اعلام میشد، ما بهتدریج ورزشکاران را در جریان میگذاشتیم اما خود ما نیز تا لحظه آخر از این تصمیم بیاطلاع بودیم.
نوشمهر با اشاره به تلاشهای علیرضا استکی برای تیم امید گفت: در طول چهار ماه اردو، علیرضا استکی همواره از تیم امید حمایت کرد. همچنین بیش از سه سال است که هزینههای اردوهای تیم امید بر عهده "علی آقا" بوده است. اعتراض اصلی هم از سوی مربیان و بوکسورها بود؛ ما حتی حقوق خود را نیز از فدراسیون دریافت نکرده بودیم و انتظار داشتیم رئیس فدراسیون شخصاً این موضوع را به ما ابلاغ کند.
وی در خصوص علت اصلی اعتراض خود گفت: من که جزو مربیان اعزامی نبودم، اما دلم برای هفت بوکسوری که شبانهروز در اردو تلاش کردند، رژیم سخت گرفتند و تمام تمرکزشان روی قهرمانی آسیا بود، سوخت. ورزشکاران با چشمان گریان اردو را ترک کردند. من تنها دلم را برای آنها سوزاندم و هیچ توهین یا بیاحترامی به کسی نکردم؛ صرفا پرسیدم چرا این اتفاق افتاد، اما در مقابل من موضعگیری شد. من مستقیما خطاب به رئیس فدراسیون گفتم که بهتر بود شرایط به گونهای دیگر رقم میخورد، اما برداشتهای دیگری از سخنان من شد.
مربی تیم بوکس امید در پاسخ به برخی شایعات افزود: در دوره گذشته نیز عضو کمیته مربیان فدراسیون بوکس بودم، اما برخلاف برخی ادعاها که گفتتند ما تو را مربی تیم ملی کردیم، علیرضا استکی بود که من را به اردوی تیم امید دعوت کرد. ما با کسی دشمنی نداریم و درخواست ما بسیار محترمانه، عادلانه و منطقی بود. ما خواستار برگزاری یک انتخابی بین تیمهای امید و بزرگسالان، با حضور داور بیطرف و مسئولان مربوطه بودیم، اما با گارد گرفتن مقابل این درخواست مواجه شدیم.
وی در ادامه اظهار داشت: احتمال دارد به دلیل احتمال برتری ما در وزنهای بیشتر در رینگ، با این درخواست مخالفت شده باشد. حال اینکه داستانهای مربوط به بدنسازی و انتخاب نهایی تیم صحت دارد یا صرفا یک بهانه است، به خودشان مربوط میشود.
نوشمهر با اشاره به حواشی مربوط به مسابقات خوی گفت: بوکسورهای رده سنی امید در مسابقات خوی، ۱۳ مدال کسب کردند اما با بروز برخی اتفاقات، اجازه داده نشد بسیاری از بچهها در فینال شرکت کنند و به اصطلاح ما بوکسیها، سر بوکسورهای امید را در نیمه نهایی بریدند. من در این خصوص حرفهای زیادی دارم، اما به نظر میرسد برخی مایل نبودند طلاها توسط تیم امید درو شود.
وی ادامه داد: ما ۵۴ بوکسور در رده امید معرفی کردیم که در واقع میتواند چهار تیم ملی تشکیل دهد. پارسال نیز اجازه داده نشد بسیاری از بوکسورهای ما برای قهرمانی آسیا به اردوی تیم امید بیایند، هرچند سام در آن مسابقات موفق به کسب مدال نقره شد. خود مسئولان نیز اعتراف کردهاند که حق دو بوکسور ما ضایع شده است. به نظر من اتفاقاتی در حال رخ دادن است که اصلا زیبا و شایسته نیست. ما با کسی دشمنی نداریم، اما برخی رفتارهایی دارند که گویی از موفقیتهای تیم امید ناراحت هستند.
نوشمهر در پایان با تمجید از سرمربی تیم بوکس امید خاطرنشان کرد: اینکه گفته می شود سرمربی تیم امید در صفحات مجازی حاشیه ساخته و این حرفها خنده دار است. علی آقا فقط خواستار انتخابی شد و بعد از آن همه دیدند که دوستان چه مصاحبه هایی کردند. حتی را رسانه شما هم صحبتهایی از سوی برخی دوستان مطرح شد. استکی سالها سرمربی تیم ملی بوده و همیشه از موفقیت بوکس خوشحال می شود و نیازی به دیده شدن ندارد. ای کاش برخی دوستان هم از موفقیتهای تیم امید خوشحال میشدند نه اینکه آرزوهای یک نسل را خراب کنند و تازه طلبگار هم باشند!
انتهای پیام/
