چرا خریدهای بزرگ تاتنهام را نجات ندادند؟
به گزارش برنا، شکست ۳-۰ تاتنهام برابر برنتفورد را نمیتوان فقط به یک شروع ضعیف نسبت داد. تیم روبرتو دیزربی در نخستین بازی لیگ، در بخشهایی از بازی از نظر فنی و فیزیکی کاملا عقبتر از حریف بود؛ موضوعی که خود سرمربی ایتالیایی هم پس از مسابقه روی آن دست گذاشت و از باختن تعداد زیادی از دوئلها، تاخیر در زمانبندی پرس و ناتوانی در بردن توپهای دوم گفت.
مشکل اصلی تاتنهام در این مسابقه، فقط کیفیت فردی نبود؛ فاصله میان خطوط و زمانبندی نامناسب در لحظه فشار آوردن باعث شد برنتفورد بارها بتواند از فشار اولیه عبور کند. وقتی پرس هماهنگ نباشد، مدافعان مجبور میشوند عقبتر از حد معمول قرار بگیرند و هافبکها نیز فضای بیشتری در اختیار حریف میگذارند.
از طرف دیگر، تاتنهام در نبردهای مستقیم و توپهای دوم هم برتری لازم را نداشت. این مسئله مقابل تیمی مانند برنتفورد اهمیت دوچندانی دارد، زیرا چنین تیمهایی از توپهای برگشتی، ارسالها و انتقال سریع برای رساندن بازی به یک نبرد فیزیکی استفاده میکنند.
نکته مهم اینجاست که تاتنهام برای تغییر این وضعیت دست به بازسازی گسترده زده است. ورود بازیکنانی مانند ساندرو تونالی، ماتئوس فرناندس، یان پل فنهکه، مارکوس سِنسی، اندی رابرتسون و ساویو، همراه با هزینهای بیش از ۳۰۰ میلیون پوند، نشان میدهد باشگاه قصد داشته ساختار تیم را از پایه تغییر دهد.
اما خرید بازیکن الزاما به معنای ساختن تیم نیست. تاتنهام اکنون باید میان بازیکنان جدید، ایدههای دیزربی و شدت مورد نیاز لیگ برتر هماهنگی ایجاد کند. در فوتبال دیزربی، فاصلهها، خروج از فشار و زمان ورود به پرس اهمیت زیادی دارد؛ اگر این اجزا هماهنگ نباشند، حتی مجموعهای پرهزینه نیز میتواند مقابل یک تیم منسجم، آسیبپذیر شود.
بنابراین شکست برابر برنتفورد شاید بیش از آنکه درباره کیفیت خریدهای تاتنهام باشد، درباره زمان لازم برای تبدیل مجموعهای از بازیکنان به یک تیم واقعی باشد. دیزربی هم بعد از بازی تأکید کرد که تیم از نظر آمادگی و هماهنگی هنوز در نقطه مطلوب نیست.
با این حال تاتنهام پول زیادی خرج کرده و حالا چالش اصلی، تبدیل این هزینه به ساختار، هماهنگی و هویت فوتبالی است چیزی که بدون شک حتی در صورت محقق شدن به زمان زیادی نیاز خواهد داشت.
انتهای پیام/
