چرا اسرائیل از تل علی الطاهر عقبنشینی نمیکند؟/ آیا این تپه میتواند برای تلآویو خط تهاجمی در عمق لبنان ایجاد کند؟
هوشنگ شیخی، کارشناس مسائل غرب آسیا در گفتوگو با خبرنگار سیاست خارجی برنا، درباره چرایی تصرف تل علی الطاهر در جنوب لبنان توسط رژیم صهیونیستی اظهار کرد: حملات رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان و تداوم اشغال منطقه تل علی الطاهر تا همین لحظه نیز نقض آشکار قطعنامه ۱۷۰۱ سازمان ملل متحد است. بر اساس این قطعنامه، رژیم صهیونیستی باید از این مناطق عقبنشینی کرده و از هرگونه تجاوز خودداری میکرد، اما اهمیت موضوع به موقعیت استراتژیک این تپه بازمیگردد.
وی افزود: یکی از دلایل اهمیت تل علی الطاهر برای رژیم صهیونیستی، تأمین امنیت شهرکهای صهیونیستنشین در شمال سرزمینهای اشغالی از این نقطه است. حدود ۸۰ هزار شهرکنشین در این منطقه سکونت دارند و ارتفاع این تپه موجب میشود هر طرفی که بر آن تسلط داشته باشد، بتواند بر مناطق اطراف اشراف داشته و یک سامانه دیدبانی پیشرفته نسبت به این منطقه ایجاد کند.
این کارشناس مسائل غرب آسیا ادامه داد: نکته دیگر این است که تصرف این منطقه، یک خط تهاجمی در درون خاک لبنان ایجاد میکند و این نقطه از دست نیروهای مقاومت خارج میشود. از نظر نظامی، وجود یک سامانه دیدبانی در چنین ارتفاعی اهمیت زیادی دارد. تپه علی الطاهر حدود ۷۰۰ متر ارتفاع دارد و فرد یا نیرویی که در این ارتفاع مستقر باشد، میتواند حتی با چشم غیرمسلح تحرکات تا عمق ۱۰ کیلومتری سرزمینهای اشغالی را رصد کند. طبیعتاً این مسئله برای رژیم صهیونیستی اهمیت زیادی دارد و به همین دلیل این رژیم تلاش میکند حضور خود را در این منطقه استراتژیک حفظ کند؛ منطقهای که چندین نقطه و مسیر را به یکدیگر متصل میکند.
شیخی با اشاره به موقعیت جغرافیایی تل علی الطاهر گفت: این ارتفاعات در حومه نبطیه و در شمال رودخانه لیتانی قرار دارند؛ منطقهای که مشمول مفاد قطعنامه ۱۷۰۱ است. تل علی الطاهر بر منطقه نبطیه، مناطق اطراف و دره لیتانی اشراف دارد و همین مسئله از نظر نظامی و استراتژیک، انگیزه رژیم صهیونیستی برای حفظ تسلط بر این ارتفاعات را افزایش میدهد.
وی تصریح کرد: از سوی دیگر، مقاومت نیز با توجه به یک واقعیت مهم، یعنی پیشرفت فناوریهای نظامی، به نظر میرسد در حال حرکت به سمت یک استراتژی نظامی متفاوت در برابر اشغالگری رژیم صهیونیستی است. صرف حضور نیروهای رژیم صهیونیستی در این تپه لزوماً نمیتواند ابتکار عملیاتی ویژهای برای این رژیم ایجاد کند.
این کارشناس مسائل غرب آسیا خاطرنشان کرد: یکی از ابعاد این مسئله آن است که حضور نیروهای رژیم صهیونیستی و ایجاد پستهای نظامی در تل علی الطاهر میتواند به یک اهرم فشار دیپلماتیک و سیاسی در مذاکرات و رایزنیهای بینالمللی تبدیل شود، چرا که این حضور نقض قطعنامه ۱۷۰۱ محسوب میشود.
شیخی افزود: نکته دوم این است که با توجه به شناخت حزبالله و مقاومت لبنان از مناطق اطراف، این منطقه میتواند به مجموعهای از تلههای نظامی و امنیتی برای رژیم صهیونیستی تبدیل شود. صرف حضور نیروهای رژیم صهیونیستی در این تپه یا استقرار نیرو در اطراف آن، نمیتواند با توجه به پیشرفتهای تکنولوژیک، ابتکار خاصی از نظر نظامی ایجاد کند؛ چرا که این نیروها و تأسیسات میتوانند رصد شوند و هرگونه تأسیسات یا حضور نظامی در این منطقه نیز میتواند از طریق پهپادها مورد هدف قرار گیرد.
وی ادامه داد: بنابراین، مقاومت در حال حاضر با یک استراتژی چندوجهی در حوزههای نظامی و امنیتی با اصرار رژیم صهیونیستی برای حضور در جنوب لبنان مواجه شده است.
شیخی با اشاره به احتمال اقدام دمشق علیه حزبالله و هشدار ایران به سوریه در این زمینه، گفت: بر مبنای دکترین «وحدت ساحات»، جمهوری اسلامی ایران در حوزه امنیتی منطقه نیز همین رویکرد را دنبال میکند. طبیعتاً حضور یا هرگونه اقدام جولانی علیه مقاومت لبنان، به منزله استفاده آمریکا و رژیم صهیونیستی از یک نیروی نیابتی در مقابل نیروی متحد جمهوری اسلامی ایران و اقدامی برای برهم زدن امنیت منطقه تلقی میشود.
وی افزود: با توجه به این موضوع و حتی در ارتباط با اصرار رژیم صهیونیستی برای حفظ حضور در تل علی الطاهر، به نظر میرسد معادله کاملاً گستردهتر شده و رژیم صهیونیستی و آمریکا در حال یک شرطبندی سیاسی و نظامی برای ایجاد بُعد منطقهای دیگری هستند؛ بهگونهای که مسئله جنوب لبنان نیز بهطور کامل با معادلات امنیتی خاورمیانه پیوند بخورد.
این کارشناس مسائل غرب آسیا در پایان اظهار کرد: هشدارهایی که به جولانی داده شده نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است. به نظر میرسد جولانی نیز به دنبال ورود به این معادله نیست، چرا که چنین اقدامی میتواند قدرت او را با چالش مواجه کند؛ کمااینکه تاکنون نیز تحرک جدی در این راستا از سوی او مشاهده نشده است.
انتهای پیام/
